"http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> stories of the city stories of the streets: January 2005 stories of the city stories of the streets: January 2005

stories of the city stories of the streets

Wednesday, January 26, 2005

Η φλόγα μεγαλώνει... ελάτε

Δείτε πώς τα αναμμένα κάρβουνα στο τζάκι ανάβουν και σβήνουν συνεχώς όπως τα αστέρια στον ουρανό, δείτε πώς ξεπετάγονται οι σπίνθες από το τζάκι στη φαντασία αυτής της υπέροχης παρέας που γράφει αυτή την ιστορία (2 post πιο κάτω) και στήνουν ξέφρενο χορό, η φλόγα του τζακιού όλο και μεγαλώνει, για να χωρέσει και άλλους φίλους και άλλες ιδέες και άλλη φαντασία...
posted by street spirit at 9:22 PM 7 comments

Tuesday, January 25, 2005

...

Η φωτιά είναι ζεστή για όλους και ο καφές μυρωδάτος, από την Ξάνθη τον έφερα εξάλλου (για όσους ξέρουν), ζαχαρωτά όσα δεν βάζει ο νους σας... και οι πατάτες στα κάρβουνα από γεύση άλλο τίποτα...
Η ιστορία μας σας περιμένει να την πλάσετε όπως θέλετε... απλά δείτε το προηγούμενο post και αφήστε τη φαντασίας ελεύθερη...
posted by street spirit at 4:57 PM 0 comments

Friday, January 21, 2005

Ας αρχίσουμε...

Άνοιξε τα μάτια του, έπειτα από πολύ προσπάθεια αυτό είναι αλήθεια, ήταν πρησμένα, προσπάθησε να κουνήσει κάποιο μέλος του σωματός του, ήταν σα να είχε νεκρική ακαμψία, τα πόδια του τόσο πιασμένα λες και είχαν περπατήσει χλμ, τα χέρια του λες και είχε σηκώσει τόνους βάρη, κατάφερε να σηκώσει τον κορμό του και να ακουμπήσει στον τοίχο. Διαπίστωσε ότι δεν βρισκόταν στο κρεβάτι του, αλλά σε κάποιο στενό. Δεν θυμόταν τίποτα. Φορούσε ένα σκισμένο τζιν και μια λερωμένη μπλούζα, τα αθλητικά του παπούτσια ήταν λερωμένα με κόκκινη μπογιά... Το στενό ήταν αρκετά σκοτεινό και μόνο όταν το φεγγάρι ξέφευγε από τον στενό κλοιό των σύννεφων μπορούσε να δει. Προσπάθησε να ερευνήσει τον χώρο γύρω του με τα μάτια, καθώς το σώμα του το ένιωθε ακόμα πολύ βαρύ και ο πόνος στο κεφάλι του είχε θρονιάσει. Παρατήρησε κάτι σπασμένα μπουκάλια, κάποιες σακούλες μάλλον σκουπιδιών και κάτι άλλο λίγο πιο πέρα από τις σακούλες που δεν μπορούσε να διακρίνει τι ήταν, έπρεπε να σηκωθεί για να το δει. Χρησιμοποίησε τον τοίχο για δεκανίκι ώστε να μπορέσει να σηκωθεί όρθιος. Πλησίασε να δει τι ήταν αυτό πίσω από τις σακούλες. Του κόπηκε το αίμα, τα πόδια του δεν μπορούσαν να τον στηρίξουν όρθιο, λύγισε στα γόνατα, η ανάσα του έγινε βαριά, σχεδόν το οξυγόνο δεν έβρισκε τον δρόμο του, τα σωθηκά του στριμώχθηκαν για να βγουν από το στόμα του...
posted by street spirit at 3:03 PM 10 comments

