"http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> stories of the city stories of the streets: Ζεστή Κοιλάδα stories of the city stories of the streets: Ζεστή Κοιλάδα

stories of the city stories of the streets

Friday, November 04, 2005

Ζεστή Κοιλάδα

Ανέβηκα στην Πάνω Πόλη για να δω φίλους αγαπημένους και τη Β φυσικά, από 'κεί πέσανε οι χάρτες στο τραπέζι και άρχισαν τα πλάνα της αναζήτησης... όλα έδειχναν να πηγαίνουν καλά μέχρι που μια παρεξήγηση με τον ξενοδόχο από το Καστράκι μάς άφησε με δύο μέρες μόνο κλεισμένες (Τετάρτη 26 και Πέμπτη 27) και τις υπόλοιπες όπου ήταν και το τριήμερο της 28ης ξεκρέμαστους... Ο... ευγενής ξενοδόχος είχε την εντύπωση πως είχε να κάνει με Αμερικανάκια... δυστυχώς γι' αυτόν όχι μόνο δεν ήμασταν αλλά προτιμούσαμε να μείνουμε στην Πάνω Πόλη παρά να μας δουλεύει ο καθένας...
Ξεκινήσαμε νωρίς το πρωί και μέσα σε 2 ώρες, η Εγνατία είναι υπέροχη, πόσα τούνελ περάσαμε δεν θυμάμαι... φτάσαμε στα Γρεβενά και από ΄κεί ακολουθήσαμε τις πινακίδες για Ιωάννινα και Χιονοδρομικό Κέντρο, μέχρι που βρεθήκαμε σε μια διασταύρωση και πήραμε τον δρόμο για το Περιβόλι. Από 'κεί αρχίζει ένα μαγικό ταξίδι όπου η γη γίνεται παλέτα πολύχρωμη... το πράσινο χορεύει με το πορτοκαλί ταγκό και το κίτρινο απολαμβάνει το θέαμα με το κόκκινο να χειροκροτά... Κάπως έτσι ήταν τα βουνά που διασχίζαμε... οι εναλλαγές του πράσινου των πεύκων με το πορτοκαλί της οξυάς και το κίτρινο της λεύκας και κάποια κόκκινα δέντρα ήταν απίστευτη... ένιωθα ό,τι μπήκαμε σ'έναν παράλληλο κόσμο, σε μια ονειροχώρα... όπου στους δρόμους η άσφαλτος χανόταν κάτω από τα στρώματα των φύλλων που είχαν πέσει από αυτά τα δέντρα και είχαν συνθέσει τα πιο υπέροχα πολύχρωμα χαλιά που έχω ποτέ δει... (τύφλα να 'χουν τα περσικά ή ινδικά)...
Image hosted by Photobucket.com

Image hosted by Photobucket.com

Το λιονταράκι μας έτρωγε λαίμαργα τα χλμ. και μόνο κάποια στιγμή σταμάτησε γιατί κάτι αναρχικές αγελάδες αποφάσισαν να κάνουν σουλατσάδα στη μέση του δρόμου...

Image hosted by Photobucket.com


δεν ξέρω αν ήταν για διαμαρτυρία ή απλά μια ρομαντική βόλτα...
Περάσαμε μια στενή γέφυρα και φτάσαμε στο Περιβόλι το οποίο ήταν ένα μεγαλούτσικο χωριό, στα 1.400 μ. υψόμετρα από τα πιο ορεινά χωριά, όπου τα σπίτια δυστυχώς για μας, ευτυχώς για τους ιδιοκτήτες τους είχαν μεταλλικές οροφές αντί για κεραμύδια (γιατί είναι πιο ανθεκτικά στο βάρος του χιονιού από τα κεραμύδια, το χιόνι εκεί μπορεί να φτάσει και τα 3 μέτρα!). Το ξενοδοχείο ήταν στην άκρη του χωριού όπου ακριβώς από πίσω του ξεκίναγε το δάσος, δηλαδή με δύο ελαφρά πηδηματάκια από το ξενοδοχείο τσουπππ στο δάσος... από το ξενοδοχείο είχαμε πανοραμική θέα του χωριού

