"http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> stories of the city stories of the streets: Ηtrix stories of the city stories of the streets: Ηtrix

stories of the city stories of the streets

Saturday, January 07, 2006

Ηtrix

Image hosted by Photobucket.com


O H είναι στα άντα, ζει μια ήσυχη, ήρεμη ζωή, δουλειά σπίτι, δουλειά... ζει με τους δικούς του, είναι εργένης, δεν ξέρει όμως αν είναι δική του επιλογή γιατί βρίσκεται στο Ηtrix...
O H εδώ και δεκαετία σχεδόν ζει ανάμεσα στη δουλειά και το σπίτι, άντε με μερικά διαλείμματα για κάνα σινεμά. Οι φίλοι του χάθηκαν, προφανώς παντρεύτηκαν, έκαναν οικογένεια, εκείνος δεν έβλεπε πέρα από το γραφείο ή το δωμάτιό του... Τα όποια όνειρα είχε κάνει εξανεμίστηκαν με την πρώτη φορτούνα. Συμβιβάστηκε σε μια δουλειά που τον έβαλαν οι δικοί του, αφού εκείνος δεν μπόρεσε να εργαστεί ως δάσκαλος πιάνου, έτσι η αγάπη του για το πιάνο πέρασε σε δεύτερη μοίρα μέχρι που και αυτή ξεχάστηκε... Άρχισε να δένεται με τη δουλειά του παρά τους εξευτελισμούς που δεχόταν τα λεφτά ήταν καλά ακόμα και για τον... Άρη, ενώ υπήρχε μια σιγουριά... αυτό που δεν ήξερε ήταν ότι μόλις είχε εισβάλει στο Ηtrix.
Το Htrix δεν χαρίζεται σε κανέναν, κολλάει πάνω σου, καλώδια εισέρχονται σε κάθε σου νευρώνιο, έτσι ώστε να σε παραλύσει τελείως και να ελέγχει τις σκέψεις σου, τις κινήσεις σου, βρίσκεσαι σε μια υπνωτική κατάσταση, ο χρόνος χάνεται, δεν υπάρχει, ο χώρος που κινείσαι γίνεται συγκεκριμένος δεν έχεις ανάγκη για τα ταξίδια, για νέα μέρη, για εμπειρίες. Όλα στα προσφέρει το Htrix...
Ο Η είχε αφεθεί στο Htrix, παρατημένο το σώμα του στις ορέξεις του Htrix δεχόταν όλα τα χτυπήματα χωρίς αντίσταση, είχε παραμορφωθεί καταβροχθίζοντας τα πάντα για να έχει ενέργεια το Htrix και να τον ελέγχει... τα ρούχα του πλέον δεν του κάνανε όμως εκείνος δεν είχε την αίσθηση να το καταλάβει, το Htrix δεν ήθελε να καταλαβαίνει, να αντιδράει...
Όμως μια μέρα μάλλον κάποιο καλώδιο βραχυκύκλωσε ίσως από τη ματιά μιας όμορφης κοπέλας, ίσως κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού να ζωντάνεψε, ίσως απλά συνέβη και ο Η ένιωσε ότι κάτι του λείπει...
Το Htrix άρχισε να αισθάνεται αδύναμο καθώς κάθε μέρα που πέρναγε ο Η ένιωθε αυτή την αίσθηση όλο και πιο έντονα. Κάθε μέρα το Htrix έχανε και ένα καλώδιο ώσπου πλέον ήταν αδύναμο τελείως...
Ο Η ήθελε πολλά πράγματα να δει, να ζήσει, να γευτεί, να μυρίσει, να αισθανθεί, να φέρει το σώμα του στην αρχική του μορφή, πρόσεχε τι έτρωγε, άρχισε τη γυμναστική, αντιστεκόταν και δεν δεχόταν εξευτελισμούς πλέον στη δουλειά του, την οποία την έβλεπε μόνο ως μια δουλειά δεν την έπαιρνε μαζί του.
Άνοιξε λοιπόν τα φτερά του και πέταξε πέρα από το Htrix

