"http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> stories of the city stories of the streets: Wake me up when September ends... stories of the city stories of the streets: Wake me up when September ends...

stories of the city stories of the streets

Wednesday, September 07, 2005

Wake me up when September ends...

Image hosted by Photobucket.com


Δυστυχώς πάει και αυτή η περιπλάνηση, ευτυχώς γέμισαν οι μπαταρίες... Γιατί πάντα τα καλά μοιάζουν να τελειώνουν τόσο σύντομα; Μα φυσικά γιατί είναι καλά... Επιστροφή λοιπόν στα καβούκια μας... Γέμισα με ηρεμία και θάλασσα για να αντέξω τον χειμώνα που έρχεται... Τελικά βρέθηκα στο Αιγαίο στη Σέριφο, σχεδόν όλη μέρα στη θάλασσα, αλλά και το βράδυ δίπλα της... είδα τα πεφταστέρια ξαπλωμένος σε μια ξαπλώστρα στην αμμουδιά... τέλεια... Το τελειότερο daquriri με φυσικό χυμό μπανάνας το ήπια στη Χώρα στο Αερινό, όνομα και πράγμα, και είχε το πιο ευγενικό και γλυκό σέρβις... η θέα από τη Χώρα σου κόβει την ανάσα... όσο για τις παραλίες Βαγιά, Γάνεμα, Λια, Άγιος Σώστης, Ψιλή Άμμο, Συκαμιά πια να διαλέξω δεν ξέρω, αυτό βέβαια που παντού με πληγώνει στην ελλαδίτσα είναι αυτή η μανία που έχουμε όλοι μας να κτίσουμε όπου μας αρέσει έτσι είδα παραλίες που ήταν παρθένες πριν από 6 χρόνια, με εγκαταλελειμένους χωματόδρομους και τώρα έχουν φυτρώσει μερικά σπιτάκια... μόνο ένα κατάφεραν να σταματήσουν τη κατασκευή του και να μείνει ο σκελετός του να στοιχειώνει μία από τις ομορφότερες παραλίες του νησιού τη Βαγιά... Ο φοβερός Γιώργος που μας νοίκιασε το δωμάτιο... Τέτοια θέα δεν θα βρείτε πουθενά... μας είπε καθώς άνοιξε την μπαλκονόπορτα και είδαμε μπροστά μας τη θάλασσα και αριστερά μας κρεμασμένη από πάνω μας τη χώρα... Και από καθαριότητα... κάθε ημέρα αλλάζουμε πετσέτες και κάθε δύο σεντόνια... μύριζε καθαριότητα όλο το οίκισμα είναι αλήθεια πρέπει να είχε κάποιο κόλλημα...
Λίγο νωρίτερα είχαμε βρεθεί για διήμερο στη Σύρο για να δούμε ένα φιλικό ζευγάρι, το οποίο μας φιλοξένησε σε ένα υπέροχο σπίτι, με ωραία θέα... αλλά πιο ωραία ήταν από το χωριό Σαν Μιχάλη... τα νεοκλασικά σπίτια υπέροχα ακόμα και απ' έξω έβλεπες τοιχογραφίες, τα ταβάνια διακοσμημένα. Το νησί Πιπέρι σε σχήμα τεράστιου φτερού καρχαρία μάς... απειλούσε... Έπειτα βρέθηκα για διήμερο στις Σπέτσες προσπαθώντας να πετύχουμε τον Η, δυστυχώς μάς την έκανε, παρόλα αυτά ήταν πολύ καλά και σε αυτό βοήθησε η φοβερή γιαγιά Μαρία που μας νοίκιαζε το σπίτι... Αλλιώς σούπερ γιαγιά καθόμασταν το απόγευμα μαζί της και συζητάγαμε πίνοντας τον ελληνικό που μας έφτιαχνε... Ξέρω γω ... ξέρω γω... μάς