"http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> stories of the city stories of the streets: Σινέ Αρίκα stories of the city stories of the streets: Σινέ Αρίκα

stories of the city stories of the streets

Tuesday, August 02, 2005

Σινέ Αρίκα

Πρωτή φορά είχε γίνει κάτι σαν πορεία, σαν μικρή εξέργεση για καλοκαιρινό σινεμά... για το σινεμά Αρίκα... άνθρωποι της γειτονιάς, μικροί, μεγάλοι, όλοι ήταν εκεί... αλλά τελικά το σινεμά Αρίκα έγινε πολυκατοικία... Η οικογένεια Αρίκα και το σινεμά Αρίκα ήταν σαν ένα σώμα... όταν χάθηκε αυτό χάθηκε και η οικογένεια...
Σινεμά Αρίκα εκεί είδα την πρώτη μου ταινία στο σινεμά σε ηλικία 6 ετών... «Τα σαγόνια του καρχαρία» (Jaws), καλοί οι δικοί μου... έτρεμα τη θάλασσα για κάνα μήνα και όταν το πήρα απόφαση να ξαναμπώ στη θάλασσα... σε απόσταση μερικών μέτρων πετάχτηκε ένα παιχνιδιάρικο δελφίνι έξω από το νερό... σχεδόν έγινα Χριστός καθώς έτρεξα πάνω στο νερό... μου πήρε κάνα εξάμηνο να ξεχωρίσω το δελφίνι από τον καρχαρία... και τελικά να αποκτήσω μια ιδιαίτερη έλξη για το συγκεκριμένο θηλαστικό...
Όλες τις ταινίες του Μπρους Λη, του Τζάκι Τσαν, πριν γίνει σταρ του Χόλιγουντ, είδα στο σινεμά Αρίκα, είχα μαύρη ζώνη στις ταινίες καράτε... μάζευα το χαρτζιλίκι μου όλη την εβδομάδα για να πάω στο σινεμά Αρίκα να δω ταινία καράτε... επίσης όλες τις ταινίες της σειράς Γρανίτα από λεμόνι και τα Πόρκις... και από την άλλη Οδύσσεια του Διαστήματος 2001 του Κιούμπρικ...
Το σινεμά Αρίκα το είχε η οικογένεια Αρίκα (ο μπαμπάς Αρίκας, με τη βιβλική μορφή του, αν και μάλλον πιο πολύ έφερνε προς τον Κρίστοφερ Λι με άσπρο παχύ μουστάκι και άσπρα μαλλιά κολλημένα πίσω με μπριγιαντίνι, η μάνα Αρίκα γεματούλα, στρογγυλή σαν μπάλα, η μόνη που δεν μιλούσε ποτέ, πάντα σιωπηλή, ο γιος Αρίκας με μαλλί φράντζα να καλύπτει το ένα μάτι, λιγδιασμένο και το σπινθηροβόλο βλέμμα της αγελάδος, ίδιος ο Ανέστης Βλάχος και η ατίθαση κόρη Αρίκα ψηλή, νταρντάνα, έφηβη, ψεύδιζε λίγο και έτοιμη για όλα)... Φυσικά, υπήρχε και ο κινηματογραφιστής ο οποίος ήταν ο μεγάλος αδελφός ενός φίλου μου, ήταν μεταλάς και ραδιοπειρατής, φορούσε πάντα τις κλασικές μαύρες μπλούζες των iron maden και ελαστικό παντελόνι... και μαλλί αφάνα...
Το σινεμά Αρίκα είχε ένα μόνο ηχείο, όπου πριν από την ταινία ή στο διάλειμμα άκουγες εναλλαγές του Πάριου με τους iron maden, τη μουσική την έβαζε ο αδελφός του φίλου μου, ο πατέρας Αρίκας τού ζητούσε να παίζει Πάριο και αυτός έπαιζε με σφήνες από μέταλ...
Υπήρχε μια μπανανιά στο σινέ που τα φύλλα της έπεφταν στην οθόνη και κάλυπταν την κάτω δεξιά γωνία της οθόνης... ποτέ κανείς δεν την πείραξε ή δεν διαμαρτυρήθηκε γι'αυτήν ήταν και αυτή μέρος της μαγείας... είχε φυσικά και γιασεμί για το γνωστό άρωμα του καλοκαιρινού σινεμά. Το πάτωμα ήταν από χαλίκια και οι καρέκλες ήταν με πανιά... Από αριστερά το σινέ συνόρευε με ένα εργαστήριο ξυλουργίας και από δεξιά με το σπίτι των Αρίκα...
