"http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> stories of the city stories of the streets: December 2005 stories of the city stories of the streets: December 2005

stories of the city stories of the streets

Wednesday, December 28, 2005

Image hosted by Photobucket.com


O Δ. Χαντζόπουλος (!!!) από ΤΑ ΝΕΑ αξίζει την προσοχή μας...

Θα μας ζήλευαν τα X-files με τις... απαγωγές μεταναστών... από αγνώστους, μήπως τελικά τούς απήγαγαν οι εξωγήινοι, που σύμφωνα με μεγάλους επιστήμονές μας (βλέπε Λιαρόπουλο) μιλάνε ελληνικά;;;; the truth is out there...

200.000 στο The Mall παραμονή Χριστουγέννων;;; Μια μεγάλη πόλη πήγε στο πολυκατάστημα... κάποιοι το λένε και κατοχικό σύνδρομο, αυτό τού αιώνιου αχόρταγου, άλλοι το λένε ο θάνατος του εμποράκου... Δεν μπορώ τα μεγάλα απρόσωπα μαγαζιά, χωρίς επαφή και με λαοθάλασσα που σε κάνει να νιώθεις ότι πνίγεσαι, συγγνώμη δεν θα πάρω...
Τσουνάμι, πριν από έναν χρόνο όλοι μάθαμε τι σημαίνει και ακόμα χειρότερα τι προκαλεί... η φύση κάποιες φορές είναι πιο αμείληκτη και από εμάς...
Πόσο χαίρομαι που θα φύγει το 2005, όταν μου είχαν στείλει τη μούντζα για τον ερχομό του 2005 δεν περίμενα ότι τελικά η χρονιά κάπως έτσι θα πέρναγε σαν ένα βραβείο ανοιχτής παλάμης, ευτυχώς αν και δύσκολη πραγματικά χρονιά υπήρχαν καλοί φίλοι, αρκετοί μάλιστα από την μπλογκόσφαιρα που κάνανε μια δύσκολη χρονιά ευκολοχώνευτη...

Image hosted by Photobucket.com

ο Άγιος Βασίλης φοβούμενος τις απαγωγές πήρε έκτακτα μέτρα ασφαλείας...


Τα ΔΩΡΑ συνεχίζονται... Κάλαντα στα τουρκικά έχετε ακούσει;;; τον Άγιο Βασίλη να τραγουδάει;;;

Καλή μας χρονιά... και όπως σχολίασε και η juanita ο πόνος ας μείνει πίσω...
Να περάσετε καλυτερότερα με τις καλύτερες ευχές!!!!

Παράκληση
μπλόγκερ μην αφήσετε να σας σαγηνεύσει η γοητεία της αναγνωρισιμότητας μέσα από τα Μέσα, αντισταθείτε!!!! Αν πάλι δεν μπορείται απολαύστε το...

ΥΣ: Γράψατε γράμμα όχι για τον Άγιο Βασίλη αλλά για τον εαυτό σας για το τι θέλετε τη νέα χρονιά;;;;
posted by street spirit at 1:55 PM 26 comments

Tuesday, December 20, 2005

Ψάξε το παιδί που κρύβεις μέσα σου

Image hosted by Photobucket.com
μικρά ξωτικά μελλοντικοί Αϊ-Βασίληδες...

Image hosted by Photobucket.com ουπς τι έκανα πάλι, καραμέλες δεν είναι αυτές;;;

Image hosted by Photobucket.com
έιιι μίστερ Αϊ-Βασίλη, εδώ είμαστε!!!! τι τους θες τους τάρανδους αν έχεις εμάς πια;;;;;

