"http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> stories of the city stories of the streets: Γεια σου γίγαντα... (Για το καλό μου...) stories of the city stories of the streets: Γεια σου γίγαντα... (Για το καλό μου...)

stories of the city stories of the streets

Tuesday, September 13, 2005

Γεια σου γίγαντα... (Για το καλό μου...)

Eίδα ένα κόσμο να γκρεμίζεται μπροστά μου
είδα να γίνεται γιατί η γειτονιά μου για το καλό μου
Eίδα τα δέντρα που σκαρφάλωναν κομμένα
σε φορτηγό τα όνειρά μου φορτωμένα
για το καλό μου...


Image hosted by Photobucket.com

Το πρωί ξύπνησα από έναν σαματά... πριόνια άνοιγαν σχεδόν το κρανίο μου και κλέβανε τα όνειρά μου... σηκώθηκα από το κρεβάτι και βγήκα στο μπαλκόνι για να δω από που προέρχεται αυτός ο θόρυβος...
Ξαφνικά το σοκ που δέχθηκα ήταν μεγάλο... είδα το δέντρο απέναντι από το σπίτι μου το οποίο ήταν γύρω στα 4 μέτρα ύψος, ίσως μουριά όπως μου είπαν, με τεράστια κλαδιά που σχεδόν αγκαλιάζανε 3 ορόφους, κομμένο... ο γίγαντας που με καλημέριζε κάθε μέρα κοίτονταν σε κομμάτια... αργότερα ήρθε ένα φορτηγό και πήρε τον γίγαντα σε κομμάτια... Το έκαναν λέει γιατί είχε σηκώσει το κράσπεδο και κινδύνευε η πολυκατοικία, οπότε είχαν το δικαίωμα όπως μας είπαν στο ΥΠΕΧΩΔΕ... Μεγάλωσα με αυτόν τον γίγαντα... με ήξερε από μικρό παιδί... εκεί έπαιζα κρυφτό, αμπάριζα (τι ωραίο παιχνίδι που ήταν), πόλεμο, φυσοκαλαμοπόλεμο... τον χειμώνα μάς στοίχειωνε με τα άδεια του κλαδιά, όμως την άνοιξη έδινε χρώμα στη γειτονιά... Ένιωθες ότι την αγκάλιαζε... Ήξερε όλα τα μυστικά των γύρω διαμερισμάτων καθώς μπορούσε να κρυφοκοιτάξει σχεδόν σε όλα... Είδε μεγάλους έρωτες... Τα πρώτα μας φιλιά... Χωρισμούς...Ήταν αυτό που έκανε τη γειτονιά να ξεχωρίζει, ήταν σημείο αναφοράς...
Η γειτονιά δεν θα 'ναι ποτέ πια η ίδια...

Για το καλό μου για το καλό μου
ώσπου δεν άντεξε στο τέλος το μυαλό μου
πήρε ανάποδες στροφές για το καλό μου
και είμαι στον θάλαμο εννιά για το καλό μου
στην ηρεμία για να βρω τον εαυτό μου
Για το καλό μου για το καλό μου
έχει μουδιάσει το κορμί και το μυαλό μου
ενέσεις χάπια ηλεκτροσόκ για το καλό μου
σήμερα πήρανε νεκρό τον διπλανό μου
ενώ παλεύω για να βρω τον εαυτό μου
κι έχω κρυμμένο τον σουγιά για το καλό μου...
posted by street spirit at 10:54 PM

9 Comments:

Ax βρε Street Spirit ...Κριμα που το κοψανε.

Πλακα-πλακα ακουσα το τραγουδι του Grand Maitre Μηλιωκα χτες μετα απο χρονια - ετσι στο ασχετο. Κανει comeback o Μηλιωκας?Τι απεγινε αυτος ο ανθρωπος?

3:10 AM  

Ξέρεις τι είναι χειρότερο; Ότι κάποια στιγμή θα συνηθίσεις την απούσια του γίγαντα.
Και αυτό ένστικτό επιβίωσης είναι.
Ή κονφορμισμού.
Κρίμα πάντως...

6:27 AM  

να φυτέψεις μια γλαστρούλα με βασιλικό στο μπαλκόνι...

2:37 PM  

beep beep κρίμα... ο Μηλιώκας τώρα τι κάνει δεν έχω ιδέα... μπορεί και come back να κάνει τι να πω... πάντως τότε ήταν μορφή... ;)

8:58 PM  

despoina δεν ξέρω πόσο θα μου πάρει να το συνηθίσω αλλά τώρα νιώθω ένα μεγάλο κενό... μάλλον καλύτερα βλέπω... ένα κενό συνέχεια από το μπαλκόνι μου που δεν μπορώ να το χωνέψω...

9:00 PM  

παπαρούνα καλή ιδέα... αλλά ο όγκος προστασία-αγκαλιά του γίγαντα δεν αναπληρώνεται ούτε αντικαταστάται...

9:23 PM  

spirit εν μέρει σε νιώθω.. κι εμάς δεν έχει πολύ καιρό που μας κόψανε το δέντρο μπροστά από το σπίτι μου. Δεν ήταν γίγαντας, ούτε είχα κάποιο ιδιαίτερο δέσιμο μαζί του.Όταν όμως συνειδητοποίησα ότι έλειπε από τη θέση του -περισσότερο ευήλιο το γκαράζ- μου ρθε κάπως.

12:13 AM  

... wisdom σίγουρα με νιώθεις...

12:31 AM  

Μεγάλη κουβέντα θα πω, μα "σε καταλαβαίνω".

Και μένα χρόνια τώρα(όταν ήμουν 3η δημοτικού μα το θυμάμαι -είχα γράψει και "σκέφτομαι και γράφω" για το γεγονός), μου κόψανε το δέντρο μου που κρύβαμε τα παιχνίδια μας στα κλαδιά του και ήταν σημείο αναφοράς της πολυκατοικίας μας.
Το μόνο σίγουρο είναι πως τα δέντρα όπως και οι άνθρωποι πεθαίνουν όταν τα ξεχνάμε.
Και κάτι μου λέει πως θα τον θυμάσαι τον γίγαντά σου. Όπως και 'γω τον δικό μου...

11:33 PM  

Post a Comment

<< Home