"http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> stories of the city stories of the streets: Ζεστή Κοιλάδα ΙΙ (Πορτίτσα)... stories of the city stories of the streets: Ζεστή Κοιλάδα ΙΙ (Πορτίτσα)...

stories of the city stories of the streets

Sunday, November 06, 2005

Ζεστή Κοιλάδα ΙΙ (Πορτίτσα)...

... Βγήκαμε στο ξέφωτο,

Image hosted by Photobucket.com


ήμασταν πλέον στην κοιλάδα... από αριστερά μας είδαμε μια καλύβα σε ένα λιβάδι η εικόνα αυτή μας θύμισε το Μικρό σπίτι στο λιβάδι, από την άλλη κάποια τζιπ σταματημένα και στο λιβάδι οι κάτοχοί τους κάνανε πικ νικ. Μας είχαν πει να περάσουμε το ρέμα και έπειτα να το ακολουθήσουμε... είδαμε και μια ταμπέλα όπου έλεγε Προς Αρκουδόρεμα, Λίμνες Φλέγκα. Ωραία ήμασταν στον σωστό δρόμο, το νερό του ρέματος από κει που το διασχίσαμε ήταν ελάχιστο, σχεδόν σαν κάποιος απλά να είχε ποτίσει και να είχαν μείνει τα απόνερα, όμως όσο προχωράγαμε παράλληλα με το ρέμα τόσο μεγάλωνε και τόσο πιο δυνατό γινόταν, ήμασταν στο Αρκουδόρεμα.

Image hosted by Photobucket.com

Νερά κατέβαιναν από διάφορα σημεία των βουνών προς το ρέμα έτσι ώστε και το παράλληλο μονοπάτι με το ρέμα να είναι μια μικρή λίμνη μακρόστενη, τα δέντρα όλο ένα και ξαναπυκνώνανε, περπατάγαμε μέσα στις λάσπες, αυτή η πλευρά μας φάνηκε πιο άγρια και πιο απάτητη, δεν πετύχαμε κανέναν για σχεδόν μία ώρα, φυσικά ούτε ένα τζιπ, κάπου στο ρέμα είδαμε μία ξύλινη γέφυρα ξεχασμένη, ριμαγμένη από τα στοιχεία της φύσης, κατέβηκα πήγα να δω αν είναι εφικτή η πρόσβαση από τη γέφυρα, έτριζε, κάποια κομμάτια της έλειπαν, ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν την περπάτησα ούτε μέχρι τη μέση της. Η ώρα πέρναγε και ούτε λίμνες βλέπαμε ούτε καταρράκτες... Δεν θέλαμε να μας πιάσει και νύχτα στον δρυμό, η Β έδειχνε κάπως ανήσυχη καθώς δεν ήμασταν σίγουροι για το πού πηγαίνουμε... Τελικά έπειτα από περίπου μισή ώρα πετύχαμε μια ταμπέλα που έγραφε για Περιβόλι 18 χλμ και έδειχνε έναν ανηφορικό στεγνό χωματόδρομο δεξιά μας. Μας είχαν πει για αυτό τον χωματόδρομο ότι είναι γύρω στα 7 χλμ. μέχρι τον Σταυρό αν φυσικά ήταν αυτός... Το δίλημμα ευθεία ή δεξιά δεν κράτησε πολύ γιατί όπως και να'χε αν στρίβαμε έστω και λάθος να πηγαίναμε κάποια στιγμή θα φθάναμε στο χωριό...
Έτσι άρχισε η ανάβαση... Τα τεράστια πεύκα ήταν ολόγυρά μας...

