"http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> stories of the city stories of the streets: Ο θείος!!!!! stories of the city stories of the streets: Ο θείος!!!!!

stories of the city stories of the streets

Saturday, April 02, 2005

Ο θείος!!!!!

Η Ο από μικρή ξεχώριζε, είχε την ικανότητα να μπει μέσα σ'ένα γεμάτο πούλμαν και μέσα σε λίγα λεπτά να γίνει το επίκεντρο όλου του πούλμαν, τους είχε γνωρίσει όλους και τους είχε ξεσηκώσει, σε ηλικία μόλις πέντε ετών. Στο μικρό της κεφαλάκι ξεχώριζαν δύο μεγάλα πολύ εκφραστικά μάτια και το πεταχτό της τσαχπινιάρικο αυτί... Το ένα εκφραστικό της μάτι κόντευα να της το βγάλω με δύο τρόπους: την πρώτη φορά με κυνήγαγε και της έκλεισα την πόρτα στη μούρη με αποτέλεσμα το πόμολο να της μπει στο μάτι, τη δεύτερη φορά είχα μία σφεντόνα με βέλος (!) και τη δοκίμασα, η Ο βρέθηκε στη πορεία του βέλους, έτσι της χάρισα τα μαύρα μάτια... Σε ηλικία γύρω στα 5 η Ο τούς είχε τρελάνει όλους όταν έλεγε την ατάκα «Έχω άγχος» ή επίσης όταν προσπαθούσε να καταλάβει τη διαφορά ανηφόρας και κατηφόρας, πάντα στο αυτοκίνητο στον δρόμο αναρωτιόταν δυνατά «Τώρα τι είναι; Ανηφόρα ή κατηφόρα;»... Στα 6 της ανακαλύψαμε άλλο ένα ταλέντο της Ο το ταλέντο της hyper-revengers κρυψίνους, είχε για καποιο λόγω τσαντιστεί με τη φαμίλια και ... Ψάχναμε όλοι το πορτοφόλι της Σ δεν το βρίσκαμε πουθενά, πώς έκατσε και κάποιος ρώτησε την Ο μήπως το είδε, τα μάτια της αμέσως μιλήσανε και όλοι καταλάβανε ότι το είχε δει... «Πού είναι το πορτοφόλι Ο;», ξαναρωτήσαμε τότε πήγε σ'ένα ντιβάνι που 'χε πολλά υποστρώματα, τα σήκωσε όλα, μιλάμε για ολόκληρο βουνό μπροστά της, και κάτω από όλα αυτά έβγαλε το πορτοφόλι που είχε κρύψει... Ως έφηβη η Ο είχε πολλές ευαισθησίες, είχε γίνει χορτοφάγος, έγινε εθελόντρια στην greenpeace, έδινε εθελοντικά αίμα μέχρι που λιποθύμησε στον δρόμο λόγω χαμηλού αιματοκρίτη, ευαισθητοποίησε τους συμμαθητές της με μια φοβερή έκθεση που οργάνωσε στο σχολείο της για τα παιδιά του τρίτου κόσμου, πειραματίστηκε σε διάφορες καταστάσεις καλές και κακές βγήκε πιο δυνατή, πάντα με ρώταγε για τους φίλους της πάντα της έλεγα την άποψή μου, ποτέ δεν την ακολουθούσε και πάντα μετά από κάποιο καιρό ερχόταν και με επιβεβαίωνε ως το πόσο δίκιο είχα και πόσο λάθος είχε, ποτέ δεν την εμπόδιζα γιατί από τα λάθη μαθαίνεις... Έκανε παρέα πάντα με τη δικιά μου παρέα τουτέστιν όλοι άντρες μεγαλύτεροί της, ήταν αγοροκόριτσο, ήταν το ραντάρ μας όποτε πέρναγε κάτι ενδιαφέρον πχ με μεγάλο μπούστο «κοίτα ένα μπούστο!!! πώπω τι βυζιά μεγάλα που έχει αυτή!!!» και γύρναγε το κεφάλι της όπως όλοι μας για να το δει σ'όλη τη φάση του καρέ-καρέ. Έπειτα από καιρό έφυγε για 4 μήνες Ιταλία μ'έναν φίλος της έκανε συλλογή εμπειριών, γύρισε με καλλιτεχνικές ανησυχίες, είχε έφεση στη φωτογραφία, σπούδασε εικονολήπτρια, κατέληξε στυλίστρια... Ξέχασα ότι μία ακόμη φοβερή ικανότητά της είναι να τρελαίνει τους πωλητές, να τους βγάζει από τα ρούχα τους. Μπαίνει σ'ένα μαγαζί και ξεχνάει να βγει, πρέπει να τα δει όλα, να τα δοκιμάσει όλα και φυσικά να αποφασίσει. Το να αποφασίσει τι θα πάρει για να το εξηγήσω την όλη διαδικασία χρειάζομαι μερικούς τόμους ανάλυσης. Έχω δει πωλητές να τρέμουν από τα νεύρα τους... Ξεπέρασε κάποιες σχέσεις με περίσσια δύναμη και μια μέρα με ξυπνάει και μου λέει: «Ξύπνα η αδερφή σου παντρεύεται», αυτό αν ήταν σφαλιάρα, σαν να μου πετάξανε έναν κουβά με παγάκια για να με ξυπνήσουν, όταν συνήλθα έφαγα και το υπόλοιπο πακέτο στη μάπα, «θα παντρευτώ και θα φύγω στην Αίγυπτο»...
Έτσι λοιπόν την πάντρεψα και έφυγε για Αίγυπτο στο Σαρμ Ελ Σεΐχ, έναν καλοκαιρινό παράδεισο. Πέρασαν 3 χρόνια ακόμα προσπαθώ να πάω και ακόμα εδώ είμαι... Χθες με πήρε τηλέφωνο... «... έχω μια αδιαθεσία, πονάω στην κοιλιά», τώρα θα μου πεις ότι είσαι και έγκυος, «χεχε θα γίνεις θείος» και γέλαγε συνέχεια νόμιζα ότι έκανε πλάκα, αλλά αφού κλείσαμε το τηλέφωνο μού ήρθε ένα μήνυμα στο κινητό «Όντως θα γίνεις θείος»... Α ρε Ο πάλι κουβά με παγάκια μου 'ριξες, ευχάριστος δεν λέω... Τώρα προσπαθώ να φορέσω αυτή τη λέξη Θείος... προσπαθώ να φανταστώ την Ο μητέρα... Μόνο που όποτε το κάνω μου 'ρχεται η εικόνα εκείνου του μικροσκοπικού κοριτσιού με τα μεγάλα εκφραστικά μάτια και το πεταχτό αυτί...
posted by street spirit at 12:29 PM