Το να πας στο σινεμά Αρίκα ήταν για μας τελετουργία είτε ήμασταν μεγάλη παρέα είτε ήμουν με κάποιον φίλο... Επειδή τις περισσότερες φορές δεν είχαμε χρήματα έπρεπε να βρούμε κάποιο τρόπο για να μπούμε... Πολλές φορές πηγαίναμε στο ξυλουργείο που ήταν κλειστό μπαίναμε από μια τρύπα που ΄χε στον σιδερένιο φράχτη, σκαρφαλώναμε τη μάντρα που χώριζε το Αρίκα από το ξυλουργείο και παρακολουθούσαμε το έργο... Δυστυχώς ο μπαμπάς Αρίκας μάς πήρε χαμπάρι και σε μια παράσταση ήρθε χωρίς να τον πάρουμε χαμπάρι και τράβηξε το πόδι του Τ έπεσε κάτω έπεσα και γω πάνω στον μπαμπά Αρίκα και πάνω στον πανικό μες στο σκοτάδι καταφέραμε να το σκάσουμε... Το άλλο κόλπο είχε να κάνει με τον γιο Αρίκα... Του άρεσαν τα αυτοκινητάκια, είχε μάλλον κάποιο κόλλημα με αυτά, οπότε φτιάχναμε αυτοκινητάκια χαλασμένα (σίγα μην του δίναμε τα καλά μας) τα κολλάγαμε, τα βάφαμε και του τα πηγαίναμε και κείνος κρυφά από τον πατέρα του μας έβαζε... Αυτό πάλι δεν έπιανε πάντα γιατί έπρεπε να 'ταν κάπως απομακρυσμένος από το ταμείο ο πατέρας Αρίκας... Το άλλο κόλπο και τελευταίο πηγαίναμε νωρίτερα από την πρώτη παράσταση που ήταν ακόμα μέρα, την είχαμε στημένη από έξω, όπου ο γιος Αρίκας ήταν μόνος του, καθώς αυτός πάντα το άνοιγε, μόλις έφευγε από το ταμείο για να πάει να κάνει στα κρυφά τσιγάρο στις τουαλέτες του σινεμά τζουπ τρυπώναμε εγώ και ο Τ στα μουλωχτά στο σινέ και κρυβόμασταν πίσω από τις τελευταίες καρέκλες που είχε σαν αποθήκη για να βάζει και άλλες καρέκλες... Δυστυχώς μια μέρα ο μπαμπάς Αρίκας ανακάλυψε το πακέτο τσιγάρα που 'κρυβε ο γιος Αρίκας πάνω από το καζανάκι (ήταν από αυτά τα παλιά που είναι ψηλά σχεδόν στο ταβάνι)... και αφού πέσανε κάποιες φάπες ενώ έπαιζε κάποια ταινία... και είχαμε λειώσει στο γέλιο... χάσαμε και αυτή την καβάτζα... ο Τ όμως στεναχωρήθηκε διπλά γιατί συχνά-πυκνά «δανειζόνταν» κάνα τσιγαράκι από τα κρυμμένα του γιου Αρίκα...
Όταν πήγαινε όλη η παλιοπαρέα... τότε γινόταν χαμός... πλάκες, γέλια, μπαλόνια προφυλακτικά στο διάλειμμα, χαλικοπόλεμος... Υπήρχαν κάποιοι «κλασικοί» γέροι του σινέ Αρίκα, λες και πηγαίνανε πακέτο με το σινεμά, λες και είχανε ριζώσει, όποτε και να πηγαίναμε ήταν εκεί... αντί για τον καφενέ είχαν το καλοκαιρινό σινέ Αρίκα... όπου πηγαίνανε να κουτσομπολεύσουν και να κράξουν παρά να δουν ταινία, όπως δεν θα ξεχάσω έναν από αυτούς όταν στο τέλος της ταινίας αναφώνησε... «15 χρόνια σ'αυτό το σινεμά ολάκερη ταινία δεν έχω ματαδεί»... Ε, βασικά είχε κάποιο δίκιο... Καμιά ταινία δεν παιζόταν ολόκληρη, ίσως ποτέ να μην είδα ολόκληρη ταινία στο σινέ Αρίκα... εκεί που οι πρωταγωνιστές βγάζανε τα ρούχα τους... τα ξαναβάζανε... μια φορά μία ταινία τελείωσε σε 50 λεπτά καθώς βιαζόταν ο μεγάλος αδελφός του φίλου μου, είχε να πάει σε πάρτι... Έτσι το «χασάπη!!!!» έπεφτε σύννεφο...
Ο ένας προβολέας που φώτιζε το σινεμά πρέπει να ήταν από το σπίτι των Αρίκα γιατί κάποιες φορές άρχιζε η ταινία και στο πανί έβλεπες τη σκιά της μητέρας Αρίκα να απλώνει τα ρούχα τους...
Ο αδελφός Αρίκα καθόταν πάντα στο ταμείο και στο διάλειμμα κρατούσε το κυλικείο όπου έψηναν και σουβλάκια, φυσικά η γνωστή ιστορία για τις εξαφανίσεις ζώων να σχετίζονται με τα σουβλάκια έπαιζε και δω...