έλεγε με ένα καταπληκτικό σκέρτσο πίσω από τα τεράστια γυαλιά κρύβονταν δύο σπινθυροβόλα μάτια γεμάτα ζωντάνια... Τα βράδια θα πάτε στα μαγαζιά για γκομενάκια ... χεχεχε ξέρω γω ξέρω γω... και κούναγε και το κεφάλι της... να δω έχω την τηλεόραση για παρέα εεε... το βράδυ βλέπω και τις τσόντες χεχεχε ξέρω γω ξέρω γω... Καπετάνισσα με τη βάρκα τού συγχωρεμένου άντρα της (της είπε ότι θα την περιμένει αμόλυντη) πήγαινε για ψάρεμα, μια φορά τη σταμάτησε το λιμενικό και της ζήτησε να γυρίσει πίσω και αυτή τους απάντησε ξέρω να κολυμπώ πολύ καλά ακόμα και τη βάρκα μπορώ να τραβήξω κολυμπώντας... τους κούφανε με τα σκέρτσα της και τα νάζια της και τελικά την αφήσανε... Είναι σχεδόν ολομόναχη, έχει κάτι ανίψια αλλά την έχουν ξεχασμένη... της ζήτησα να τη βγάλω μια φωτογραφία καθώς με εξιστορούσε με τον δικό της ιδιαίτερο τρόπο της ιστορίες της αλλά αρνήθηκε... θέλει να ναι αμόλυντη για τον άντρα της μου είπε... έτσι τη φωτογράφισα με το μυαλό μου όπως και τις ομορφότερες εικόνες που έχω δει στη ζωή μου...
Τα μπαράκια των Σπετσών σφίζαν από ζωή όλα τα πιτσιρίκια 15-20 χρόνων είχαν βγει παγανιά... Μου φαίνεται πως τους κλέψαμε από τα νιάτα τους γιατί το τέλος της νύχτας μάς βρήκε εμείς να χοροπηδάμε σαν 16χρονα και τα 16χρονα να κάθονται κατάκοπα...
Έπειτα γύρισα Αθήνα και ξανάφυγα με το τρένο για Θεσσαλονίκη... Δίπλα μου συνταξίδευε μια τραν φαν της Αλίκης... είχε walkman με κασέτα τα Αγαπημένα της Αλίκης, έτσι ταξιδέψαμε ακούγοντας στη διαπασών όλα τα τραγούδια της Αλίκης... Έφτασα Θεσσαλονίκη όπου είδα αγαπημένους φίλους και φυσικά τη Β. Έπειτα από δύο μέρες φύγαμε για Χαλκιδική με τα απαραίτητα για camping πήγαμε στην άκρη του δεύτερου ποδιού στο Καλαμίτσι, πιο πριν ήταν το Τρικερίτσι... Υπέροχο!!!Η θάλασσα άγρια αλλά με γαλαζοπράσινο χρώμα, η παραλία με χοντρή άμμο και απότομη κλίση, πίσω από την παραλία παντού πράσινο... Το βράδυ το ρίχναμε σε μπιρίμπα... μέχρι τη νύχτα που στα ξάφνικα όλα γίναν μπλε γίναν ροζ καθώς μας επισκέπτηκαν οι Xaxakes για μια unplugged συναυλία, πάνω στην παραλία, έπειτα ξανασυνεχίσαμε την μπιρίμπα... Έπειτα από 3 μέρες περάσαμε από το Πόρτο Κουφό και πήγαμε στην Τριστινίκα, στο Έθνικ (απίστευτα αυτές οι ονομασίες!!! πού τις βρίσκουν;;;) και επιστροφή στη Θεσσαλονίκη... Έμεινα άλλη μια εβδομάδα στη Θεσσαλονίκη, πόσο την απολαμβάνω αυτή την πόλη... Ακόμη και μόνος που πήγα για καφέ δεν ένιωσα μόνος...
Λοιπόν γύρισα και η δουλειά μοιάζει με ανάβαση στα Ιμαλάια... Ακούω green day το τραγούδι που με αντιπροσωπεύει τέλεια αυτή τη στιγμή
Wake Me Up When September Ends

