"http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> stories of the city stories of the streets: Έχω το φως stories of the city stories of the streets: Έχω το φως

stories of the city stories of the streets

Friday, January 20, 2006

Έχω το φως

Αυτή η εβδομάδα είχε τρελό πήξιμο ίσως να έχει και η επόμενη, γι'αυτό και έχω χαθεί. Μου ζήτησαν ένα κάρο χαρτιά για μια αίτηση, απολυτήριο λυκείου (αγνοείται από πάνω από μια δεκαετία, οπότε πρέπει να πάω από το Λύκειο, το οποίο δεν υπάρχει πια στο κτίριο που ήταν όταν μαθήτευα εγώ, έχει γίνει μια τεράστια πολυκατοικία), χαρτί στρατολογικού τύπου Α (να ήταν το ΑΑ θα ήταν πιο λογικό), πρόσφατο χαρτί ποινικού μητρώου και αρκετές επιστολές από συναδέλφους, από τον εργοδότη, από το λογιστήριο, αλλά και τον συνδικαλιστή... Και κει που πνιγόμουν στον άγριο ωκεανό της γραφειοκρατίας ντιν άναψε το λαμπάκι πάνω από το κεφάλι μου (α λα κυρ Γρανάζη), ΚΕΠ... Το ΚΕΠ τής Νέας Σμύρνης είναι ανίκανο για οτιδήποτε (δοκιμασμένο προ καιρού), αλλά του Συντάγματος είχα ακούσει τα καλύτερα γι'αυτό βρέθηκα και γω εκεί. Μάλλον με έσωσε, θα μάθω στην πραγματικότητα σε μια βδομάδα (έχει τα καλά του το δημόσιο απλά θέλει ψάξιμο). Τόσο μου είπε η πολύ εξυπηρετική κοπέλα που με ανέλαβε και η οποία κοιτώντας την ταυτότητά μου διαπίστωσε ότι είχαμε ίδια ημέρα και ίδιο μήνα γενέθλια, μόνο που εκείνη ήταν ένα χρόνο πριν από μένα... Κάποια στιγμή καθώς κοιτούσε το κομπιούτερ της μου είπε: Πώς περνάνε τα χρόνια και με ρώτησε έχεις κάνει τίποτα σημαντικό στη ζωή σου; Σαν τι; της απαντώ, εγώ π.χ. έχω κάνει ένα παιδί... Εμ, τόσο σπουδαίο όχι δεν έχω κάνει, μόνο που αυτή η απάντηση μου άφησε ένα μεγάλο κενό, το οποίο καθώς άφηνα πίσω μου το ΚΕΠ όλο και μεγάλωνε και όλο και πιο απειλητικό γινόταν. Νιώθω σαν να μην έχω κάνει τίποτα στα 33 μου... ένιωσα να καίγεται το φιλμ της ζωής μου... μήπως είμαι κομπάρσος στην ίδια μου τη ζωή;;;Θα προλάβω να κάνω κάτι σημαντικό στη ζωή μου;;; Το κενό έχει ανοίξει ένα τεράστιο στόμα και προσπαθεί να με καταπιεί... Όλα γίνονται μαύρα... σκοτεινά... μήπως βρίσκομαι ήδη μέσα στο στόμα του κενού;;; Και τότε εμφανίζεται μια ακίδα φωτός και ύστερα γίνονται περισσότερες, εμφανίζονται από παντού τρυπώντας κάνοντας διάτρυτο σαν σουρωτήρι το μαύρο πέπλο... Έχω τους φίλους μου, που πάντα βρίσκονται δίπλα μου όποτε τους χρειάζομαι, είναι λίγοι αλλά εκλεκτοί, διαλεγμένοι από τα καλύτερα αποστάγματα της ανθρωπότητας, δοκιμασμένοι στις πιο δύσκολες καταστάσεις, έχω τους δικούς μου με όλα τα στραβά τους με αγαπάνε και ας μην ξέρουν μερικές φορές πώς να το δείξουν είναι και αυτοί πάντα εκεί, δίπλα μου, έχω τη Β που μου έχει δώσει όλο το είναι της και με έχει κάνει να νιώθω ατρόμητος (ιωνικός 1-0), με αγκάλιασε με τόσα πολλά αισθήματα που νιώθω τέτοια ζεστασιά, προστατευμένος σχεδόν όπως ένα μωρό στην αγκαλιά της μάνας του. Και επίσης υπάρχει αυτό το μπλογκ στο οποίο γνωρίζω τον εαυτό μου καλύτερα, έστω και αν κάποιες φορές τον βρίσκω και αντίπαλο, και ακόμα καλύτερα υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που αν και «ξένοι», έχουμε βρει κάποιο κοινό σημείο επαφής, κάτι που σε κάνει να νιώθεις ότι δεν είσαι μόνος όταν νιώθεις μόνος, που στέκονται δίπλα σου ενώ δεν σε ξέρουν, που αντέχουν την γκρίνια σου ή ακόμα και τη βλακεία σου, που δεν φοβούνται να σε... κοιτάξουν, όπου δίνουν ανιδιοτελώς τη συμπαράσταση ή συμπάθειά τους, αυτούς τους «ξένους» εγώ τους ονομάζω φίλους... Έγινε μια μεγάλη έκρηξη, το σκοτάδι διαλύθηκε τελείως δεν έμεινε ούτε δείγμα, τίποτα, το φως είναι παντού...
Ξέρω πως έχω κάνει κάτι σημαντικό στη ζωή μου... έχω όλους εσάς, έχω το φως...





