"http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> stories of the city stories of the streets: Παγκόσμια ημέρα των street spirits stories of the city stories of the streets: Παγκόσμια ημέρα των street spirits

stories of the city stories of the streets

Friday, December 03, 2004

Παγκόσμια ημέρα των street spirits

Όχι δεν είναι κάποια στιγμή έπαρσης για μένα. Street spirits είναι όλοι αυτοί οι ιδιαίτεροι άνθρωποι που συναντάς στον δρόμο, που μπορεί και να τους προσπεράσεις αλλά αποκλείεται να τους ξεχάσεις... Όπως εκείνη η γριούλα, που η μορφή της μοιάζει να βγήκε από κάποιο παραμύθι από αυτά που σου εξιστορούσε η γιαγιά για να μην κάνεις σκανταλιές, στη Σταδίου όπου έχει ανοίξει πόλεμο με τα αυτοκίνητα και τι δεν τους κατεβάζει... όλων των ειδών τα καντίλια... Ο διάσημος Μητσάρας που σαν άλλοτε αρχαίος σόφος μοιράζεται τις απόψεις του στους δρόμους, στις καφετέριες, στα μέσα μαζικής μεταφοράς, ναι Μητσάρα για όλα φταίνε οι γιατροί και οι δικηγόροι... Ναι τον έχεις συναντήσει αν όχι στον δρόμο στο χαζοκούτι που παρακολουθείς, είναι αυτός δίπλα ή πίσω από τον συνεντευξιαζόμενο. Κάποτε κάποιος τον ρώτησε γιατί δεν κάνει και αυτός ένα κανάλι, μόλις είχε εμφανιστεί ο Λεβέντης στην tv με τον φραπέ, εκείνος στωικά απάντησε «Μα εγώ εκπέμπω σε όλα τα κανάλια ταυτόχρονα». Λέγετε ότι για να προλαβαίνει ο Μητσάρας τα γεγονότα της tv πρέπει να 'χει μια χρονομηχανή... Επίσης, θυμάμαι που σύχναζε ένας ευτραφούλης κύριος μεσήλικας στη γραμμή 136 Αν. Νέας Σμύρνης ο οποίος πηγαινοερχόταν συνέχεια μέσα σε αυτό και έβριζε συνέχεια λέγοντας τη φοβερή ατάκα «Όλοι τους είναι πούστηδοι και ρουφιάνοι. Και άφησα τελευταίο τον αγαπημένο μου τον Μονορούφη, έτσι τον αποκαλούσαμε όλοι... Έμοιαζε με ξεχασμένο φοιτητή της δεκαετίας του '60 παντελόνι καμπάνα, πουκάμισο πεταλούδα, ημίμακρα ατημέλητα μαλλιά, μουσάκι φοιτητικό και το γυαλί της εποχής ρέιμπαν στυλ. Ερχόταν πάντα στην καφετέρια που σύχναζα. Καθόταν πάντα στην ίδια θέση, στο ίδιο τραπέζι, παράγγελνε πάντα δύο φραπέδες και δύο νερά, άναβε πάντα δύο τσιγάρα. Τον έχω χρονομετρήσει μέσα σε δύο λεπτά είχε πιει δύο φραπέ, δύο νερά και είχε κάνει δύο τσιγάρα, ενώ είχε ανάψει άλλα δύο τα οποία τα είχε τιμωρήσει να καίγονται μόνα τους στο τασάκι. Η ιστορία του ίσως να την έχετε ακούσει και για άλλους ίσως είναι μύθος ίσως και πραγματικότητα ποιος αλήθεια ξέρει...
Ήταν λαμπρό μυαλό, άριστος μαθητής της Παντείου, ο οποίος από το πολύ το διάβασμα σάλεψε... Το βλέμμα του είχε πάντα μια μελαγχολία... Πριν από δύο χρόνια ρώτησα τον σερβιτόρο που συνήθιζε να τον σερβίρει πού έχει χαθεί ο Μονορούφης... εκείνος στενάχωρος μου 'πε ότι έπεσε από τον τέταρτο!!! Μάλλον αυτοκτονία... Ήταν μια μέρα σαν σήμερα... Γι'αυτό και του την αφιερώνω....
posted by street spirit at 5:32 PM

3 Comments:

Ένα μπράβο, μόνο και μόνο για την ανάμνηση.

11:51 PM  

taflinel σ'ευχαριστώ για τον πολύτιμο χρόνο που σπατάλησες για να διαβάσεις αυτό το post, ήταν γραμμένο από την ψυχή οπότε δεν ξέρω πόσο κατανοητό και ευανάγνωστο ήταν... παρεμπιπτόντως το blog σου είναι πολύ καλό!!!

7:34 PM  

Ηταν αρκετα κατανοητο. Μια κατανοηση που δε θα'χουν ποτε αυτοι οι ανθρωποι...

1:00 PM  

Post a Comment

<< Home