"http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> stories of the city stories of the streets: June 2005 stories of the city stories of the streets: June 2005

stories of the city stories of the streets

Thursday, June 30, 2005

Live 8 το 9...

Αύριο ένα βραχιόλι μπορεί να κάνει τη διαφορά; Οι συναυλίες σ'όλον τον κόσμο του live8 θα προσπαθήσουν να δώσουν το μήνυμα στους ηγήτες των 8 πλουσιότερων χωρών «Κάντε τη φτώχεια παρελθόν», δεν ξέρω κάτα πόσο θα ιδρώσει το αυτάκι τους, αλλά τουλάχιστον κάποιοι προσπαθούν να δώσουν φωνή στη μιλιά μας, μουσική στη σιωπή μας, κάποιοι ίσως να μπορέσουν να μάθουν να σηκώνονται όταν πέφτουν ίσως να μάθω και γω...
Στείλτε το μήνυμα... αυτοί το έστειλαν...
Ενώστε τις φωνές σας ...
posted by street spirit at 10:44 PM 54 comments

Monday, June 27, 2005

Φλασιά!!!

Φλασιά 1η: Θέλω
γιατί δεν το θέλεις
θέλω να θέλεις
φτάνει να 'μαστε μαζί...

Φλασιά 2η: Με πλησίασε με στάση
καθώς έπεφτε η στάχτη
ήταν όμως μία φάση
που μπορούσε να στη σπάσει

Τι 'να αυτό κάθε βράδυ
που με καίει το σκοτάδι
εσύ φταις, εσύ φταις
η νύχτα...
Φλασιά 3η: Της κτυπάω το κουδούνι
και κατεβαίνει, μα λέει πως δεν μπορεί να βγει
κι όμως είναι χτενισμένη, βαμμένη, πλυμμένη
μα τίποτα δεν μου εξηγεί
προσπαθώ να ανακαλύψω
τι να συμβαίνει
τι να συμβαίνει
το κεφάλι όσο και αν τρίψω
καμιά ιδέα δεν κατεβαίνει
Αμόλα καλούμπα Κούλα
Αμόλα καλού κακού
Αμόλα καλούμπα Κούλα
Αμόλα καλού κακού.....

Φλασιά 4η: Ελά κοντά μου και τη νύχτα μου μοιράσου
δεν έχει αύριο για μας ούτε και χθες
θα γίνω πάλι το δερμάτινο μπουφάν σου
να με φοράς τώρα που αρχίζουν οι βροχές
(ό,τι πρέπει για το φθινόπωρο)

Αχ, όταν βαριέμαι αυτά τα κομμάτια κατεβάζει το ΜP3 του μυαλού μου, τα οποία έχουν εισχωρήσει στο DNA μου...
Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι...
posted by street spirit at 6:52 PM 6 comments

Thursday, June 16, 2005

Πέφτουμε για να σηκωθούμε...