Το κρύο λόγω των ημερών δεν με πειράζει... έστω και αν χάνω λίγο την αίσθηση των κινήσεών μου στα χέρια και στα πόδια πάνω στη μηχανή, το ότι όλος ο κόσμος είναι στους δρόμους πάλι δεν με πειράζει, με ευχαριστεί, και ας έχει κίνηση, το να οδηγώ ανάμεσα σε αμάξια με εξιτάρει, ποτέ όμως με κίνδυνο δεύτερων ή και τρίτων, το ότι κάποιοι λόγω των ημερών έχουν αλλού το μυαλό τους την ώρα που οδηγούν και περνάνε διάφορες σημάνσεις όπως του στοπ ή διασχίζουν κεντρικούς δρόμους χωρίς να ελέγξουν δεν με πειράζει και ας πήγε μία κυριούλα να με πατήσει, αφού πιάσανε τα φρένα δεν πειράζει, η Κ αναρωτιότανε αν είχε αλλάξει εσώρουχο γιατί σε περίπτωση που χτυπούσαμε να μην πήγαινε στο νοσοκομείο με βρώμικο!!!
Το ότι έχει γίνει πανηγύρι η γειτονιά μου τα βράδια με όλα τα λαμπιόνια στα μπαλκόνια και το κιτσαρέλα πάρτι καλά να κρατεί ούτε αυτό με πειράζει... Το ότι τα μαγαζιά (κλαμπ, εστιατόρια, μπαρ, live) φέτος θα έχουν αυξήσεις δεν με πειράζει, άλλωστε προτιμώ τα σπιτικά πάρτι, τις φιλικές συγκεντρώσεις και τα μικρά μπαράκια που δεν κάνουν τέτοια... Το ότι ο περισσότερος κόσμος κάνει βόλτες στα μαγαζιά, κάποιοι μπαίνουν και μέσα, κάποιοι ακόμα πιο γενναίοι αγοράζουν, επίσης δεν με πειράζει αν και είναι περισσότερο από καταναλωτική μανία παρά από ανάγκη και ας έχουμε υπερχρεωθεί και οι κάρτες μας έχουν πιάσει τα όρια ή ακόμα και ότι οι τράπεζες τρέχουν πανικόβλητες να προλάβουν να μας δανείσουν (καλοί άνθρωποι οι τραπεζίτες κσοοουτττ!!!) χρήματα για να περάσουμε καλά τις γιορτές.
Τότε τι με πειράζει γιατί με πιάνει αυτή η κατάθλιψη, έχω τους φίλους μου, τους δικούς μου, τη Β, δεν είμαι μόνος και όμως νιώθω μόνος, έστω για λίγες στιγμές που μοιάζουν με αραχνιασμένους αιώνες, με ένα μεγάλο σπυρί που δεν λέει να φύγει, ίσως γιατί όλα αυτή η χαρά είναι ένα τριπάκι που μας έχει σχεδόν επιβληθεί... ίσως γιατί έχω χάσει την επαφή με το παιδί που κρύβω μέσα μου, εξάλλου αυτή η γιορτή είναι κατεξοχήν για τα παιδιά, η λαχτάρα για το δέντρο, τον στολισμό του, τα κάλαντα, τα δώρα, το παραμύθι του Αϊ-Βασίλη που περίμενες το βράδυ αλλά πάντα σε έπαιρνε ο ύπνος και δεν κατάφερνες ποτέ να τον δεις, η προσμονή... το ότι εκείνες τις μέρες έβλεπες όλους τους συγγενείς που μπορεί όλη τη χρονιά να μην τους ξανασυναντήσεις, ακόμα και τους μαλωμένους να τα βρίσκουν έβλεπες, το χιόνι που σχεδόν ποτέ δεν ερχόταν αλλά έτσι και έπεφτε το χάζευες και ήξερες πως αυτό έδενε τη συνταγή των χριστουγέννων για να πετάξεις πιο πάνω και από τον Πίτερ Παν στη Χώρα του Ποτέ...