Η φοβερή ατάκα του αδελφού Αρίκα που έμεινε στην ιστορία είχε να κάνει όταν πήγε ο Κ να βγάλει εισιτήριο και του έδωσε 150 δρχ ενώ είχε 130 το εισιτήριο... ο αδελφός Αρίκα ρωτάει «Ένα;» τού κάνει πλάκα ο Κ «όχι δύο», «δύο δεν φτάνουν», απαντάει ο αδελφός Αρίκα...
Η αδελφή Αρίκα έδινε το πρόγραμμα, ένα χαρτάκι με μπλε μελάνι που έγραφε την υπόθεση του έργου που πολλές φορές ήταν και λάθος... Επειδή πληρωνόταν γι'αυτό και μάλλον της δίνανε κάποιο χαρτζιλίκι από αυτή την υπόθεση είχε πάρει πολύ σοβαρά τον ρόλο της, ζητώντας πολλές φορές επίμονα να πάρεις πρόγραμμα... «Πάε πόαμμα!!!! Πάε πόαμμα!!!», ενώ πολλές φορές σε τράβαγε και από το χέρι... μια φορά πήγε ο Μ και καθότι είναι λίγο εριστικός την απέφυγε λίγο άσχημα και αυτή από την τσαντίλα της καθώς τον είχε πιάσει από το χέρι τού το δάγκωσε...
Αν καθόσουν περίεργα στην καρέκλα ή αν έβαζες τα πόδια σου στην μπροστινή ο μπαμπάς Αρίκας ήταν εκεί να στην πει και να σου εξηγήσει ότι τα πανιά της καρέκλας είναι πανάκριβα καθώς είχαν 1.000δρχ το ένα!!!!
Μια φορά περνάγαμε έξω από το σινέ Αρίκα και είχε ταινία πρώτης προβολής, σπάνιο φαινόμενο, ήταν το Αριζόνα Τζούνιορ, η προβολή άρχιζε στις 11.00 και ήταν 11.30 οπότε λέμε κρίμα το χάσαμε, βγαίνει όμως ο επιβλητικός μπαμπάς Αρίκας και μας προτρέπει να μπούμε γιατί... μόλις τώρα θα αρχίσει προλαβαίνετε... ήμασταν 10 άτομα... Μπήκαμε, μέσα ήταν ένα ζευγάρι μάλλον για χαμούρεμα παρά για έργο και ένας από τους κλασικούς γέρους, το έργο άρχισε 11.40 και τέλειωσε 12.20 έπειτα από χρόνια ανακάλυψα πόσες σκηνές είχα χάσει στο έργο...
Τον πρώτο μου έρωτα την Κ εκεί την πήγα στο πρώτο μας ραντεβού και κει της έδωσα το πρώτο φιλί, καθώς λίγο πιο κει οι κλασικοί γέροι παίζανε χαλικοπόλεμο...
Πάντα περιμέναμε την έναρξη του σινέ Αρίκα με λαχτάρα γιατί έβαζε δύο ταινίες στην τιμή της μίας και η πρώτη ήταν πάντα Αστερίξ...
Μια μέρα το σινέ Αρίκα έμεινε κλειστό... Ακούστηκε ότι ο μπαμπάς Αρίκας αρρώστησε... Την επομένη ακούστηκε ότι θα δωθεί προς αντιπαροχή, θα γινόταν πολυκατοικία!!!!
Βγήκανε πανό διαμαρτυρίας... κάποιος κάλεσε σε συγκέντρωση τον κόσμο για να δείξουν το ενδιαφέρον τους για το σινεμά... μαζεύτηκε όλη η γειτονιά... για πρώτη φορά ένιωσα περήφανος για τη γειτονιά μου, μικροί μεγάλοι, γέροι, παιδιά, μέχρι και άνθρωποι που δεν είχα πετύχει ποτέ στο σινέ Αρίκα, όλοι ήταν εκεί... Έπειτα από λιγότερο από έναν μήνα το σινέ Αρίκα χάθηκε, η οικογένεια Αρίκα επίσης κανείς δεν έμαθε τι έγιναν, αν ο μπαμπάς Αρίκας ήταν καλά, όμως κάτα κάποια σατανική συνωμοσία... είχε μείνει η πρόσοψή του για να μας το θυμίζει, είχε μείνει και η νέον ταμπέλα του, αλλά πλέον ήταν κλειστή, παρέμεναν εκεί για χρόνια...
Πέρναγα συχνά από κει για να θυμάμαι και να νοσταλγώ τα χρόνια του καλοκαιρινού σινεμά...
Πέρασα έπειτα από κάμποσο καιρό χθες, η πρόσοψη του σινέ Αρίκα χάθηκε, έγινε και αυτή πολυκατοικία...
posted by street spirit at 10:41 AM