Έπεσα σ'ένα γήπεδο κόκκινο και σηκώθηκα σ'ένα σινεμά με 20 τ.μ. οθόνη και πολύ καλή ακουστική... Βρέθηκα χθες καλεσμένος στο Καραϊσκάκη όχι για να δω αγώνα (αν και θα το θελα πολύ έναν αγώνα της Εθνική), αλλά για σινεμά... Είδα το «Batman begins»... Αν και συνήθως τα prequels δεν με πολυενθουσιάζουν αυτό με άφησε άναυδο... Εικόνα και ήχος χορεύουν το πιο καλοκουρδισμένο τάνγκο... και ο Κρίστιαν Μπέιλ υποδειγματικός batman, σκοτεινός, ισορροπιστής του καλού και του κακού, πιο κοντά στις γκρίζες ζώνες και όχι πιο κοντά στο απόλυτο άσπρο ή μαύρο... Ο σκηνοθέτης Κρίστοφερ Νόλαν μοιάζει μ'έναν μικροχειρουργό με εκπληκτικό μοντάζ, ταινία δίχως ίχνος κοιλιάς... Μάικλ Κέιν, Μόργκαν Φρίμαν, Λίαμ Νίλσον, Γκάρι Όλντμαν ο καθένας τους βάζει και από ένα μικρό ληθαράκι... Το αποτέλεσμα ένα απολαυστικό έργο...
Πέφτουμε για να σηκωθούμε... Η ταινία δεν έπεσε καθόλου...
Για πρώτη φορά πάτησα το πόδι μου στο σύγχρονο Καραϊσκάκη και αυτό για να δω σινεμά... Αν αυτό το έλεγα πριν από δύο χρόνια θα με περνάγανε για τρελό... Η οθόνη τεράστια, 20τ.μ., βρίσκεται μέσα στο γήπεδο κοντά όμως στην εξέδρα των vip, εκεί είναι οι θέσεις των θεατών... Το καλύτερο σημείο για να απολαύσεις έργο στο σινέ είναι στη μέση της οθόνης μπροστά από το κουβούκλιο που βρίσκεται ο κινηματογραφιστής. Το κακό δεν έλεγε να σκοτεινιάσει ενώ το ρολόι σχεδόν έδειχνε 9.10 έτσι περίπου ένα 5' από άποψης εικόνας δεν έλεγε τόσο. Μόλις όμως σκοτείνιασε ήταν εκπληκτικό, ένιωθες ότι βρισκόσουν μέσα στην οθόνη, ο ήχος σε συνδυασμό με την άνεση του γηπέδου δυνατός, ένιωθες σε κάθε σύγκρουση ότι ήσουν και συ εκεί. Τα πίσω ηχεία κάνουν πολύ καλή δουλειά. Στο μπαρ πάλι θέλει λίγο υπομονή για να πάρεις τα απαραίτητα... Έχει και τραπεζάκια, καθώς εκεί είναι και το εστιατόριο του γηπέδου οπότε όποιος θέλει μπορεί να παρακολουθήσει και από κει το έργο, όμως είναι αρκετά πιο ψηλά από την οθόνη, κάτι σαν να 'σαι στον παλιό καλό εξώστη...
Λοιπόν τι περιμένετε;;; Σηκωθείτε!!!!
posted by street spirit at 2:11 PM 8 comments

Friday, June 10, 2005

Άλλος για φακέλωμα;;;

Πρέπει ήδη να 'μαι στην μπλακ λιστ τους αν ήδη έχουν αρχίσει το φακέλωμα με τα χαζοαστεία και τις πλάκες που κάνουμε μεταξύ μας οι φίλοι... Πώς αλήθεια θα μας ξεχωρίσουν από τους τρομοκράτες ή μήπως δεν πρέπει να κάνουμε πλάκες μεταξύ μας... Του στυλ «Έλα πού έβαλες τη βόμβα σου χθες βράδυ;;;». Έχουμε λέει Δημοκρατία... Τρομάρα μας!!! Τελικά το τι γίνεται στο όνομα της Δημοκρατίας με τρομάζει... και στο όνομα της ασφάλειας με τρομάζει δις... Μήπως κάποιοι θέλουν να υπάρχει «τρομοκρατία» για να μπορούν να δικαιολογούν διάφορα φακελώματα κ.ά;;; (έτσι σκέφτεται ο καχύποπτος Ρωμιός) και αυτή η καχυποψία του Έλληνα άλλες φορές τον σώζει και άλλες τον ρίχνει στον γκρεμό...
Φακελωθείτε και σεις μπορείτε!!!! (το νέο σποτ του υπ. Δημόσιας Τάξης)
Αλήθεια πότε θα αρχίσουν και τα σποτάκια στυλ Κάρπεντερ Obey!!! Sleep!!! Consume!!! Μάλλον δεν μου κάνει καλό να δουλεύω Σάββατο...
posted by street spirit at 11:17 AM 6 comments

