"http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> stories of the city stories of the streets: Το όνειρο ενός ονείρου είναι μονάχα... stories of the city stories of the streets: Το όνειρο ενός ονείρου είναι μονάχα...

stories of the city stories of the streets

Wednesday, August 10, 2005

Το όνειρο ενός ονείρου είναι μονάχα...

Καλοκαίρι... για πολλούς ίσως να τελειώνει για μένα μόλις αρχίζει... Καλοκαίρι για μένα είναι εικόνες... Να τρέχει η παλιοπαρέα σ'ένα χωράφι με πεπόνια, να κόβουμε ένα δύο και να πηγαίνουμε πιο πέρα σ'ένα ξωκκλήσι να τα κόβουμε κομμάτια και να τα τρώμε... Ο βράχος στο Σαρακήνικο όταν πήρα την τρελή απόφαση να βουτήξω από κει και η Β φοβόταν... Στη Σύμη με το ιστιοφόρο Τρίτων και την ψυχή του, τον Νώντα που έπαιζε καταπληκτική μουσική ενώ μαγείρευε και υπέροχα να πηγαίνουμε στα πιο υπέροχα βράχια που έσχιζαν τη θάλασσα στη μέση, από τη μία πλευρά κύματα και από την άλλη πισίνα, με γαλαζοπράσινα νερά... Η πρώτη φορά που αντίκρυσα τους Αντιπαξούς... Image hosted by Photobucket.com

... νόμιζα ότι κατά λάθος ήμουν πρωταγωνιστής του survivor... τελείως τροπικοί... Στο καράβι όταν ήμασταν στο κατάστρωμα και βλέπαμε για μεγάλο διάστημα καμιά 10 δελφίνια να παίζουν με τα κύματα...


Image hosted by Photobucket.com

Η ανατολή του ήλιου από τους 7 Μάρτυρες στη Σίφνο... Το τελευταίο σπίτι στον Δρυό στην Πάρο με θέα την Ψιλή άμμο, χωρίς ρεύμα και με νερό από το πηγάδι... Ένα μεγάλο κοχύλι που μου 'δωσε η Ε στην Κάλυμνο και άκουσα όλα τα μυστικά της θάλασσας... Το ουζάκι με τους μεζέδες του στη Σύρο και τον ήλιο να πίνει μαζί μας... Το εκκλησάκι του Αγιου Νικόλα στη βραχονησίδα κάτω από την Οία και την υπέροχη θέα του... Ο Κύκλος το καλύτερο μαγαζί σε νησί... ήταν σαν το τρίγωνο των Βερμούδων δεν το έβλεπες το άκουγες... και έπρεπε να το ανακαλύψεις... Τον σκύλο που με ξύπνησε με τη μουσούδα του σ'ένα χωράφι που βρέθηκα ένα με το χώμα και γίναμε οι καλύτεροι φίλοι στο νησί... Την παλιά τρέλα της Ίου το νησί με τα πιο αλλόκοτα... χρώματα... Στη Μυτιλήνη με κείνο τον κόλπο στον Γέρα που από την άλλη πλευρά του αυτή που κοιτάει προς Τουρκία είναι ξεχασμένο ένα τανκς αρχαίο και πηγαίναμε και παίζαμε... Έπειτα οτοστόπ με καρότσες, φορτηγά, βυτιοφόρα, στη Βατούσσα με τον Έλβις να μας τραγουδάει κάθε βράδυ και γω να διηγούμε ιστορίες τρόμου στο δάσος στο υδραγωγείο ή έξω από το νεκροταφείο... Τον Νίκο και τη κυρά-Δήμητρα στους Παξούς με τη μεγάλη τους καρδιά, οι συζητήσεις με τους νησιώτες-σκουπιδιάρηδες εθελοντές έξω από τις δημόσιες τουαλέτες στα Φηρά, τον παππού Μηνά που μας διηγούταν την έκρηξη του ηφαιστείου στη Σαντορίνη, το '56 ... σσσαν κουνουπίδι... μάς έλεγε και έκανε την κίνηση με τα χέρια του ψηλά και ανοιχτά και ζωγράφιζε νοερά το κουνουπίδι... Τα κορίτσια της ταράτσας... την τουρίστρια του υπογείου... Τη φοβερή γιαγιά μηχανικό μηχανών στη Μήλο με τις γνώσεις νοσηλευτικής. Τα κρύα νερά στις πηγές του Αχέροντα και τη διάβασή του, αληθινή εμπειρία... Στα βράχια της Χρυσοπηγής εκεί όπου γνώρισα τη Β καθώς τη βοήθησα να ανέβει από τη θάλασσα... Καλοκαίρι είναι θάλασσα, σε όλα τα χρώματα... θάλασσα απλά αγναντεύοντας, θάλασσα κολυμπώντας... να κάνω μακροβούτι... να κάνω ελεύθερη κατάδυση... να χαζεύω το μπλε χρώμα που με αγκαλιάζει... να ηρεμώ... νιώθω τη γαλήνη του... θάλασσα να με ταξιδεύει... η θάλασσα μέσα μου... γύρω μου... Και όσο σκέφτομαι ότι τον 18ο με 19ο αιώνα το θαλάσσιο μπάνιο ήταν άγνωστο. Στη θάλασσα έριχναν με το ζόρι μόνο τους αρρώστους (που έπασχαν από δερματικές παθήσεις, επιληψία, λύσσα) και όσους είχαν σεξουαλικές επιθυμίες λίαν έντονες, ώστε να υποστούν σοκ από τα κρύα νερά και να θεραπευτούν...
Οι χώρες των κυκλάδων με γεμίζουν με εικόνες... πολλές εικόνες ευτυχώς έχω μεγάλη μνήμη... Οι βουκαμβίλιες ανακατεμένες οι κόκκινες με τις λευκές... το άσπρο των σπιτιών...τα μπλε παράθυρα... η μαύρη γάτα ξαπλωμένη σ'ένα από αυτά... οι χρωματιστές πόρτες... η καλοκαιρινή μουσική... ο παφλασμός των κυμάτων... τα ξωκκλήσια... τα στενά σοκάκια... κάποια με το ζόρι περνάει ένα άτομο... Όλες οι παρέες του καλοκαιριού που αν και υπέροχες κρατάνε τόσο λίγο... Η παρέα στη Φολέγανδρο, στην Πάρο, στην Κρήτη, στη Σαντορίνη ξανά και ξανά, στη Σίφνο, στη Σύρο, ο παράξενος συνταξιδιώτης στους Παξούς, η παρέα στην Κω, στην Κάλυμνο, στη Ζάκυνθο, στην Αντίπαρο, στη Μυτιλήνη, στην Αμοργό, στην Πρέβεζα, στην Ίο, τα φοβερά παιδιά στη Σύμη που σε 'καναν να νιώθεις ότι όλο το νησί είναι μια παρέα... κρατάνε τόσο λίγο... είναι σαν να προσπαθείς να κρατήσεις την άμμο της παραλίας στις χούφτες των χεριών σου... Εικόνες κυλάνε σαν χείμαρροι από μπροστά μου...
Τις μαζεύω όλες σε μια βαλίτσα και την κάνω και γω...
Μην ξεχνάς το όνειρο ενός ονείρου είναι μονάχα...



