"http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> stories of the city stories of the streets: Το σκοτάδι stories of the city stories of the streets: Το σκοτάδι

stories of the city stories of the streets

Sunday, December 19, 2004

Το σκοτάδι

Tο σκοτάδι με έχει καθηλώσει, δεν μ'αφήνει καν να σηκωθώ από το κρεβάτι μου, κυλάει στις φλέβες μου, μου μπλοκάρει τους νευρώνες του εγκεφάλου μου, γίνεται δέρμα στο δέρμα μου. Όσο πλησιάζουν οι γιορτές τόσο πιο έντονο γίνεται το σκοτάδι, γεμίζει κάθε κενό, κάθε στιγμή, νιώθω τη γεύση του στην άκρη της γλώσσας μου, με περικλύει, με διακατέχει, με ανατρέπει, είναι γύρω μου, είναι μέσα μου, είναι πάνω μου, είναι παντού!!! Μα πιο πολύ στην καρδιά μου... αυτές τις μέρες θυμόμαστε τα παιδιά που πεινάνε, τους κατατρεγμένους, όσους τριγυρνούν σαν σκιές ανάμεσά μας και ποτέ δεν τους βλέπουμε, γιατί;;; μήπως για να γλιτώσουμε από τις τύψεις που μας προκαλεί η ανελέητη καταναλωτική μας μανία; Ή μήπως μάς λυτρώνει από τον φόβο πως μπορεί να βρεθούμε και μεις κάποια στιγμή στη θέση τους; Βλέπω τον κόσμο να πλημμυρίζει τους δρόμους, τα μαγαζιά, δεν θέλω να βγω, το σκοτάδι ζυγίζει τόνους πάνω μου, είναι ασήκωτο... Όσα περισσότερα φώτα στους δρόμους τόσο περισσότερο σκοτάδι στην καρδιά μου... λες και μου κλέβουν όλα τα ηλεκτρόνια... λες και μου κλέβουν κάθε κτύπο της καρδιάς. Οι δρόμοι γεμίζουν σακούλες, πακέτα, κορδέλες, μικρές χαρές, βουητό... όμως τίποτα δεν με αγγίζει γιατί το σκοτάδι είναι εδώ... Όμως ένα γουργούρισμα από τον γάτο μου καθώς πήδησε στην αγκαλιά μου και οι φωνές των δικών μου που γέμισαν το σπίτι έδιωξαν το σκοτάδι. Οι δικοί μας είναι το πιο πολύτιμο δώρο των Χριστουγέννων. Απολαύστε το!!!
posted by street spirit at 9:49 PM

4 Comments:

Ο Άρης πώς συνυπάρχει με το γάτο? :-)

12:30 AM  

Είναι, όντως κι ίσως πρέπει να αφιερώνουμε λίγο περισσότερο χρόνο σ'αυτό το δώρο... η καθημερινότητα βάζει πολλές φορές τα πάνω κάτω στις προτεραιότητές μας κι έπειτα έρχονται οι αργίες και μας βάζουν σε σκέψεις..και πάει λέγοντας.

2:00 AM  

o vito (ο γάτος) είναι ο παλιός στο σπίτι, ο Άρης ο νέος, υπήρχε μια κόντρα όχι τόσο από τον σκύλο όσο από τον γάτο, το γέλιο είναι ότι ο ένας μιμείτε τον άλλον και πολλές φορές κοιμούνται μαζί ;)

3:04 PM  

Οι δικοί μας άνθρωποι είναι πολύτιμοι. Αυτά που μοιραζόμαστε είναι αυτά που μας εξιλεώνουν. Μόνο έτσι ξορκίζουμε το σκοτάδι (μας).
Να είσαι καλά.

9:20 PM  

Post a Comment

<< Home