Image hosted by Photobucket.com


ενώ απέναντι από το χωριό μία πλαγιά ήταν τελείως πορτοκαλιά... γεμάτη από οξυές... το ξενοδοχείο από έξω δεν έλεγε τίποτα κλασικό κτίριο της δεκαετίας του '70, όμως ο χώρος υποδοχής ήταν πολύ καλύτερος, αρκετά ζεστός, με ένα τζάκι να αγκαλιάζει τους θαμώνες των τριγύρω καναπέδων... Το χωριό Περιβόλι έμοιαζε έρημο... δεν βρήκαμε σχεδόν κανένα σημάδι ζωής, τα περισσότερα σπίτια ήταν κλειστά, ενώ είχε υπέροχο καιρό, φοβερή λιακάδα όλα τα πατζούρια ήταν κλειστά, άλλα είχαν και τσίγκο μπροστά στα παράθυρα και στις πόρτες να τα κλείνει... Δυο μαγαζιά εντοπίσαμε και αυτά κλειστά, σαν να είχαμε εισέλθει σε κάποιο σκηνικό από ταινία θρίλερ.... Πήγαμε να βρούμε την πλατεία του χωριού. Κλασική με τον πλάτανο, την πηγή της με νερό από το βουνό, πλακόστρωτη και δύο καφενεδάκια, όπου οι σερβιτόροι ήταν δύο παππούδες άνω των 70 χρόνων και να πειράζει ο ένας τον άλλον... Πόσα χρόνια έχω να σε δω να σερβίρεις;; Δεν χάνεται το χάρισμα απαντά ο άλλος... Δεν υπήρχε ούτε φούρνος, ένα φορτηγάκι ερχόταν κάποιες μέρες την εβδομάδα και έφερνε ψωμί από τα Γρεβενά. Υπήρχαν δύο μόνο παρέες και αυτοί τουρίστες. Καθήσαμε στους παππούδες για τον πρωινό μας καφέ και για να δούμε τι θα κάνουμε για τις υπόλοιπες μέρες, είχα φέρει μαζί μου μια τεράστια λίστα από ξενώνες που είχα κατεβάσει από το Ίντερνετ... Τα πρώτα τηλέφωνα ήταν τελείως απογοητευτικά... οι περισσότεροι μάς λέγανε πως αν είχαν και άλλα δωμάτια και αυτά θα ήταν γεμάτα... Ξαφνικά κοίταξα στη λίστα μου έναν ξενώνα με ένα περίεργο όνομα «Το όμορφο ελάφι» κάτι μου 'λεγε να δοκιμάσω σ'αυτόν και έτσι έγινε... Όταν μας είπαν ότι υπήρχε δωμάτιο και μάλιστα και δεύτερο ελεύθερο για να κλείσουμε και για τους φίλους μας δεν το πιστεύαμε... μετά μας μπήκαν οι ψύλλοι και αποφασίσαμε να πάμε να βρούμε το χωριό και να κάνουμε μια αυτοψία του ξενώνα, όπου βρισκόταν τελείως από την άλλη πλευρά του βουνού... Έτσι φύγαμε για την αναζήτηση του χωριού Πανοράματος, υπήρχαν δύο διαδρομές μία από άσφαλτο και μεγάλο κύκλο και μία άλλη από χωματόδρομο... Μας είπαν ότι είναι ήπιος ότι... περπατιέται... Από το Περιβόλι με χωματόδρομο έτσι και έτσι αλλά καταπληκτική διαδρομή μέσα στο δάσος φτάσαμε στα Αβδέλλα αλλά πριν από αυτά το πρώτο σημάδι πολιτισμού ήταν ένα γήπεδο ποδοσφαίρου και αυτή η ταμπέλα...
Image hosted by Photobucket.com
Τα Αβδέλλα, επίσης βλαχοχώρι, είναι το χωριό των πρωτοπόρων του ελληνικού ντοκιμαντέρ των αδελφών Μανάκια, που το γυρίσανε γύρω στο 1914 και συγχρόνως οι πρώτοι κινηματογραφιστές των Βαλκανίων, καθώς κάναμε τον γύρω τις πλατεούλας του χωριού ρωτήσαμε κάτι ντόπιους εκεί για τον δρόμο προς το Πανόραμα μάς είπε ένας τύπος με σοβαρό ύφος ενώ οι υπόλοιποι μάς σκανάρανε... γύρω στο 15λεπτο απόσταση, «περπατιέται»... έτσι και συνεχίσαμε έλα όμως δεν «περπατιώταν», τουλάχιστον όχι με συμβατικό και να γλιστράει και από κάτω γκρεμός και να περνάει η ώρα και ενώ στην αρχή απολαμβάναμε το υπέροχο τοπίο, το δάσος, μετά κοιτάζαμε την ώρα που πέρναγε και ήμασταν στο πουθενά, δεν