16 Comments:

Πολύ γλυκειά και όμορφη ιστορία, και πολύ άμεσα και απλά δοσμένη...

Να σου ζήσει το ανηψάκι Θείε...

Εη, θείε σε σένα μιλάω... ;)

2:34 PM  

Επιτέλους πάρε ένα αεροπλάνο και τράβα στην Αίγυπτο θείο. Τώρα επιβάλλεται.

3:14 PM  

σ' ευχαριστώ bliax ως θείος πλέον...

1:40 PM  

Σοφάκι λες να σου κλέψω πελατεία ως θείος;;; Ε θεία;;; Αχ, το θέλω όσο τίποτα αλλά σ'αυτή τη δουλειά δεν μου κάνουν τα χατίρια, ίσως αν στείλετε μια επιστολή όλοι εσείς οι καλοί φίλοι blogger κάτι να γίνει εκτός βέβαια αν τους παρατήσω... και αυτό γίνεται... ;)

1:51 PM  

To diadiktio dinei tin efkairia se atoma apo olo ton kosmo na erhontai se epafi metaxi tous na antallasoun apopseis, empeiries. Na gnwrizontai pragma poly simantiko se antithesi me mia genikoteri kahipopsia stis anthrwpines sheseis stis meres mas. Idiaitera ta blogs einai apo tous kaliterous tropous gia na ginoun gnwstes apopseis pio ennalaktikes kai me pio elefthero tropo. Pragmatika pistevw oti oi apopseis kai oi istories sta blogs dinoun allo noima stin epikoinwnia me tous allous. Oi liseis pou sou dinontai mesw blogs apo tous allous users, oi asteies istories, oi idees einai ola afta pou kanoun ta blogs katapliktika. An mporeis kane check sto diko mou blog (http://www.greekpsycho.com) kai link me to yours if you like. Thnx

11:32 PM  

Προς προϊστάμενο του Street Spirit... Τα πνεύματα δεν μπαίνουν σε κλουβιά. Αφήστε τον να πάει στις Αιγύπτους όπου θα προαχθεί από ανιψιος σε θείος. Δε θα το μετανιώσετε. Θα γυρίσει πιο καλός και πιο υποχρεωμένος.

Μετα τιμής

Θεία Σοφία

7:25 PM  

Street spirit και η sister απ' ότι φαίνεται.
Το σκηνικό με τη διαφορά ανηφόρας- κατηφόρας μου θυμίζει τις ερωτήσεις της μικρής και περίεργης wisdom.

Ευχάριστα νέα, με το καλό!

12:48 AM  

Θεία Σοφία ίσως και να πιάσουν τόπο τα λόγια σου αλλά για καλό και για κακό από βουντού ξέρεις τίποτα;;;

1:50 PM  

κατά όπως φαίνεται... ώστε και συ wisdom ήσουν τόσο περίεργη μικρή καμιά καλή απορία; Σ'ευχαριστώ ;)

1:52 PM  

Να σου ζήσει! :) Σκέψου ότι μπορεί να μοιάσει στη μαμά του και να έχει πεταχτό αυτάκι.

Κι εγώ είχα περίεργες απορίες μικρή. Πχ, επειδή δεν ήξερα ακόμη τις μέρες, αν δηλαδή ήταν καθημερινή ή σαββατοκύριακο, κάθε πρωί ρωτούσα τη μητέρα μοϋ: "Μαμά, σήμερα δουλεύουμε ή δεν δουλεύουμε;"

10:26 AM  

Θείος ε?Άντε με το καλό!
Και βουουουρρ για Αίγυπτο!

1:06 PM  

pooka σ'ευχαριστώ εγώ ακόμα αναρωτιέμαι με τις μέρες αλλά σήμερα δυστυχώς δουλεύουμε... ;)

12:47 PM  

σ'ευχαριστώ vanessa αυτό το βουρρρρ το χρειάζομαι... ;)

12:48 PM  

Καλή απορία δε θυμάμαι αυτή τη στιγμή θείε, αλλά σίγουρα θυμάμαι ότι από τις πιο αγαπημένες μου λέξεις ήταν το "γιατί?" :)

11:42 PM  

Street Spirit... νομίζω ότι γνώρισα την αδερφή σου από κοντά τα περασμένα Χριστούγεννα στο Σαρμ Ελ Σέιχ...

2:12 PM  

είναι η μοναδική Ελληνίδα που μένει στο Σαρμ Ελ Σέιχ, αλήθεια τη γνώρισες;;; ;)Πες τα όλα στον θείο...

12:46 PM  

Post a Comment

<< Home