Image hosted by Photobucket.com

κάποια στιγμή ένα βουναλάκι λάσπης... χμ... λάθος ήταν μια τεράστια κουράδα, τότε θυμήθηκα ότι στον δρυμό κυκλοφορούν αρκούδες, λύκοι, μέχρι και αγριόγατες που είναι υπό εξαφάνιση... Αγελάδες στον δρυμό δεν νομίζω να βοσκούν οπότε πιο άλλο ζώο θα έκανε τόσο, μα τόσο μεγάλη;;; Φυσικά και δεν είπα τίποτα στη Β για να μην την τρομάξω... Τουλάχιστον αν σκοτεινιάσει θα βρούμε μια ζεστή αγκαλιά... όλες οι ταινίες με τις κακιές αρκούδες περνάνε σαν βιντεοκλίπ από το μυαλό μου... μα καλά θα επηρεαστώ από τις χαζομάρες τους, οι αρκούδες είναι τόσο γλυκά πλάσματα... Ένας ήχος έσκισε τη σιωπή και πάγωσε το αίμα μου με έκανε να κολλήσω... τελικά ήταν ένα αμάξι το οποίο όμως μας προσπέρασε γρήγορα... Λίγο πιο κάτω η Β αναρωτήθηκε πού είναι τα μανιτάρια που της έλεγα, της είπα ότι απλά δεν τα έχει προσέξει και τότε μπροστά μας εμφανίστηκε ένα μεγάλο
Image hosted by Photobucket.com


, λίγο πιο κάτω πετύχαμε ολόκληρη αποικία από πιο μικρά και ολοστρόγγυλα μανιτάρια, πολύ περίεργα... Η σκιά άρχισε να μεγαλώνει, το ίδιο και η κούραση, άλλο ένα αυτοκίνητο... σταμάτησε... μας χαιρετήσανε... μας είπαν ότι είχαμε δρόμο ακόμα, αλλά τουλάχιστον πηγαίναμε προς τη σωστή κατεύθυνση... μας είπαν για κάνα εικοσάλεπτο ακόμη... μόνο άλλα 4 χλμ. Κόμπιασα, η Β δεν πήρε γραμμή τα άλλα 4 χλμ αλλά μόνο τα 20 λεπτά, μάλλον γιατί αυτό ήθελε να ακούσει. Τελικά ο οδηγός ήταν ο δασοφύλακας τον ρώτησα για τις λίμνες, τον καταρράκτη μού είπαν ότι από το Αρκουδόρεμα είναι άλλες 3 ώρες περπάτημα, έπρεπε να διασχίσουμε το ρέμα από τις πέτρες γιατί η γέφυρα ήταν χαλασμένη και ύστερα να ανέβουμε το βουνό Φλέγγα και από την πίσω πλευρά του θα βρίσκαμε τις λίμνες... Γκλουπππ ε... καλά άσε τις λίμνες για άλλη φορά... Εδώ κολλάει και η ατάκα από κλασική ελληνική ταινία... να οργανωθούμε παιδιά, να οργανωθούμε... τελικά μόνο από φωτογραφία τις είδαμε...
Είδαμε όμως ένα δέντρο που το ΄χε σκίσει ένας κεραυνός