Ίσως πάλι να νιώθω έτσι γιατί βλέπω πολλούς ανθρώπους μόνους, ίσως γιατί είμαστε όλοι μόνοι... ίσως να αφεθήκαμε στα... χάδια του γάντζου του Κάπτεν Χουκ... ίσως γιατί η γιαγιά Όλγα με το παραμύθι του Μισκολάκι, τα τραγούδια της τα τουρκικά (ήταν Πολίτισσα), το τεχνασμά της για να πιω γάλα, έριχνε ελληνικό καφέ μέσα, την τσαχπινιά της και τα νάζια της, τις ιστορίες από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και τη φοβερή της φλασιά όταν με τα χέρια της παρατεταμένα με γροθιές μάς φώναζε γιου φάκιν μπάσταρντ και γέλαγε... έφυγε σαν ξωτικό για τη Χώρα του Ποτέ περίπου τέτοιες μέρες...
Μάλλον θα πρέπει να ψάξω να βρω το παιδί που κρύβω μέσα μου, για να κρατήσω επαφή με τη Χώρα του Ποτέ, με τη γιαγιά Όλγα ώστε να μπορέσω να χαρώ και γω τα Χριστούγεννα ίσως και συ...

Για να αλλάξω ρότα άλλο ένα δώρο (προηγούμενα) από μένα μέρες που είναι για να σχηματιστεί αυτή η ωραία καμπύλη στα χείλη σας, ελπίζω δηλαδή...
Και επειδή χθες πάγωσα και ένιωσα χιονάνθρωπος πάνω στη μηχανή και μάλλον αργότερα θα γίνει μία από τα ίδια άλλο ένα δωράκι για να φτιάξετε τον καλύτερο χιονάνθρωπο.


ΥΣ: Δεν είναι τίποτα απλά αυτές οι μέρες μου αφήνουν μια αίσθηση χαρμολύπης... είδα πριν από λίγες μέρες το making της ταινίας του Τιμ Μπάρτον «Η νεκρή νύφη» και εντυπωσιάστηκα από τη δουλειά, τις τεχνικές, την αισθητική και το χιούμορ, μήπως πρέπει πρώτα να πεθάνουμε για να καταλάβουμε το δώρο της ζωής;;;

Image hosted by Photobucket.com

ΥΣ2: Μετά είδα και σκηνές από το ταξίδι του αυτοκράτορα και μου ήρθαν εικόνες από τον θείο-μουσικό ταξιδιάρη Σ, ο οποίος όταν ήμασταν μικρά, εγώ και η αδελφή μου, μας έδειχνε φωτό με τους πιγκουίνους που είχε συναντήσει σε κάποιο από τα ταξίδια του και τους βλέπαμε εκστασιασμένοι καθώς δεν είχαμε ξαναδεί τέτοια αστεία υπέροχα πλάσματα, που η εμφάνισή τους ήταν λες και είχαν βάλει το σμόκιν τους για τη βραδινή παράσταση στο Μέγαρο... 13 μήνες μείνανε οι κινηματογραφιστές στην Ανταρκτική για να τραβήξουν αυτές τις μοναδικές μαγικές εικόνες και φαντάζομαι όλες τις δυσκολίες που θα συνάντησαν σ'αυτό το αφιλόξενο μέρος του πλανήτη, όμως πιστεύω ότι το αποτέλεσμα άξιζε τον κόπο... γιατί μας δείχνουν εικόνες που εν καιρώ δεν θα ξαναδούμε έτσι όπως λειώνουν οι πάγοι λόγω... θερμοκηπίου. Η ζωή ως έργο τέχνης!!!

Image hosted by Photobucket.com


Image hosted by Photobucket.com

Image hosted by Photobucket.com
posted by street spirit at 10:34 PM 31 comments

Friday, December 16, 2005

Ταρίφας στη θέση του ταρίφα

Image hosted by Photobucket.com
βγάζω τη γλώσσα σε ό,τι με χαλάει και συνεχίζω...