15 Comments:

Τι όμορφο κείμενο!

Πόσες αναμνήσεις έχεις!

Σε ζηλέυω κομματάκι!

Δεν έχω ανάλογες εμπειρίες.....

2:57 PM  

σ'ευχαριστώ scorpina να 'σαι καλά, δεν έχεις; για ψάξε κάπου βαθιά στο παρελθόν και γράψε μου κάτι θα υπάρχει... ;)

3:08 PM  

Πολυ μου αρεσε το post σου.Αισθανθηκα λες και ημουν εκει.

Ασχετο -αλλα τι στο διαολο παθαμε ολοι με τον Πορκυ αυτη τη βδομαδα?Ειναι η εβδομαδα του Πορκυ η μου φαινεται?

1:23 AM  

Οι μόνες αναμνήσεις καλές που έχω σχετίζονται με το νησί μου (Χίο)..

Μπορεί να μη γεννήθηκα εκεί, αλλά όλα τα καλοκαίρια της ζωής μου τα έχω περάσει εκεί...

Αποτέλεσμα: δεν έχω επισκεφτεί άλλα νησιά (μην τρομάξεις, όλο και κάπου έχω πάει) που ενδεχομένως να ήθελα (θέλω???) και να γίνομαι ο περίγελος της παρέας μου (πάλι Χίο θα πάς? δεν έχει άλλα νησιά η χώρα μας? Δε βαρέθηκες?)...

Στο μυαλό μου, όλος ο κόσμος του καλοκαιριού κατοικοερδρεύει εκεί!

Σου εύχομαι καλό καλοκαίρι!

Φεύγω επιτέλους! Πάω να σμίξω με το νησί μου....

11:08 AM  

;)... τι παίζει Πόρκυ και δεν είπες τίποτα;;;

1:26 PM  

scorpina είσαι από ένα υπέροχο νησί... από αυτά που θέλω να επισκεφτώ και ακόμη δεν τα 'χω καταφέρει... νησιώτης και 'γω αλλά έχω πάει στο νησί μου μόνο 2 φορές, δυστυχώς, στη Σύμη... ελπίζω κάποια στιγμή να μας περιγράψεις αυτόν τον ξεχωριστό σου καλοκαιρινό κόσμο σου... ;) Καλό ταξίδι... εγώ και άλλοι λίγοι... ακρίτες θα κρατήσουμε όσο αντέχουμε... τα μπλογκ...