Image hosting by Photobucket
posted by street spirit at 3:20 PM

38 Comments:

(LOL - παρά το ότι συγκινήθηκα με το ποστ, εκείνο το "ατρόμητος-ιωνικός" ήταν άψογο:Ρ)



Κι όπως λεν οι Κολυμβητές:

Από το Πάρκο στη Μυροβόλο
Το μηχανάκι αστράφτει στον ήλιο
Αντανακλά το χαμόγελό σου
Και με διαλύει στο φώς


Με την ευχή να κοιτάμε πάντα το φώς!:)

7:46 PM  

Εχεις κάνει τόσα που πραγματικά με συγκινείς..
Εχεις αγαπήσει και αγαπηθεί, έχεις γνωρίσει αληθινούς φίλους που σου συμπαραστέκονται σε όλες τις φάσεις της ζωής σου, έχεις την οικογένειά σου, έχεις τον υπέροχο εαυτό σου ατόφιο αλλά και τους μπλογκοφίλους σου..για τα 33 σου χρόνια έχεις πιάσει τον κόσμο όλο..

10:36 PM  

Και τελικά, βλέπεις, δεν έχουμε όλοι το ίδιο σύστημα αξιών... Το τι έχεις καταφέρει στη ζωή του κάποιος μετριέται με τα μέτρα και τα σταθμά του καθενός. Και τα δικά σου δεν είναι λειψά Street, τα δικά σου μου λένε ότι είσαι από αυτούς τους ανθρώπους που ελπίζω να τους μοιάσω κάποια μέρα.
Και είσαι μόνο 33! Τόσο μικρός!
All the possibilities!

(χαίρομαι που ανήκω και εγώ στην μπλογκοπαρέα σου!)

11:06 PM  

Ενταξει...αηδια καταντησε.Σε ολα τα μπλογκ πεφτουν αγκαλιες και φιλια.Θα μας περασουν για ανωμαλους!

Παρ'ολ'αυτα αφηνω μια αγκαλια μεγαααααλη!

(Εχω ακομα 3 χρονια για να τη φαω αυτη τη φρικη!)

1:00 AM  

Δε νομίζω ότι θα ΄πρεπε να αναρωτιέσαι σε πρώτη φάση (αν κι όλοι το κάνουμε αυτό). Η ζωή είναι γεμάτη από στιγμές και νομίζω ότι είσαι από αυτούς που τις ζουν και δίνουν σε αυτές την αξία τους..
και τα καλύτερα έρχονται :)

2:50 AM  

Αι σιχτίρ, κωλόπαιδο, μας συγκίνησες...

3:25 AM  

Μολις εμαθα οτι ενας θειος του Οδυσσεα, (30) πεθανε στο νοσοκομειο της Παδουα απο λευχαιμια. Για εκεινον σωθηκανε τα περιθωρια να κανει κατι το σημαντικο στην ζωη του.
Ποιος ξερει ποτε θα σωθουν για εμας....
Ισως στο επομενο δευτερολεπτο.
Μακαρι να βλεπουμε το φως αν βρισκεται μπροστα μας. Συχνα ομως κλεινουμε τα ματια μας και το αρνιωμαστε. Ηλιθιοτητα, κοκετερια, μπερδεμα, επιροες των αλλων;
Κριμα να τελειωσει με τετοια σταση η ζωη μας. :-(

3:43 PM  

Απέχω αρκετά από τα χρόνια του Χριστού κι αυτό με προστατεύει από τέτοιου είδους κρίσεις. Γιατί έχω καταλήξει ότι οι κρίσεις διαφοροποιούνται ανάλογα με την ηλικία. Θέλω να πιστεύω/ελπίζω όμως πως φτάνοντας εκεί δεν θα αγχωθώ ψάχνοντας να βρω τι σημαντικό έκανα στη ζωή μου. Για δυο κυρίως λόγους. Το πιο σημαντικό για εμένα είναι να νιώθεις καλά με τον εαυτό σου. Αυτό σημαίνει πως τουλάχιστον προσπαθείς να δίνεις και να κάνεις το καλύτερο που μπορείς. Εξάλλου πολλές φορές η ανικανοποίητη ανθρώπινη φύση μου έχει αποδείξει πως ότι και να καταφέρω/έχω πάντα θα στοχεύω σε κάτι υψηλότερο. Πώς να παλέψεις με αυτό?
Enjoy your life! Προσπάθησε να είσαι όσο πιο αληθινός και πιστός στον εαυτό σου και θα καταφέρεις άπειρα σημαντικά πράγματα. :)