Image hosted by Photobucket.com


Βγήκε και ένιωσε τον αέρα για πρώτη φορά να τον γεμίζει οξυγόνο, να τον ξυπνάει, γεύτηκε το χώμα, τη βροχή σαν να ήταν η πρώτη φορά, έτρεξε στη μέση του δρόμου, όλα τα βάρη μείνανε πίσω, ήταν ανάλαφρος, ελεύθερος, μετά τη δουλειά δεν πήγε στο σπίτι αλλά στα μπαρ και κλαμπ, διασκέδασε, φλέρταρε, μέθυσε, σύρθηκε, ξέρασε, έχασε το μέτρο, γιατί όλα του είχαν λείψει τόσο πολύ...
Νιώθει την ανάγκη να ταξιδέψει, να γνωρίσει νέα πράγματα, έθιμα, ανθρώπους. Παρ' όλα αυτά, έπεσε σε κενά αέρος, ταρακουνήθηκε...
Νιώθει μοναξιά, χρειάζεται τη στοργή μιας γυναίκας μόνο που δεν ξέρει πώς να την αποκτήσει, πώς να τη διεκδικήσει... βλέπεται τόσα χρόνια στην απομόνωση του Htrix, έχασε την ... επαφή με το άλλο φύλο, έγινε άγαρμπος, αισθάνεται σαν λύκος που φυλάει πρόβατα, μόνο που τα πρόβατα είναι έξυπνα και τον αποφεύγουν... Του πρότεινα να μην το κυνηγάει, να κάνει υπομονή, ότι θα έρθει από μόνο του, να μην κολλάει, να προχωράει πάντα και απλά να είναι ο εαυτός του (είχε κάποιες τάσεις μιμητισμού, λόγω της ανασφάλειας που χρόνια τού έθρεφε το Htrix), να έχει ευαίσθητες τις κεραίες του για να πιάνει τα μηνύματα και να μάθει να ακούει και όχι μόνο να μιλάει (λόγω του Htrix που για μια δεκαετία δεν μιλούσε, τώρα έχει γίνει χείμαρρος) και να μείνει μακριά από το Htrix...
Για όλους μας παραμονεύει ένα Htrix, στο χέρι μας είναι είτε να το αποφύγουμε είτε να ξυπνήσουμε από αυτό και με ένα απλό τίναγμα των φτερών μας να φύγουμε μακριά του...
posted by street spirit at 11:57 PM

8 Comments:

Πότε φεύγει η επόμενη πτήση? μια θέση τη χρειάζομαι... όπως και δήποτε!!!

11:45 PM  

Έχοντας μαζί και ένα δεύτερο ζευγάρι φτερά για ανταλλακτικά, σε περίπτωση ανάγκης...

10:08 AM  

storyteller, όποτε το θελήσεις μια πτήση σε περιμένει ;)

1:54 PM  

juanita, αν έχεις δεύτερο ζευγάρι φτερά σε περίπτωση ανάγκης θα χάσεις τη μαγεία της ελεύθερης πτώσης... και τη δύναμη που αντλείς από την επόμενη περιπέτεια... ;)

1:56 PM  

Η ελεύθερη πτώση ταιριάζει σε..μένα! Με τη μεγαλοπρέπειά μου δέ, θα πάει γάντι! Άτιμη σύνταξη! :(

3:21 PM  

katerina, join the club... ;)

4:04 PM  

φλαπ, φλαπ, φλαπ, ο ηχος των φτερων οπως κανουν τωρα που πετω εδω και εναμισι χρονo.
Ειναι ωραια η πτηση, επικινδυνη αλλα ωραια, δεν χρειαζεται oμως συστηματα ασφαλειας, ανταλακτικα φτερα ή παρομια. Αυτα απλα βαρενουν και δεν σε αφηνουν να πας εκει που θες και οσο ψιλα επιθυμεις.

Φλαπ, φλαπ, φλαπ... :-)

10:43 PM  

vista, πετάς υπέροχα ;)

7:11 PM  

Post a Comment

<< Home