ΥΣ: Ο τελευταίος να κλείσει την πόρτα!!!
posted by street spirit at 11:57 AM

26 Comments:

Με τόσες αναμνήσεις θα χρειαστείς παραπάνω από μια βαλίτσα!:ρ
Ζήλεψα για να 'μαι ειλικρινής...
Καλά να περάσεις!
Και καλή θάλασσα να βρεις;)

11:57 PM  

Πολύ όμορφο το όνειρό σου!

:-)

12:24 AM  

Παξοί / Αντίπαξοι both γαμάνε! Γενικά και εγώ είμαι μεγάλη φαν του Ιονίου. Ιδίως τον Αύγουστο που στο Αιγαίο ψάχνεις θάλασσα να σταθείς. ΚΑΘΑΡΗ.
Eτοιμάζομαι για το part 2 μα δεν νομίζω πως θα πάω φέτος . :( Του χρόνου πρόπαμπλυ. :)

12:45 AM  

Πολυ ωραιο ακουγεται.Παξοι-Αντιπαξοι.Τα πιο ωραια νερα.Το Ιονιο ειναι παντα υποτιμημενο.(αλλα απο κει ειμαι οποτε τι θα σου λεγα?)Αν στην βαρεσει τελειως παντως και εισαι εκει στα μερη μας να πας Οθωνους, Ερικουσα και Μαθρακι.Αυτη ειναι η τελειως αγονη γραμμη που δεν παταει ψυχη.(Κατσε μην τα διαφημιζουμε κιολας γιατι μας αρεσει ετσι ερημικα.)Καλοταξιδος παντα Street Spirit.

5:18 AM  

σ'ευχαριστώ παπαρούνα θα πάρω τα λιγότερα... ελπίζω... ;)

7:08 PM  

rainman μην ξεχνάς τ'όνειρο ενός ονείρου είναι μονάχα... ;) όσο τα όνειρα δεν κοστίζουν τίποτα φυσικά...