5:40 PM  

snowflake, πώς το ξέρεις ότι μου αρέσουν οι Κολυμβητές;;;) κοιτάζοντας στο φως βρίσκουμε τη λύση

8:06 PM  

marina, νιώθω τυχερός που έχω όλους αυτούς τους ανθρώπους γύρω μου να με φωτίζουν ;)

9:33 PM  

despoina, τόσο μικρός;;;) πόσο με ανεβάζεις... και γω χαίρομαι που έχουμε αυτή την παρέα

12:00 AM  

archive, 3 χρόνια με το πάσο σου, απόλαυσέ τα... τρελαίνομαι για αγκαλιές... ιδίως τις μεγάλες... ε τι να κάνουμε αν είναι αυτό ανωμαλία, τότε ας είμαστε ανώμαλοι ;)

12:04 AM  

wisdom, προσπαθώ να τις ζω όσο μπορώ, απλά αυτές τις στιγμές τις χρωματίζουν οι άνθρωποι που είναι κοντά μας, όπως εσείς τώρα ένα πράγμα ;)

12:05 AM  

maiandre, ;) εμένα να δεις πόσο με σιγκινήσατε όλοι γιατί όταν το γραψα ήμουν φορτισμένος, δεν είχα ιδέα πώς θα βγει αυτό που ένιωθα, όμως ένιωθα ότι πρέπει να το βγάλω, μετά ένιωσα περίεργα, δεν είχα ιδέα πως θα το εισπράξετε, δεν το ξανακοίταξα, ένιωσα απλά καλά με τον εαυτό μου ενώ τώρα νιώθω υπέροχα

12:11 AM  

vista, λυπάμαι ειλικρινά για τον θείο του Οδυσσέα :(, ξέρεις ακόμα και με κλειστά τα μάτια μπορείς να το δεις το φως αν έχεις χαλαρά τα βλέφαρα και είναι προς την πλευρά του φωτός, μπορείς να κάνεις πολλά σχήματα και παιχνίδια με το φως,λοιπόν αν τα κλείνουμε ας έχουμε τα βλέφαρα τουλάχιστον χαλαρά για να παίξουμε με το φως μέχρι να μας κατακτήση ;)

12:17 AM  

sikelia, enjoy τα χρόνια που είναι μπροστά σου όσο καλύτερα μπορείς, το ανικανοποίητο μπορεί να σε οδηγήσει σε εξαίρετα αποτελέσματα, αρκεί να εκτιμάς αυτά που έχεις κατακτήσει αλλά και τους ανθρώπους που έχεις δίπλα σου ;)

12:24 AM  

Archive τι έγινε με τις ανωμαλίες; Για άσε μας να αγκαλιαστούμε εδώ πέρα μη φας καμιά 3ήμερη κράτηση!

2:37 PM  

Σκέψου και κάτι άλλο Street. Το παιδί δεν αρκεί κανείς να το γεννήσει για να πάρει τα εύσημα, το credit. Και να καλυφθεί πίσω από αυτόν τον "άθλο", ότι έκανε κάτι σπουδαίο στη ζωή του, άρα μπορεί να επαναπαυθεί. Αυτό θα φανεί στον τελικό απολογισμό. Που και πάλι, εξαρτάται ποιος τον κάνει και με τί κριτήρια.
Γιατί να μπλέκουμε τελικά σε τέτοιες σκέψεις; Τί σπουδαίο κάναμε, ποιοί είμαστε, πού πάμε, αν πηγαίνουμε καλύτερα από τους άλλους... Μήπως απλά να προχωρήσουμε ο καθένας στο δρόμο του, κοιτώντας να είμαστε όσο το δυνατόν πιο αληθινοί και πιο "καλοί" με τον εαυτό μας αλλά και με τους συνανθρώπους μας; Δεν είναι σημαντικό επίτευγμα αυτό; Η καλοσύνη που πηγάζει από συνειδητή επιλογή;

12:14 AM  

This comment has been removed by a blog administrator.

1:12 AM  

street spirit μου φαινεται πως εχειs δικαιο και εγω σημερα με κλειστα ματια κυκλοφωρουσα αλλα το ειδα τελικα το φως. Την καληνυχτα μου.