Βαρέθηκα να ξυπνάω κουρασμένος, τα μάτια να μην ανοίγουν με τίποτα, το σώμα να είναι πιασμένο λες και έσκαβα όλο το βράδυ, στο μυαλό μου να έχει αράξει ο μυαλοφάγος και να ετοιμάζει τρελό πάρτι. Αυτές οι μέρες είναι πολύ βασανιστικές ελπίζω να περάσουν γρήγορα... δεν θέλω να ξαναδώ αγαπημένα πρόσωπα με σκυμμένα κεφάλια, με τη θλίψη να έχει φωλιάσει στα μάτια τους, να ακούω τον πόνο τους στον αέρα, αλλά ποτέ από τα χείλια τους, οι ώρες να περνάνε αργά, ενώ οι ημέρες γρήγορα...
Και αν όλα μοιάζουν μαύρα υπάρχει φως στο σκοτάδι, όχι δεν είναι η Νικολούλη που ψάχνει κάποιον, ούτε τα λαμπιόνια στις βεράντες...

Αν με ρωτάς τώρα τι θέλω για δώρο;;;; Μα φυσικά τα πάντα!!!! Καλή ακρόαση και επειδή αυτές τις μέρες «φοριούνται» πολύ τα ταξί έτσι για να περνάτε όλοι λίγο καλύτερα ένα δωράκι από μένα...

Image hosted by Photobucket.com
νομίζω ότι αυτό θα ήταν το καλύτερο ταξί για τις βόλτες μας

Γίνε ταρίφας στη θέση του ταρίφα... για να προετοιμαστείτε έτσι ώστε να είστε κατάλληλοι για τον πλανήτη Ζ...

Μην ξεχνάτε μην κλείνεστε μέσα βγείτε έξω στους δρόμους, πάρτε τους δρόμους, δείτε φίλους, βγείτε με φίλους...
posted by street spirit at 6:23 PM 19 comments

Monday, December 12, 2005

And the Oscar goes to...

στην πιο hot γαλοπούλα, για την καλύτερη κάρτα στο διαδίκτυο...


Image hosted by Photobucket.com


γιατί όχι και υποψήφια για τον δήμο των Αθηναίων και για τον δήμο Θεσσαλονίκης (έχουν προτείνει τον χέρι-χέρι);;;

για όσους αντέχουν τις δυνατές συγκινήσεις

Ποιον προτείνετε εσείς για δήμαρχο αθηνών;;;;

Η δεύτερη καλύτερη πρόταση που ακούστηκε ήταν της γυναίκας-φωτιά... βλέπε πυρπολήτρια ή μπουρλοτιέρισσα της Φιλοθέης... δεν μπορώ να πω οι πολιτικοί έχουν αίσθηση του χιούμορ... Αλήθεια πού ήταν την Κυριακή, μήπως στο Λονδίνο, δεν πιστεύω στο Σύνταγμα;
posted by street spirit at 3:55 PM 36 comments