Wednesday, January 19, 2005

Ζητούνται... ιστορίες

Φαντάσου ένα τζάκι με αναμμένη φωτιά, να ακούς τον ήχο του κούτσουρου που σκάει, να 'μαστε όλοι μαζεμένοι οι bloggers γύρω από αυτό, με ζεστές κούπες καφέ, να 'χουμε στικς με ζαχαρωτά στη φωτιά, να 'χουμε βάλει πατάτες τυλιγμένες με αλουμινόχαρτο στα κάρβουνα, έξω ο αέρας να οργανώνει την πιο μαγευτική ορχήστρα, με τις μπαγκέτες του, με εξτρά εφέ όπως κεραυνούς, αστραπές κ.ο.κ. Τα πρόσωπά μας να παίζουν με το φως της φλόγας. Ο καθένας μας να εξιστορεί από μία δική του ιστορία... Κάπως έτσι κάποτε επαναλειτούργησα με έναν καλό φίλο ένα ξεχασμένο τζάκι σε ΚΨΜ στο στρατό, το καθαρίσαμε, γυρίσαμε πόσα χλμ για να βρούμε καλά ξύλα, και με μοναδικό όρο όποιος κάθετε κοντά στη φωτιά να λέει και μια ιστορία... ήταν από τις ελάχιστες μα μοναδικές υπέροχες στιγμές εκεί. Οι ιστορίες όλων των παιδιών ήταν εκπληκτικές και φυσικά από όλη την Ελλάδα... Έλα πες μας την ιστορία σου...
posted by street spirit at 11:00 PM 9 comments

Monday, January 17, 2005

Ιπτάμενη μηχανή...

Χθες το βράδυ πάνω στη μηχανή σε μερικά σημεία του δρόμου ένιωθα ότι θα με πάρει ο αέρας, ίσως να οδηγούσα την πρώτη ιπτάμενη μηχανή, δυστυχώς δεν είχε ολόγιομο φεγγάρι για να ΄ναι σαν την εικόνα στην ταινία του ΕΤ με τα ιπτάμενα ποδήλατα μπρος στο ολόγιομο φεγγάρι. Ιπτάμενη μηχανή στον κόκκινο ουρανό η δικιά μου εκδοχή... Το χιονόνερο ξέπλενε τη μελαγχολία που μου προκαλεί αυτός ο καιρός, έδιωχνε από πάνω μου τη μοναξιά της στιγμής, με πότιζε με ενέργεια όπως και τα μποτάκια μου, ακόμα να στεγνώσουν τα άτιμα...
posted by street spirit at 11:52 PM 4 comments

Οι αποκλεισμένοι της Μαλακάσας

Σκηνή 1η οι χθεσινές ειδήσεις στην τηλεόραση μιλάνε για αποκλεισμένους στη Μαλακάσα εδώ (χε, χε ο φοβερός δαιμόνιος ρεπόρτερ αψηφά τα χιόνια) και δείχνουν πλάνα με χιόνια και ουρές αυτοκινήτων. Σκηνή 2η ο Μ βρίσκεται καθοδόν από Βόλο τον οποίο έντρομοι οι δικοί του του τηλεφωνούν λέγοντάς του για το τι πρόκειται να αντιμετωπίσει όταν θα φτάσει στη Μαλακάσα, καθώς είχαν παρακολουθήσει τις ειδήσεις. Σκηνή 3η ο Μ περνάει ανενόχλητος από τη Μαλακάσα, αφού απλά φύσαγε και έριχνε λίγο χιονόνερο, ενώ οι δρόμοι ήταν σχεδόν άδειοι. Χιόνι δεν υπήρχε πουθενά... το ίδιο και αποκλεισμένοι...

posted by street spirit at 11:25 PM 0 comments

Wednesday, January 12, 2005

Ξάπλα 60 μέρες!!!!

Έκτακτη ανακοίνωση προς όλα τα κορίτσια (δυστυχώς). Η Eυρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος ESA σε συνεργασία με τη NASA ψάχνει για γυναίκες που θα περάσουν 60 μέρες σε ένα επικλινές κρεβάτι, με δωρεάν τηλέφωνο, φαγητό και Ίντερνετ!!!! Το πείραμα γίνεται για να δουν οι επιστήμονες πώς αντιδρά το γυναικείο σώμα σε συνθήκες μακρόχρονης διαστημικής πτήσης.
Μιλάμε για total reload!!!!