1:32 PM  

Θυμήθηκα την μεταμεσονύχτια πορεία που κάναμε απ' το Ριβολί στην ασφάλεια Θεσ/νίκης στη Βαλαωρίτου για να μη σταματήσουν τις μεταμεσονύχτιες προβολές της ομάδας "Πέρα απ' τα σύνορα". Καταφύγιο αντίστασης στο ωράριο παπαθεμελή (Μπρρρ!!)και όχι μόνο.
Το Ριβολί έγινε εστιατόριο και την underground κινηματογραφική ιστορία της πόλης νέμονται διάφοροι Τούλες (Μπρρρ!!)
Αλλάζουν οι καιροί
και απομένουν οι φελοί.

4:37 PM  

δυστυχώς φίλε Ο οι φελοί επιπλέουν... χαίρομαι όμως που έστω κάτι κάνατε... ;)

5:38 PM  

Αχ αυτό το άλγος του νόστου...ή ο νόστος του "άλγους" αραγε? Ας είναι... very touchy post!

1:55 PM  

Στριτ,
το ποστ σου ήταν... χρονομηχανή για τα
eighties, για την εφηβεία μου...

Σ' ευχαριστώ για το ταξίδι..

9:25 PM  

για πρώτη φορά ένιωσα περήφανος για τη γειτονιά μου, μικροί μεγάλοι, γέροι, παιδιά, μέχρι και άνθρωποι που δεν είχα πετύχει ποτέ στο σινέ Αρίκα, όλοι ήταν εκεί...

Δεν είναι το πιο όμορφο συναίσθημα απ' όλα; Το ν' αγαπούν ένα πράγμα όσο κι εσύ κι απλά να το βλέπεις στα μάτια τους... :)

11:48 PM  

*thanks storyteller... *ελπίζω να ήταν ευχάριστο το ταξίδι νυχτερινέ τύπε...
* ναι είναι υπέροχο mindstripper

12:21 PM  

πολύ νοσταλγικές εικόνες, σχεδόν ξεχασμένες κάπου βαθιά στην άκρη του μυαλού μου...
μου θύμισες ανάλογες σκηνές με μένα και την αδερφή μου να βλέπουμε σε θερινό σινεμά τον "πάτερ-γκομένιο" (...ναι,ναι, ξέρω...) και να τον ηχογραφούμε σε φορητό κασετοφωνάκι... το μάθαμε απέξω φυσικά μετά απο τις φορές που το ξανακούγαμε...
τώρα που το καλοσκέφτομαι ,ακόμα λέμε κάποιες ατάκες απο κείνο το έργο που παρόλο που ήταν μια χαζομάρα, έλαχε να μας μείνει...
πάντως, πριν καμμιά βδομάδα πήγα μετά απο χρόνια σε θερινό σινεμά ξανά.
τελικά η μαγεία εξακολουθεί να υπάρχει...

10:31 AM  

χε χε jojo ... υπάρχει κάτι από τη μαγεία... γιατί έστω και αργά κάποιοι κατάλαβαν τη διαφορετικότητα και μοναδικότητα του καλοκαιρινού σινεμά... ;)

6:50 PM  

徵信社,徵信,徵信,徵信社,外遇,尋人,徵信公司,徵信,抓姦,徵信,徵信社,外遇,抓姦,尋人,徵信社,徵信,抓 姦,抓姦,外遇,尋人,徵信公司,徵信,徵信,徵信社,徵信,徵信社,外遇,抓姦,尋人,徵信社,徵信,徵信社,徵信,外遇,尋人,徵信公司,徵信社,抓姦,徵信,外遇,徵信社,尋人,徵信,徵信社,徵信,徵信社,徵信,徵信社,徵信,徵信社,徵信,徵信,徵信社,徵信社,徵信,徵信社,徵信,徵信社,徵信,徵信社,徵信,外遇,尋人,徵信公司,徵信,徵信社,徵信,徵信社,徵信,徵信社,徵信,徵信社,徵信,A片,抓姦,A片

12:24 PM  

Post a Comment

<< Home