υπήρχε κανείς, το κινητό δεν έπιανε, σταυροδρόμι πιο χωματόδρομο να ακολουθήσουμε τον πάνω ή τον κάτω... πήραμε τον κάτω... είχε περάσει σχεδόν μία ώρα με το άγχος να μας έχει καταβάλει σαν άγριο θηρίο... τελικά πετύχαμε μια ταμπέλα στο πουθενά Λάβδα, έπειτα ένα μοντέρνο ξενοδοχείο, ρωτήσαμε, μας είπαν στη διασταύρωση θα δείτε την ταμπέλα, δυστυχώς καμία ταμπέλα δεν υπήρχε, τελικά ένα αμάξι σταμάτησε και μας είπαν η ταμπέλα ήταν τοποθετημένη ανάποδα... Το βρήκαμε το Πανόραμα, ένα μικρό χωριουδάκι χωρίς ίχνος ζωής... τελικά πετύχαμε έναν παππού και μια υποτυπώδη πλατεία με τον ξενώνα να μοιάζει κλειστός, ένας άντρας πιο κει έκοβε ξύλα και μας είπε ότι είναι ανοιχτός... ο ξενώνας ήταν το καφενείο και η ταβέρνα του χωριού, αλλά αυτή την εποχή λειτουργούσε μόνο ο ξενώνας.
Τελικά το Πανόραμα ήταν κοντά σε πολυσύχναστο δρόμο γιατί από 'κει έχεις πρόσβαση για τη Σμίξη και το χιονοδρομικό κέντρο αλλά και τη Σαμαρίνα... Έτσι σκεφθήκαμε ότι με καλή παρέα θα ήταν μια χαρά στο Πανόραμα... Φυσικά, γυρίσαμε από τον ασφαλτοστρωμένο δρόμο και ας ήταν γύρος...
Το βράδυ κάναμε μια βόλτα στο Περιβόλι υπήρχαν συνολικά 4 αυτοκίνητα και όμως μας είπαν ότι από την επόμενη μέρα θα αρχίζει να γεμίζει κόσμο... πετύχαμε μία ταβέρνα η οποία μόλις είχε ανοίξει, το πρωί ήταν κλειστή, λεγόταν Φάγκου Βίμτου (αέρας οξυάς ή όπως μου λέγανε όξυνος αέρας στα βλάχικα), γίναμε παρέα με τη μαγαζάτορα και ένα παλικάρι του χωριού όπου μας έδωσε πληροφορίες για το χωριό και για τη Βάλια Κάλντα (Ζεστή Κοιλάδα) που είναι κοντά στο χωριό. Το χωριό είναι ένα από τα βλαχοχώρια της περιοχής (Σμίξη, Σαμαρίνα, τα Αβδέλλα τα άλλα), δεν κατοικείται τον χειμώνα από σχεδόν πάντα μάς εξήγησε ότι τα παλιά χρόνια οι κτηνοτρόφοι το εγκατέλειπαν για να πάνε σε πιο χαμηλές περιοχές για τα ζώα, οι υλοτόμοι ζούσαν στα δάση μέσα τον χειμώνα, η οικογένειά του ήταν οικογένεια υλοτόμων, μάλιστα είχε χάσει και δύο από τις αντίξοες συνθήκες αυτής της πολύ δύσκολης δουλειάς, μας εξήγησε ότι υπήρχαν τα πριόνια, όπου σε κάθε ένα από αυτά δούλευαν γύρω στους 20-25 υλοτόμους κάτι σαν μικρές βιοτεχνίες... Έτσι πέρασε η νύχτα παρέα με ντόπιους οι οποίοι όμως μένουν στα Γρεβενά και έρχονται κυρίως τα Σαββατοκύριακα εκεί.
Την άλλη μέρα στο ξενοδοχείο είχε αρχίσει να μαζεύεται κόσμος, μετά το πρωινό ξεκινήσαμε για Βάλια Κάλντα.
Μας είχαν πει ποιο χωματόδρομο να ακολουθήσουμε και πως θα μας πάρει γύρω στις 4 ώρες περπάτημα...
Αφού περιγιηθήκαμε κάμποσο με το αμάξι πάλι σε χωματόδρομο, ένα κονβόι από τζιπ μάς έδειξε τον δρόμο και βρεθήκαμε στον Σταυρό, όπως το λένε, όπου μια ταμπέλα μάς καλωσόριζε στον εθνικό δρυμό Βάλια Κάλντα, από κει ξεκίναγαν 3 χωματόδρομοι, εμείς είχαμε συλλέξει τις οδηγίες μας, αφήσαμε το λιονταράκι στην ταμπέλα και αρχίσαμε το περπάτημα για τη Βάλια Κάλντα, η κατηφόρα ήταν ευχάριστη, ήταν γύρω στα 5 χλμ., τζιπ σταματάγανε μάς χαιρετούσαν, μας ζήλευαν αλλά συνέχιζαν με τα τζιπ τους. Η διαδρομή ήταν γεμάτη με θεώρατα πεύκα όπου τα κλαδιά τους ήταν στην κορφή τους
Image hosted by Photobucket.com