Όσες ενδιαφέρεστε για την αγγελία δεν έχουν παρά να μπουν εδώ

ΥΣ Εδώ κολλάει και η ατάκα του Μίμη Φωτόπουλου να κάαααααθομαι με μια μικρή παρέκκλιση να ξααααάπλωνωωω....
ΥΣ2 Μέχρι στιγμής καμία Ελληνίδα δεν έχει δηλώσει συμμετοχή!!!! Τόσο workaholic είστε;;;;;
posted by street spirit at 9:15 PM 3 comments

Monday, January 10, 2005

I'm back... φυσικά σε κατάσταση κλάιν μάιν σπεκατρίκ

Να'μαι και πάλι στα γνωστά λημέρια... Ύστερα από κρεπάλι, πολλά χικ και άλλο τόσο μασαμπούκεν και το όλα είναι δρόμος (βρέθηκα στη Θεσσαλονίκη μέχρι και στην Ξάνθη, όπου και διαπίστωσα το υπέροχο παζλ πολιτισμών και συνύπαρξης που υπάρχει εκεί) τολμώ να πω το φοβερό ρητό των θεσσαλονικιών κλάιν μάιν σπεκατρίκ, το οποίο όσο και αν έψαξα να βρω το νόημα ή το πώς βγήκε δεν τα κατάφερα... μήπως ξέρει κανείς; Ένα κύμα μυστηρίου πλανιέται από πάνω μου καθώς όλα είναι κλάιν μάιν σπεκατρίκ και καθόσον η ζωή είναι κουμούτσα όπως ποίησε κάποτε ο σοφός Π έγινε η ανατροπή και η τούρτα έκπληξη των γενεθλίων μου είχε κεριά με το νούμερο 31 αντί 32. Οι αλκυονίδες μέρες ήταν το πιο υπέροχο δώρο. Και το πάρτι-έκπληξη από τη σχετικά νέα μου παρέα αρκετά συγκινητικό. Το 9 από την ημέρα που γεννήθηκα με κυνηγάει, με στοιχιώνει και είναι ένα ακόμη μυστήριο για μένα που όλα τα μεγάλα γεγονότα της ζωής μου (πλην των γενεθλίων μου) σημαδεύονται από το 9. Μυστήριο είναι και το πόσο άνοιξε η όρεξή μου από τις μυρωδιές της ανατολής στην Ξάνθη, τη ζωντάνια που προκαλούν τα διαφορετικά αλλά ζεστά και φιλόξενα χρώματα των ανθρώπων της. Μυστήριο το πώς ένας φούρνος ήταν ταυτόχρονα και καφετέρια. Μυστήριο το βλέμμα των γυναικών με τα κολλητά τζιν και τη μαντίλα. Μυστήριο τα χωριά των πομάκων εξωτερικά τόσο φτωχά και εσωτερικά τόσο πλούσια. Μυστήριο τα πράσινα μάτια των πομάκων. Κλάιν μάιν σπεκατρίκ το επεισόδιο στον Εχίνο όπως μου ανάφερε επίσημη πηγή γεμάτη περιφάνεια. Μυστήριο πώς τόση διαφορετική ομορφιά υπάρχει σε τόσο μικρή χώρα σαν την ελλάδα... Μυστήριο πώς τόσοι ξένοι γίνονται τόσο γνωστοί μέσω μιας ιστοσελίδας μοιράζονται όνειρα, φοβίες, στιγμές, σκέψεις. Μυστήριο πως η Δέσποινα Βανδή σε εκπομπή του Αντέννα φόραγε την μπλούζα που πουλούσε περήφανα ένας μικροπωλητής στο παζάρι της Ξάνθης διατυμπανίζοντας το. Μυστήριο πότε έγινα 32. Λες και με διακτινίσανε. Μήπως μπήκα καταλάθος σε καμιά χρονοδίνη; Λες να με απαγάγανε οι εξωγήινοι και να με γύρισαν στη Γη στα 32; Κλάιν μάιν σπεκατρίκ... I'm back

ΥΣ Όσοι ενδιαφέρονται για ανθρωπιστική βοήθεια καλό είναι να ρίξουν μια ματιά και δω
posted by street spirit at 11:11 PM 16 comments