1:15 AM  

Eίμαι σίγουρη ότι έχεις κάνει σημαντικά πράγματα στη ζωή σου. Για μας, αυτό εδώ το blog με τη σωστή γραφή και τις εκπληκτικές φωτογραφίες.
Όσο για την ηλικία, συμβαίνει σε κάποιους να μην έχουν την αίσθηση του χρόνου που περνά, όχι όμως εσύ, στα χρόνια σου.
Ο αδελφός μου π.χ. που εξαντλεί τα -άντα και προ των πυλών και αυτός, νομίζει ότι είναι ..23! :)

12:20 PM  

Omorfo post! Ante bravo! ;)

PS. To kainourgio album twn placebo einai toooso wraio...

11:07 PM  

Προς Μαιανδρο....Στρατηγε μου,ολο με μαλωνεις τελευταια.Κλαψ,σνιφ...(μια αγκαλια για να συνελθω!)

10:05 PM  

Το πιο σημαντικό απ' όλα είναι να είμαστε αληθινοί μέχρι το τέλος Πνεύμα μου. Όποτε και με όποιον κι αν είναι αυτό. Κι εσύ είσαι πέεερα για πέρα αληθινός. Γι αυτό σε αγαπάμε άλλωστε. :-)

Πολλά πολλά φιλιά!

10:12 PM  

Όσο σκέφτεσαι έτσι θα το έχεις!

Χρόνια πολλά, αν και καθυστερημένα, και πολλές ευχές για να κρατήσεις το φως κοντά σου δυνατό και ελπιδοφόρο!

Φιλιά!

11:48 PM  

Κι όλα αυτά στα 33? εγω στα 38 τι να πω? Αλλα οκ...ολα στο παιχνιδι ειναι...ο,τι εχει κανεις καλο ειναι...λίγο ή πολυ...ποιος νοιάζεται? (ωχ παιδι? τι μου τι θυμισε πάλι? προλαβαίνω? χε χε χε)

9:14 PM  

Street spirit η Ροδια ανοιξε ενα blog "Μια νουβέλα το Φλεβάρη", εισαι;

:-)

10:29 AM  

Χαιρετώ όλους σας εκμέρους του αδελφού μου street spirit και sorry για την απουσία τόσων ημερών, αλλα συνέβη κατι έκτατο. Έπαθε κρίση βροχικού άσθματος και είναι στο νοσοκομείο εδώ και μέρες και θα κάτσει για κάποιο καιρό ακόμα... :-( σνιφ.
BUT...
HE WILL BE BACK SOON :-D

12:20 PM  

Περαστικααααααααααααααααααα!
(λετε να μ'ακουσε;)

10:03 AM  

Βροχικο ασθμα kai στο νοσοκομειο;
Wow! :-( :-( :-(
Ξερω απο τετοια, γιατι και εγω 2 φορες αναγκαστηκα να παω με το δικο μου το ασθμα!
ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ Street Spirit!!!!!

(το γραφω με κεφαλαια μηπως και φτασει στο δωματιο σου στο νοσοκομειο και το ακουσεις απο την Γερμανια)

12:09 PM  

Περαστικά!!!

Πολλές ευχές να είσαι σύντομα κοντά μας, υγιής και αυτόφωτος όπως πάντα!

:-) *χαμόγελα αισιοδοξίας και δύναμης!*

10:07 PM  

Ωχ... νοσοκομείο;
Περαστικά, καλή ανάρρωση! Και μην πειράζεις τις νοσοκόμες Πνευματάκι. ;-P
Φιλιά πολλά, καλή δύναμη.

3:18 PM  

Περαστικά συνάδελφε! Να επιστρέψεις όχι απλά σιδερένιος, αλλά ατσάλινος!

5:21 PM  

Νοσοκομείο; Ε όχι κι έτσι... Ασε που μπορεί να μην μπεις... Ουτε εσύ, ούτε εγώ, ούτε πολλοί άλλοι που έκαναν ακριβώς τα ίδια τις προηγούμενες μέρες... Περαστικά!!

10:43 PM  

Σαν πολυ δεν αργησες;
Αντε μαζευε τα σιγα σιγα και ελα πισω.

4:08 PM  

Θα πρεπει να σου ηρθε πολυ βαρια η ιστορια... :-(
Περαστικα και καλη αναρωση φιλε μας. :-)

1:38 PM  

Όλα καλά Πνεύμα μας;

12:56 PM  

επιτέλους σάς ξαναβρίσκω είμαι σχεδόν καλά και χαίρομαι πολύ που δεν με ξεχάσατε αν και δεν ήμουν εδώ σάς σκεφτόμουν και περίμενα πώς και πώς τι στιγμή που θα τα ξαναπούμε ;)

5:00 PM  

Post a Comment

<< Home