Image hosted by Photobucket.com

ήταν υπέροχα άκουγα διάφορα κελαηδίσματα αλλά δεν είδα πτηνά, όμως ήξερα ότι ήταν κάπου κει, γενικά ακούς διάφορους ήχους που φυσικά το βράδυ θα είναι αρκετά πιο τρομακτικοί...

Φτάσαμε στα κόκκινα πεύκα...

Image hosted by Photobucket.com

Image hosted by Photobucket.com

Image hosted by Photobucket.com

Άξιζαν τα 5 χλμ. περπάτημα ... προχωρήσαμε ... πιο πέρα στην κοιλάδα... Είδαμε τα βουνά γύρω από την κοιλάδα που αγκαλιάζουν και προστατεύουν την κοιλάδα...

Όμως δεν ξέραμε τι μας περίμενε...


Συνεχίζεται...
posted by street spirit at 12:21 AM

18 Comments:

This is a very instructive blog. Keep it going. This may be of interest to you to stop at scommesse online . Not only scommesse online

8:18 PM  

Έλα βρε καμάρι, μη το σταματάς στο καλύτερο... περιμένω εναγωνίως τη συνέχεια, κυρ Ροβινσώνα!

11:30 PM  

Καταπληκτικές οι εικόνες που μας χαρίζεις!

7:09 AM  

Παίρνει ποσοστά να κρατάει τους αναγνώστες σε αγωνία, δεν το ξέρατε;

10:16 AM  

Να και μια ιστορία της φύσης! Μακάρι όλα μας τα ταξίδια να είναι τόσο όμορφα όσο το δικό σου:)

10:29 AM  

Μας μαγεψες με τις ωραιες εικονες (οπτικες και λεξικές). Αλλά τώρα... μας έβαλες να αναμένουμε στο ακουστικό μας. Οκ, εσυ κανονίζεις το παιχνιδι, και εμεις παιζουμε ευχαρίστως...

