"http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> stories of the city stories of the streets: Ο διαρρήκτης stories of the city stories of the streets: Ο διαρρήκτης

stories of the city stories of the streets

Wednesday, November 24, 2004

Ο διαρρήκτης

Πόσες φορές έχεις συναντήσει τα ίδια πρόσωπα στον δρόμο, στη στάση του λεωφορείου ή και μέσα; Άγνωστοι, μα γνωστοί... Δεν νιώθεις πιο οικεία όταν είναι κοντά σου; Πιο ασφάλεια ίσως; Και όμως ποτέ δεν έχετε ανταλλάξει κουβέντα ή έστω ένα χαμόγελο... παρά μόνο βλέμματα... Μπαίνετε στο ίδιο λεωφορείο, περπατάτε στον ίδιο δρόμο, μοιράζεστε τους ίδιους φόβους χωρίς να το γνωρίζετε. Πόσες φορές θέλησες να μιλήσεις και δεν μίλησες; Μπαίνεις στο λεωφορείο ή στο Μετρό και αμέσως κτίζεις τοίχους γύρω σου, την προσωπική σου φυλακή. Εγώ πάλι προτιμώ να παρατηρώ τους γύρω μου. Βλέπω απίστευτους πίνακες, φοβερές εικόνες πόσο θα 'θελα να είχα μια φωτογραφική μηχανή για να μπορέσω να συντηρήσω αυτές τις εικόνες για πάντα. Κάθε εικόνα κρύβει και μια καταπληκτική ιστορία... γιατί όλοι τους έχουν μια ιστορία... Κάθε έκφραση, κάθε ρυτίδα, κάθε γκριμάτσα, κάθε καθρέφτισμα στο τζάμι έχει μια ιστορία. Προσέχοντας τους γύρω μου νιώθω πως μπαίνω κρυφά έστω και για λίγο στην ιστορία τους. Γίνομαι διαρρήκτης της λάμψης του βλέμματος τους, κάνω πειρατεία των σκέψεών τους και ταξιδεύω στα εσωψυχά τους. Σας ευχαριστώ που μοιραστήκατε αυτές τις μοναδικές σας στιγμές εν αγνοία σας μαζί μου...
posted by street spirit at 2:04 PM

4 Comments:

hey there! welcome!
εμείς κάνουμε το άλλο. Μέσα από το αυτοκίνητο παρατηρούμε και "παίζουμε" ρόλους.
Τι της λέει, τι του λέει, τι έχει συμβεί :)
αγαπημένα τα βαριεστημενα ζευγάρια Κυριακή απόγευμα... :)

2:32 PM  

σ'ευχαριστώ για την επίσκεψη σου μου κανες και ποδαρικό... ελπίζω να μου φέρεις τύχη... εννοείς τους καλαμαράκηδες έτσι τους λέμε εμείς οικογένειες με τα αυτοκίνητα ή μεσήλικες που βγαίνουν σαν τα σαλιγκάρια κάθε Κυριακή πρωί για τη βόλτα τους και τη μάσα τους... Απλά επειδή συνήθως Κυριακές κατεβαίναμε Παραλιακή για να παίξουμε ποδόσφαιρο πετυχαίναμε πάντα κίνηση από αυτό το είδος οδηγών τους οποίους ονομάσαμε καλαμαράκηδες γιατί σίγουρα για καλαμαράκια κατεβαίνουν Παραλιακή...

3:16 PM  

hello and welcome street spirit,
too right.
i know exactly where you're coming from.
μ'αρέσει να φαντάζομαι τις ιστορίες που κρύβονται πίσω από αυτά τα πρόσωπα...
it makes the day a whole lot more colorful...

fade out again..but see ya later..maybe on the street... we may even pass easchother on the boulevard.
welcome 2 blogland!

4:14 PM  

thanks hardcore arena ελπίζω να μου καταθέσεις καμιά ιστορία σου γιατί το blog μου το έχει ανάγκη κάπου εκεί στους δρόμους... έχεις και συ μια δικιά σου ιστορία να μας πεις... fade out again!!! Θα περιμένω...

5:10 PM  

Post a Comment

<< Home