Image hosted by Photobucket.com


Τελικά φτάσαμε στο αυτοκίνητο έπειτα από 1 ώρα. Η πείνα μάς είχε καταβάλει, είχαμε δει μία ταμπέλα στον δρόμο που μας είχε κινήσει το ενδιαφέρον Αετοφωλιά. Η Αετοφωλιά ήταν η πιο ξύλινη ταβέρνα που έχω δει τα πάντα ήταν από ξύλο, αλλού τελείως ακατέργαστο και αλλού περίτεχνα διακοσμημένο, το πιο υπέροχο ήταν η τουαλέτα που η είσοδό της καλυπτόταν από έναν τεράστιο κούφιο κορμό και είχες την ψευδαίσθηση ότι έμπαινες μέσα του για να πας τουαλέτα. Φυσικά τα βουνίσια μέρη θυμίζονται για τα κρεατικά τους, οπότε και μεις το ρίξαμε σ'αυτά. Το χοιρινό με πράσο και διάφορα μυρωδικά ακόμα το θυμάμαι...
Επιστρέψαμε αργά το απόγευμα και δεχθήκαμε στον ξενώνα υποδοχή ηρώων. Είχε πλέον γεμίσει και σχεδόν όλος ο κόσμος ήταν στο σαλόνι με την εντυπωσιακή είσοδο και το ακόμα πιο εντυπωσιακό τζάκι. Όλοι ήθελαν να μας μιλήσουν για την περιπέτειά μας, κάποιοι ήθελαν να πάρουν πληροφορίες γιατί την επομένη θα πηγαίνανε στη Βάλια Κάλντα, φυσικά με τζιπ. Θα περπατάγανε λίγο στην κοιλάδα... Τα παιδιά ήταν από μια εκδρομή που είχε οργανώσει το Ράδιο Θεσσαλονίκη, κάναμε καλή παρέα και η αλήθεια είναι ότι ξεχαστήκαμε τόσο ώστε η κούραση έβγαλε φτερά και πέταξε μακριά, καθώς η καλή παρέα και το κρασί που ευφραίνει την καρδιά μάς ξελόγιασαν και το ξενυχτήσαμε...
Την άλλη μέρα πήγαμε στο Σπήλαιο, λίγο πριν από το χωριό η διαδρομή είναι φοβερή αφού... παίζει ο δρόμος μ'έναν τεράστιο βράχο από δεξιά του που σχεδόν τον αγκαλιάζει... το χωριό είχε κόσμο, περάσαμε μια συμπαθητική πλατεία με ωραία καφενεία και από κει πάλι σε χωματόδρομο για το Φαράγγι Πορτίτσα... στον χωματόδρομο μού κανε εντύπωση αυτή η τόσο ερωτική εικόνα

Image hosted by Photobucket.com

δεν μοιάζει με αγκαλιά;;;;

και πιο κάτω είδαμε αυτά τα περίεργα φυτά...

Image hosted by Photobucket.com

το λιονταράκι άντεξε όλες τις αντιξοότητες του χωματόδρομου και της μεγάλης κατηφόρας... και φτάσαμε στο τέλος του... με ανοιχτό στόμα... από δέος

Image hosted by Photobucket.com

κάποιοι θαρραλέοι το περπάτησαν, όμως τα νερά ήταν πολύ κρύα δεν το τολμήσαμε...
πήγαμε στη γέφυρα Πορτίτσας που είναι μπροστά στο Φαράγγι

Image hosted by Photobucket.com

το όλο σκηνικό μού θύμιζε δεν ξέρω γιατί εικόνα από τον Άρχοντα των δαχτυλιδιών... ήταν τόσο μαγική...
Στην επιστροφή μας πήραμε μαζί μας ένα ζευγάρι που μας έκανε ωτοστόπ, είχαν αφήσει το αυτοκίνητο εκεί που άρχιζε η κατηφόρα...
Μετά είχαμε συνάντηση με την παρέα που μόλις είχε έρθει από Θεσσαλονίκη...

Συνεχίζεται...
posted by street spirit at 8:04 PM

27 Comments:

Όπς όπς...
μισό τώρα...
Θέλω ακριβείς πληροφορίες και στίγματα σε χάρτη για το δάσος αυτό, τους καταράκτες και την είσοδο/έξοδο...

Μόλις βρήκα που θα πάω την αλεπουδίτσα μου στην επόμενη εκδρομή!!!

9:54 AM  

Ζηλεύω... :-(

3:41 PM  

darthirr έχεις αλεπουδίτσα; ;)

8:32 PM  

rainman μη ζηλεύεις αν σ'αρέσει απλά κάντο... ;)

8:34 PM  

πολύ εντυπωσιακό!!!
που βρίσκεται ακριβώς η πορτίτσα???

8:52 PM  

καλώς ήλθες tsong... η Πορτίτσα βρίσκεται κοντά στο χωριό Σπήλαιο των Γρεβενών... ;)

10:39 PM  

Καλά δε ντρέπεστε καθόλου;
Αυτό το "συνεχίζεται" σαν απειλή μου ακούστηκε!:ρ
Σας παρακαλούμε! Λυπηθείτε τον άμαχο πλυθησμό της πρωτεύουσας που ψυχορραγει μες στα λεωφορεία!

:)
υ.γ.πάντα τέτοια να ζεις...