Summer has come and passed
The innocent can never last
wake me up when september ends
like my fathers come to passseven years has gone
so fastwake me up when september ends
here comes the rain again
falling from the stars
drenched in my pain again
becoming who we areas my memory rests
but never forgets what I lost
wake me up when september ends
summer has come and passed
the innocent can never last
wake me up when september end
sring out the bells again
like we did when spring began
wake me up when september ends
here comes the rain again
falling from the stars
drenched in my pain again
becoming who we areas my memory rests
but never forgets what I lost
wake me up when september ends
Summer has come and passed
The innocent can never last
wake me up when september ends
like my father's come to pass
twenty years has gone so fast
wake me up when september ends
wake me up when september ends
wake me up when september ends
posted by street spirit at 1:49 PM

14 Comments:

This comment has been removed by a blog administrator.

8:09 PM  

I like your news clips. Visit anytime, And Im always looking for new reads.

cialis

8:17 PM  

Γεμάτο καλοκαίρι... Απίστευτη η γιαγια Μαρία. Άντε και μας είχαν λείψει οι διηγήσεις σου. :))
(Αλλά δεν μπορώ να μην το πω: μετά λες για τις δικές μου φωτογραφίες!...)

8:30 PM  

Έχω γίνει γαλαζο-πράσινη απ’τη ζήλια μου!!! (σνιφ, κλαψ, λυγμ, δεν πήγα εγώ διακοπέεεεες! Ουααααα!)
Φανταστικές διακοπές, φανταστικοί άνθρωποι, μαγικές παραλίες... Υπέροχο τραγούδι...
Χαίρομαι όμως που γύρισες κοντά μας!
Welcome back!

7:20 PM  

This comment has been removed by a blog administrator.

8:33 PM  

Mindstripper απλά προσπαθώ... να σε φτάσω... χεχε ;)

9:47 PM  

χαίρομαι που σε ξαναβρίσκω despoina... ;)

9:48 PM  

Zηλευω παραφορα.Ατιμε street spirit ...

1:03 AM  

O Σεπτέμβρης θα τελειώσει σίγουρα, το καλοκαίρι δεν το βλέπω να τελειώνει με τίποτα... Απίστευτη φωτό. :-)

2:20 AM  

Πρωί πρωί στη δουλειά, ήλπιζα οτι το χω ξεπεράσει.....το καλοκαίρι και τις αναμνήσεις...έβαλα το κεφάλι κάτω και είπα basta! του χρόνου πάλι....

Πω, πω ζημιά που έπαθα.....

9:34 AM  

Ευχαριστώ για τη φωτογραφία...εδώ βρέχει και δεν σταματά...μπορώ να ξυπνήσω τον Απρίλιο;;

φιλιά

1:29 PM  

beep beep κρίμα... δεν ήθελα να ζηλέψεις... αλήθεια ;)

7:47 PM  

rainman δεν ξέρεις πόσο το θέλω αυτό... όχι πως δεν μ'αρέσουν οι άλλες εποχές απλά έχω τις προτιμήσεις μου... ;)
scorpina δεν είχα σκοπό να σου προκαλέσω ζημιά... απλά είναι ακόμα Σεπτέμβριος και δεν μπορώ να το ξεπεράσω το καλοκαίρι... ;)
giramondo αν ο Απρίλιος δεν θα είναι βροχερός τότε... στο εύχομαι!!! ;)

8:07 PM  

ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟ ΚΑΛΑΜΙΤΣΙ ΕΣΤΩ ΓΙΑ ΣΚ...ΑΞΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΟΠΟ!!!!

1:02 PM  

Post a Comment

<< Home