7:10 PM  

eve για πού το part 2; eve άλλη φορά στο αιγαίο ψάξε προς τα ξεχασμένα δωδεκάνησα... τα μικρά όμως... οι Παξοί-Αντιπαξοί είναι από τους πιο αγαπημένους προορισμούς... ;)

7:36 PM  

beep beep η καταγωγή μου είναι ένα απίστευτο χαρμάνι που 'χει μέσα και Αιγαίο και Ιόνιο... έτσι λατρεύω και τα δύο... μου έδωσες ωραίες ιδέες αλλά μάλλον για τον επόμενο χρόνο... δεν προλαβαίνω τώρα... αλλά μυστικό μην το μάθουν πολλοί... ;)

7:42 PM  

Στριτ, ζήλεψα, μόνο αυτό σου λεω...
Να περάσεις -ξανά- αξέχαστα. Να μαζέψεις -ξανά- όσες εικόνες καλοκαιριάτικες μπορείς. Δε χρειάζεσαι βαλίτσα γι αυτές, φτάνει μονάχα η καρδιά κι η μνήμη.

2:36 AM  

έτοιμη η βαλίτσα της καρδιάς και το σακουαγιάζ της μνήμης... νυχτερινέ τύπε να 'σαι καλά... ;)

10:17 AM  

Βλέποντας τις φωτογραφίες σου και διαβάζοντας τα κείμενά σου, μπορώ να σε διαβεβαιώσω ότι δεν είσαι από τους "Αυγουστιάτικους" και ούτε θα γίνεις ποτέ..
Τα πράσινα νερά σου με ταξίδεψαν..
Ευχαριστώ

12:10 PM  

Τελεια....τα λογια περιττεύουν!!!
Να σαι καλα ορε!
:-))))))

1:39 PM  

Αν κλείσω τα μάτια, θα θυμηθώ την παραλία του Νεβγάτη στη Λήμνο.. Ξαπλωμένη μπρούμυτα στην άμμο, το δέρμα ζεστό, να μυρίζει ήλιο, αντηλιακό και θάλασσα, τα μαλλιά κυματιστά απ΄το αλάτι. Τα μάτια κλειστά, χτυπάει τα βλέφαρα ο ήλιος. Χώνω τα δάχτυλα μου στην άμμο και ακούω μόνο τα τζιτζίκια και τον ήχο του κύματος να σκάει.
Σ'αυτή την παραλία πρωτοέμαθα μπάνιο, και όσες και να'χω δει, σ'αυτή ξαναγυρνούσα πάντα.
Μέχρι το καλοκαίρι του 2002. Που ο Νεβγάτης έγινε πλέον πλαζ, με γήπεδα beach volley kai tennis kai με 2 beach bar, και μεγάφωνα που στρήγγλιζαν τα τελευταία hits.
Δεν έχω ξαναπάει από τότε...

5:56 PM  

Είν' ωραίο να μεγαλώνεις ωριμάζοντας με μνήμες

1:50 PM  

Σου εύχομαι να συνεχίσεις να μαζεύεις όσο το δυνατόν περισσότερες και ομορφότερες εικόνες κι αναμνήσεις!

4:10 PM  

damn good blog, check out mine http://juicyfruiter.blogspot.com, comments always welcome!

12:13 PM  

Οι αντίπαξοι είναι όντως από τα πιό όμορφα μέρη. Και το Ιόνιο είν' "ευλογημένο" πέλαγος. Τόσες δαντέλες, τόσες καταπράσινες παραλίες, τον συνδυασμό βουνού και θάλασσας, τα ήρεμα νερά...

Απο ποιό μέρος του Ιονίου βαστάς αδερφέ;

3:06 PM  

είσαι εδώ?

Γύρισες?

Είμαι μόνη και κλάιω....ήρθα...

έλα να κάνουμε παρέα....

10:34 AM  

Can somebody wake me up ?

10:06 PM  

Ξύπναααααααααααααααααααα

Ντάξ τώρα;

10:31 PM  

Ίσα που άφησα τις βαλίτσες στο σπίτι και ήρθα για δουλειά στο γραφείο... το μόνο που μου έλειψε φυσικά αν και μάλλον κοινότυπο πια είναι αυτή η υπέροχη παρέα του μπλογκ και φυσικά το ίδιο... ;) θέλω να σας ευχαριστήσω όλους για τα καλά σας λόγια και σόρι που δεν απάντησα νωρίτερα... αλλά το «κατάστημα» είχε αναρτήση ταμπέλα ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ... ;)

8:30 PM  

Άντε ντε! Μαύρα μάτια κάναμε!... :P (καλώς τονα κι ας άργησε)

6:42 PM  

This comment has been removed by a blog administrator.

7:00 PM  

κάλλιο αργά παρά αργότερα;;; ;)

8:57 PM  

κι εγώ που ήμουν έτοιμη να σου πω να κάτσεις εκεί που βρίσκεσαι μέχρι τον Οκτώβρη...

10:55 AM  

αχ παπαρούνα μου καλά θα 'ταν... ;)

6:59 PM  

Post a Comment

<< Home