12:26 AM  

...και είχα ενδοιασμούς για αυτή την εκδρομή και την ανέβαλα συνεχώς!!! Αλλά τώρα έχει πλέον αποφαστιστεί!
Να σαι καλα βρε street!!!

2:08 AM  

Oi φωτογραφιες ειναι απιθανες. Η ιστορια εξισου. Αναμένουμε συνέχεια. :-)

3:31 AM  

μου (μας) θύμισες ανάλογη εκδρομή στα μαγικά τοπία πριν 2 χρόνια. Ζηλέψαμε, θυμηθήκαμε παλιά υπόσχεσή μας και ετοιμάζουμε χάρτες για Βάλια Καλντα.

10:07 AM  

τι υπέροχο οδοιπορικό!

μας δείχνεις το δρόμο spirit και μεις ετοιμαζόμαστε να ακολουθήσουμε...

;) keep walking!

1:25 PM  

Τι ωραία τοπία!
Συνέχισε να είσαι ταξιδευτής κι όχι τουρίστας(όπως είχες αναφέρει παλιότερα) :) και να μας παρακινείς κι εμάς!

6:10 PM  

παπαρούνα αυτό προσπαθώ να κάνω να σας βγάλω από τα στοιβαγμένα λεωφορεία έστω και για λίγο... ;)

6:38 PM  

storyteller μόνο να κερδίσεις μπορείς από μια τέτοια εκδρομή... ;)

6:39 PM  

vista πες το και έγινε... εξακολουθείς να βρίσκεσαι under my spells βλέπω... ;)

6:40 PM  

kouperti καλώς σε βρήκα και χαίρομαι που μου γράφεις ότι πέτυχα τον σκοπό μου όλοι έξω με τους χάρτες λοιπόν... ;)

6:42 PM  

jojo street spirit είμαι... εννοείται ότι μόνο με δρόμους έχω να κάνω... ;)

6:44 PM  

wisdom έχεις γερό μνημονικό βλέπω... ;)

6:46 PM  

Και έχω αλεπουδίτσα, και θέλει να πάει σε αυτά τα μέρη..
Θα μου δώσεις GPS στίγματα ή τέλος πάντων στίγματα στο χάρτη;;;;

10:19 PM  

μόνο αν έχεις τζιπ και χωράει και μερικούς άλλους τολμηρούς μπλόγκερ να πάμε τούρινγκ χεχεχε... ;)

11:49 PM  

Αυτό κανονίζεται αλλά πρέπει όπως και δήποτε να έχω τζίπ;

12:59 AM  

Τί ωραίες φωτογραφίες βρε συ Πνεύμα... Το δέντρο είναι απίστευτο. Σαν γλυπτό από χρυσάφι. Αναμένουμε τη συνέχεια! :-)

12:52 PM  

darthiir το τζιπ χρειάζεται γιατί υπάρχουν καταπληκτικές διαδρομές που είναι όμως χωματόδρομοι, άλλοι «περπατιούνται», άλλοι πάλι δεν... μιλάμε για κοτρόνες, λασπολίμνες, χώμα που να σου φεύγει... το τιμόνι, είναι από τα λίγα μέρη που λέω ότι αξίζει να έχεις τζιπ...

4:05 PM  

Mindstripper θα χει και άλλες λοιπόν... ;)

4:07 PM  

Το ποδαράκι δηλαδή είναι out of question;;;;

10:43 AM  

darthirr είμαι υπέρ των ποδιών πχ για Βάλια Κάλντα δεν θα το άλλαζα με τίποτα και θα θελα να κάνω και το άλλο ώστε να φτάσω μέχρι τις λίμνες Φλέγγα όπου χρειάζεσαι ολόκληρη μέρα και ακόμα καλύτερα είναι αν κατασκηνώσεις εκεί... αλλά την άνοιξη... απλά έχει πολλές διαδρομές με χωματόδρομους π.χ. δεν πήγαμε στη Βοβούσα που είναι 14 χλμ χωματόδρομος κακός... ;)

9:09 PM  

Ναι ε;;;
Ε δεν έχω τζίπ.. τί να κάνω... :(

3:59 PM  

Post a Comment

<< Home