Wednesday, June 08, 2005

Μία υπέροχη μέρα

Την πιο προηγούμενη βδομάδα ήμουν στη Θεσσαλονίκη, πηγαίναμε στο δεύτερο πόδι της Χαλκιδικής, στον Αρμενιστή, στη Θεσσαλονίκη είχε μία ελαφριά συννεφιά, η οποία όσο πλησιάζαμε Χαλκιδική γινόταν όλο πιο σκούρα... Είχα πείσει τους πάντες ότι έπρεπε να κάνουν το πρώτο τους μπάνιο λίγο πριν ξεκινήσουμε να πάμε στο 2ο πόδι, γιατί τα νερά της Χαλκιδικής είναι σχετικά πιο ζεστά από τα νησιά ή ακόμη και από τη Σαρωνίδα. Η μαυρίλα πάνω από τα κεφάλια μας είχε σκοτεινιάσει τα πρόσωπά μας και μαζί με αυτά και τις ελπίδες μας για το πρώτο μπάνιο. Τους έλεγα να μη χάνουν την ελπίδα τους γιατί κάτι παρόμοιο έχω αντιμετωπίσει και στην Αθήνα πηγαίνοντας για μπάνιο στη Σαρωνίδα, παντού είχε συννεφιά και στη Σαρωνίδα είχε καθαρό ουρανό ή σχεδόν καθαρό ουρανό, μάλιστα μας πέρνανε τηλ. από Αθήνα για να δουν αν ήμασταν καλά γιατί εκεί έριχνε... καρέκλες. Έτσι αποφάσισα να το ονομάσω το φαινόμενο της Σαρωνίδας (έχει συμβεί κατά επανάληψη). Στη Νικήτη σταματήσαμε λίγο για μπουγάτσα (με κρέμα και με τυρί) ... Απλά ήταν η τέλεια μπουγάτσα... Ο ουρανός ήταν τόσο θυμωμένος που έλεγες ότι από ώρα σε ώρα θα ξεσπάσει η οργή του. Ευτυχώς, τελικά το φαινόμενο της Σαρωνίδας χτύπησε και στη Χαλκιδική καθώς μετά τις φοβερές στροφές λίγο πριν φτάσουμε στον Αρμενιστή η μαυρίλα μάς άφησε... Στον Αρμενιστή μπήκαμε με το αυτοκίνητο χωρίς να πληρώσουμε είσοδο, είχε λίγο κόσμο, η θάλασσα ήταν σε καλή θερμοκρασία, δροσερή προς κρύα, δεν σε μούδιαζε... μάλιστα μετά την πρώτη ψυχρολουσία δεν ήθελε κανείς μας να βγει, το πράσινο που αγκαλιάζει την παραλία του Αρμενιστή δίνει ένα υπέροχο χρώμα στη θάλασσα. Κάποια στιγμή καθάρισε εντελώς ο ουρανός και μεις που παίζαμε μπιτς βόλεϊ καήκαμε χωρίς να το πάρουμε χαμπάρι, μετά καθήσαμε για ουζάκι και θαλασσινά. Τι πιο ωραία στιγμή να σε με ουζάκι, θαλασσινούς μεζέδες (το μύδια σαγανάκι ήταν απίστευτο, πήραμε 3) και καλή παρέα μπροστά στη θάλασσα. Απλά υπέροχα... Στην επιστροφή στη Θεσσαλονίκη μπήκαμε πάλι στο μαύρο σύννεφο μόνο που αυτό είχε πλέον ξεσπάσει, έβρεχε πολύ, στην πόλη ακούσαμε στο ραδιόφωνο για πλημμύρες και χαλάζι, η κίνηση ήταν απελπιστική στον δρόμο... Είχαμε άγχος γιατί είχαμε κλείσει εισιτήρια για μια συναυλία και δεν ξέραμε αν θα την προλάβουμε. Τελικά φτάσαμε γύρω στις 8.20 και στο σπίτι ίσα που αλλάξαμε ρούχα και πήγαμε όπως ήμασταν στη συναυλία για να προλάβουμε, ήταν των Madrugada. Αυτοί οι άνθρωποι της αυγής ήταν υπέροχοι, από τις λίγες συναυλίες πλέον που νιώθεις ότι δεν ήρθαν για ξεπέτα, την απολαύσανε και οι ίδιοι όπως και μεις... Είχα καιρό να δω stage diving από τραγουδιστή και πάνω στα χέρια που τον μετακινούν να συνεχίζει να τραγουδάει... Είχα καιρό να πάω σε μια συναυλία που να κρατήσει 2 1/2 ώρες με ένα συγκρότημα μόνο και έναν τυπάκο support που τραγούδησε 3ή4 κομμάτια... Ήταν μια συναυλία γεμάτη θετική ενέργεια και από το κοινό (αρκετά θερμό θα έλεγα) και από το συγκρότημα... Ήταν μία υπέροχη μέρα!!!
posted by street spirit at 1:26 PM 9 comments