"http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> stories of the city stories of the streets: Σκουριασμένη πανοπλία stories of the city stories of the streets: Σκουριασμένη πανοπλία

stories of the city stories of the streets

Friday, September 30, 2005

Σκουριασμένη πανοπλία

Το κρεβάτι μου ήταν λες και μόλις είχε βγει από την ταινία «Ο εφιάλτης στον δρόμο με τις λεύκες», με τον Φρέντι, αυτό που αν θυμάμαι καλά είναι μια κοπέλα ξαπλωμένη πάνω του και αυτό τη ρουφάει... ε, κάπως έτσι και γω ένιωθα το κρεβάτι να με ρουφάει... να με καταπίνει... το στρώμα να βρίσκεται ολόγυρά μου... βρίσκομαι εγκλωβισμένος στον ονειρικό κόσμο και... δεν με πειράζει καθόλου... μόνο που ταυτόχρονα νιώθω βαρύς, πολύ βαρύς στον παράλληλο δήθεν ρεαλιστικό κόσμο... σαν να με έχουν τσιμεντοποιήση... δεν έχω πιει και το ενεργειακό ποτό που δίνει φτερά... οπότε... τα μάτια τα κρατάω με δυσκολία ανοιχτά, θέλουν τόσο πολύ τα βλέφαρα να κλείσουν τα ρολά... οι κινήσεις μου γίνονται με δυσκολία σαν να φοράω σκουριασμένη πανοπλία... Η σκουριασμένη πανοπλία έχει συμμετοχή σε κάθε μου μικρή ή μεγάλη μάχη για αυτό έχει και τόσα σημάδια και βαθουλώματα να μαρτυρούν την ιστορία της. Με προστατεύει από κάθε κτύπημα που μπορεί να μου προξενήσει πόνο, μου παρέχει την ψευδαίσθηση της ασφάλειας, με αυτήν νιώθω άτρωτος ακόμα και να κάνω τα γιούργια μου... Έχω ξεχάσει πώς είμαι πια κάτω από αυτή... Φοβάμαι μην έχει μπει μέσα στη σάρκα μου... μην έχει γίνει σάρκα μου... Σε κάθε μου κίνηση τρίζει, σε κάθε μου βήμα ανακαλύπτω πάνω της και ένα νέο σημάδι να μου θυμίζει το παρόν. Ζω σε δύο παράλληλους κόσμους στον έναν είμαι γυμνός στο κρεβάτι και ονειρεύομαι στον άλλο κυκλοφορώ με μια σκουριασμένη πανοπλία και αναζητώ την περιπέτεια του πρώτου μου κόσμου...
Image hosted by Photobucket.com

ΥΣ: Έτσι ήταν όταν την πρωτοφόρεσα από τότε... έπαψε να λάμπει και μόνο σκούριαζε...
posted by street spirit at 12:02 AM

14 Comments:

Μπορεί και να μην είναι πανοπλία, μπορεί απλά να έφαγες πολύ πεπόνι το βράδυ!
Εγώ στο παρελθόν (βλ. παλαιότερο ποστ) έχω μιλήσει για κουτιά η vista για βελανίδι.
Αλλά με την δικιά σου προσέγγιση μήπως ο τωρινός σου κόσμος έχει περισσότερη περιπέτεια και δεν το έχεις καταλάβει; Λέγε με και blog...

7:11 PM  

Πολύ ωραία,εγώ εδώ και λίγο καιρό έχω μπει σε μια γυάλα, σαν κι αυτή που είχε ο Μικρός Πρίγκιπας για το τριαντάφυλλό του. Καμιά φορά ξεχνιέμαι και κουτουλάω πάνω στο γυαλί, αλλά απ' ότι διαβάζω υπάρχουν και χειρότερα. :-(

8:02 PM  

Νομίζω εγώ δεν έχω κάτι παρόμοιο. Ίσως το σπίτι μου και την κλειδαριά του... μπα, δεν είναι η κλειδαριά, το σπίτι από μόνο του είναι... και το ράδιο να παίζει. Αλλά, βρε πνεύμα, γίνεται να αναζητείς την περιπέτεια του πρώτου σου κόσμου φορώντας την πανοπλία; Νομίζω δε γίνεται... (εγώ σου λέω πώς λίγη φροντίδα θέλει, και θ' αστράψει πάλι - τα σημάδια θα μείνουν, αλλά από τη λάμψη κανείς δεν θα τους δίνει πια σημασία) ;-)

10:15 PM  

Eισαι ευαισθητουλι η μου φαινεται?
Παντως ολοι κατι εχουμε -μια πανοπλια, μια γυαλα ολο και κατι υπαρχει.

Αλλα ισως αν περασει η συννεφια να τα δεις λιγο πιο θετικα τα πραγματα.

1:50 AM  

"Στήνουμε φράγματα για να προστατεύσουμε αυτό που νομίζουμε οτι είμαστε. Μετά, μια ωραία πρωία, "κολλάμε" πίσω απο τα φράγματα και δεν μπορούμε να βγούμε."
-απόσπασμα απο το παραμύθι, " ο ιππότης με τη σκουριασμένη πανοπλία" του Ρόμπερτ Φίσερ.

αν δεν τοχεις διαβάσει, διάβαστο..
σου ταιριάζει ... γάντι. και μάλιστα σιδερένιο!

12:58 PM  

πολιορκητή το blog σίγουρα είναι μια περιπέτεια... τώρα αν φταίει το πεπόνι ή το γκαζόν θα σε γελάσω... ;)

7:09 PM  

rainman και η γυάλα δύσκολη υπόθεση μου φαίνεται... προτείνω να πηδήξεις από τη γυάλα και να κυνηγήσεις τη δική σου αναζήτηση όποια και να 'ναι και προς Θεού απέφευγε το γυαλί... ;)

7:15 PM  

mindstripper, να ζω τα όνειρα χωρίς πόνο είναι μάλλον ακατόρθωτο πλην αξίζει να δοκιμάσω αυτή την αναζήτηση... την πανοπλία δεν τη θέλω με βαραίνει αλλά φοβάμαι ότι έχει γίνει ένα με μένα... το να γυαλίζω την πανοπλία είναι σαν να χρυσώνω το χάπι... όπως λένε

7:26 PM  

beep beep αν περάσει η συννεφιά ή η επίδραση τού βραδινού πεπονιού... κάποιες φορές είμαι και ευαίσθητος... αλλά όπως λέει και το λαϊκό άσμα I get by with little help from my friends... όπως εσάς ;)

7:41 PM  

το jojo πολύ σωστός ο Φίσερ με πιάνει... όπως είπες μου ρχεται σιδερένιο γάντι... θα το διαβάσω... ;)

7:55 PM  

τι θα γίνει; θα γράψεις τίποτε καινούργιο; Εκτός από την πανοπλία κοντεύει να σκουριάσει και το ποστ.

7:59 AM  

πίνω ακόμα από την ήβη φαίνεται... θα σκουριάσουν όλα... ;)

6:21 PM  

ΟΚ! Το άλλαξα κι εγώ to post! Καλό! Τώρα να σε δω με τα duo πάνω από την πανοπλία! lol

5:52 AM  

τύφλα να 'χουν οι τρελές σφαίρες... ;)

6:09 PM  

Post a Comment

<< Home