11:42 AM  

Παρεπιπτόντως δεν γυρνάς το template σου σε ένα από αυτά που δεν έχουν στήλη αλλά πιάνουν όλη την οθόνη, ώστε να μπορείς να βάζεις τις φώτος σου και να μην σου πετάει το κείμενο κάτω από το sidebar;

7:46 PM  

Μα δεν είναι απίστευτα όλα αυτά τα χρώματα αυτή την εποχή; Μόλις γύρισα απο εκδορμή στη Θεσσαλία και έχω πάθει πλάκα!!! Τελειες φωτογραφίες...

10:41 PM  

Συνέχισε να μας "ταξιδεύεις". Πανέμορφες φωτογραφίες.

12:38 AM  

κι άλλο!!! κι άλλο!!!

2:28 PM  

ουάου!!!! τέλειες φωτογραφιές!!!

τελικά αυτά τα χρώματα που κατακλύζουν τα βουνά μας το φθινόπωρο είναι παντού μαγεία...

περιμένω τη συνέχεια! ;)

2:45 PM  

Ζεστή κοιλάδα την καρδιά μας ζεσταίνει(ς) street spirit. Σαν να σε βλέπω να πλανάσαι ακόμα ανάμεσα στις πορτοκαλο-πράσινες φυλλωσιές. ;-)

7:00 PM  

Ζεστά χρώματα και φως και εκπληκτικές φωτογραφίες-τι ομορφιά!
Περιμένω την συνεχεία...

7:03 PM  

τύπε νυχτερινέ δυστυχώς έχω περιορισμένο χρόνο και δεν προλαβαίνω να τα γράψω όλα και φυσικά να ανεβάσω και τις φωτό... κυρ-Ροβινσώνα;;;

7:38 PM  

***μικρούλι σε ευχαριστώ, ***darthiir μην αποκαλύπτεις τα μυστικά μου σε παρακαλώ, πώς το κάνουν αυτό με το template;;;
*** pooka μπορεί να είναι ακόμη καλύτερα αρκεί να τα κυνηγήσεις...
*** vista είσαι under my spell???
*** storyteller σε νιώθω ;)
*** juanita θα βάλω τα δυνατά μου ;)
*** blogarismenh αχόρταγη... εννοείται ότι θα ΄χει και άλλο...
*** Jojo το φθινόπωρο είναι αγαπημένη εποχή αυτό προσπαθώ να μεταδώσω... νομίζω ότι αυτό κάνεις και συ... ;)
*** mindstripper, τα κατάφερα;;;
*** δέσποινα εσύ είχες κάνει την αρχή με το δικό σου ταξίδι...
τελικά υπάρχουν πτηνά
και η ζεστασιά είναι μεταδοτική ;)

8:29 PM  

Στο blogger dashboard πας στο tab template και του λες ότι θες να διαλέξεις ένα άλλο από τα υπάρχοντα. Διάλεξε ένα από τα 2-3 που δεν είναι στήλη στο κέντρο της οθόνης αλλά πιάνουν όλη την οθόνη. Θα σου γυρίσει αυτόματα όλο το blog. Τώρα από εκεί και πέρα αν θες περισσότερα πρέπει να αλλάξεις τον κώδικα manualy αλλά νομίζω ότι με αυτό που σου λέω θα γλυτώσεις, εκτώς και αν βάζεις τις εικόνες σε 1024x768 πχ οπότε είναι τόσο μεγάλες που ότι και να κάνεις μόνο με ανάλυση 1600 θα το δείς σωστά το Blog σου....

Παραπάνω λεπτομέρειες... στείλε mail

10:55 PM  

*** vista είσαι under my spell???

Φυσικά :-)

8:38 PM  

Εντυπωσιασμένος έστω και με καθυστέρηση! Να ΄σαι καλά και να πηγαίνεις πάντα στη Β.Κ.!

6:07 PM  

Post a Comment

<< Home