Monday, December 05, 2005

Η επιστροφή του θηρίου

Image hosted by Photobucket.com
μέσα στο κέλυφος


Τα μάτια μου άρχισαν σιγά σιγά να ανοίγουν, τα βλέφαρα αν και βαριά, σηκώθηκαν καθώς άκουγα τις κραυγές του θηρίου να πλησιάζουν, το κέλυφος της καθημερινότητας των ζωντανών-νεκρών είχε ραγίσει, μέχρι που ένα σημείο του θρυμματίστηκε τελείως και άνοιξε ένα καλό πέρασμα έτσι ώστε να απελευθερωθώ. Το θηρίο ήρθε ξανά, θυμήθηκε αυτή τη μυστική συμφωνία που είχαμε κάνει από την αρχή του χρόνου και παρότι άσπονδοι φίλοι δεν την αθέτισε (του δίνω τον χρόνο μου και τις αναμνήσεις μου για να με πάει στην Πάνω Πόλη, μόνο που αυτό κρατάει 2 μέρες μετά πρέπει να με γυρίσει πίσω, γιατί το φως κάνει κακό οι αναμνήσεις μεγαλώνουν και μπλοκάρουν τη χωρητικότητά του και δεν μπορεί να τις χωνέψει και επίσης πρέπει να προλάβει πριν καταλάβουν στην καθημερινότητα των ζωντανών-νεκρών την απουσία μου), με πήρε πάλι στη ράχη του για ένα ταξίδι αστραπή στην Πάνω Πόλη. Η Πάνω Πόλη με υποδέχθηκε στολισμένη φορώντας τα καλά της, γεμάτη στολίδια, χρώματα, φώτα, κόσμο. Βρέθηκα στη γέφυρα των αγγέλων και από κει στον χάρτη των γεύσεων και των αναμνήσεων όπου ξύπνησαν αισθήσεις που για καιρό είχα ξεχασμένες στο πίσω μέρος του εγκεφάλου. Οίνος ευφραίνει καρδία... και η καρδιά φτερούγισε τόσο που παραλίγο να ξεχάσω το θηρίο, προσπάθησα να το ξελογιάσω με οίνο (μαζεμένο από τα καλύτερα αμπέλια της Ελλάδας και ωριμασμένο σε δρύινα βαρέλια εδώ και πολλά χρόνια), αυτό δεν πτοήθηκε, δεν συγκινήθηκε, κανένα από τα κρασιά που του πρόσφερα δεν κατάφερε ούτε καν να πλησιάσει την καρδιά του θηρίου, αν φυσικά έχει γιατί δεν το γνωρίζω, όμως το θηρίο πάντα αδυσώπητο, ποτέ δεν ξεχνά, πάντα τυπικό ακολουθεί το πρόγραμμα, έτσι με άρπαξε σχεδόν βίαια από την αγαπημένη αγκαλιά της Πάνω Πόλης, με πέταξε στη ράχη του και πιο λυσσασμένο από ποτέ έτρωγε τα χιλιόμετρα με το κουτάλι, κατάπινε τα χρώματα της γης, τα σύννεφα τρομαγμένα έτρεχαν να κρυφτούν, καθώς εκείνο ρούφαγε το φως του ουρανού μέχρι που το σκοτάδι ήταν ολόγυρά μας τόσο που κατάλαβα ότι ακόμη ένα ταξίδι είχε τελειώσει χωρίς να καταφέρω να ξελογιάσω το θηρίο, γύρναγα πάλι στον λήθαργο, στο κέλυφος της καθημερινότητας των ζωντανών-νεκρών, τα βλέφαρα βάραιναν, το σώμα μούδιαζε, όμως ένα μειδίαμα υπήρχε ζωγραφισμένο στο πρόσωπό μου, ενώ έκλειναν τα μάτια μου, ήταν η πρώτη απόπειρά μου να ξελογιάσω το θηρίο, μπορεί να μην τα κατάφερα αλλά είχα πλέον προσπαθήσει... Ίσως την επόμενη φορά...

Image hosted by Photobucket.com
το άνοιγμα στο κέλυφος


Image hosted by Photobucket.com
ίχνη από το θηρίο

Image hosted by Photobucket.com
τα σύννεφα τρέχουν να κρυφτούν από το θηρίο, λίγο πριν πέσει γύρω τους το σκοτάδι



Υ.Σ.: Οι εικόνες αυτές είναι οι τελευταίες που χώνεψε το θηρίο από τις αναμνήσεις μου, έχω καταφέρει κάποιες άλλες πιο προσωπικές να της κρατήσω στα πιο απόκρυφα νευρώνια, ώστε να γλιτώσουν από τη λαιμαργία του θηρίου... και να μπορέσω να ανασυνταχθώ για την επόμενη από.... πει... ρα.......
posted by street spirit at 10:17 PM 41 comments