"http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> stories of the city stories of the streets: Πατ-ράδεισος stories of the city stories of the streets: Πατ-ράδεισος

stories of the city stories of the streets

Thursday, May 11, 2006

Πατ-ράδεισος

Photobucket - Video and Image Hosting



Ήμουν έτοιμος, προετοιμασμένος σήμερα να γράψω ένα αστείο ποστ εξαιτίας ενός email που έλαβα χθες το βράδυ, δυστυχώς όμως η ζωή είναι απρόβλεπτη το ίδιο και ο θάνατος.
Καθώς ερχόμουν στο γραφείο, έξω από την είσοδο του κτιρίου είδα με την άκρη του ματιού ένα χαρτί κολλημένο στην κολόνα (κηδειόχαρτο), αυτό που μου τράβηξε την προσοχή ήταν το επώνυμο που έγραφε, ήταν ενός φίλου, συναδέλφου, συμπαίκτη, νόμιζα ότι θα ήταν για κάποιον συγγενή του, όταν διάβασα και το όνομα ακόμα δεν το πίστευα, όταν όμως είδα και την ηλικία (31) κατάλαβα, ανατρίχιασα, τα 'χασα. Ξημερώματα Πέμπτης στην Παραλιακή ο Πατ πήγε με τη μηχανή του μια βόλτα στον παράδεισο. Εκεί θα βάζει καλάθια στον Άγιο Πέτρο. Θα τα πίνει με τους αγγέλους και θα τους κοροϊδεύει με το παιχνίδι που του είχα μάθει, Πίνω στην υγειά του στρατηγού Πατ και κουρούμπελο όλοι οι αγγέλοι, άσε που κάτι μου λέει ότι θα τους προσηλυτίσει όλους στον βάζελο.
Ήθελα φίλε από προχθές να σε ρωτήσω πότε θα κάνεις το επόμενό σου πάρτι και πού. Τώρα ξέρω πως θα παίζεις μουσική στο κλαμπ του Παραδείσου.

Φίλε είμαι σίγουρος ότι και κει ψηλά με το χαμόγελό σου θα τους κερδίσεις όλους όπως και δω
posted by street spirit at 6:54 PM

29 Comments:

Κρίμα

12:23 PM  

...

2:06 PM  

Συλληπητήρια για τον φίλο σου που έφυγε τόσο άδικα και ξαφνικά..

2:21 PM  

Πόσο άδικο, πόσο κρίμα.

Και είναι τέτοια χαρτιά στις κολόνες, που μας λένε, You only get one chance.
Live it!

8:52 PM  

Καταλαβαίνω πως νοιώθεις...
Ίδιο σκηνικό, παραλία Πολιτικών στην Εύβοια, πρωταγωνιστής το 18χρονο βαφτιστήρι μου. Έχουν περάσει σχεδόν 10 χρόνια, σαν χθες μας φαίνεται.

3:19 PM  

darthiir, όντως πολύ κρίμα

12:07 AM  

chrisa, συμφωνώ... τι να πεις

12:08 AM  

marina, σ'ευχαριστώ

12:10 AM  

despoina, live it!!!!

12:10 AM  

juanita, ειλικρινά λυπάμαι

12:13 AM  

Τι να πεις..
κρίμα

1:57 AM  

Δεν ξέρω τί να πω Spirit. Τα συλληπητήριά μου και μένα. Τα λόγια είναι φτωχά σ' αυτές τις περιπτώσεις...

2:35 AM  

Το πιο καλό απ' όλα είναι πως ξέρεις ότι σίγουρα θα ξανακάνει πάρτυ!

3:47 PM  

wisdom, :( show must go on

11:54 PM  

mind, σ'ευχαριστώ και αυτά τα λόγια είναι υπεραρκετά

11:55 PM  

maiandre, το καλύτερο πάρτι σίγουρα!!!!

11:55 PM  

Τελικά, ένας τέτοιος θάνατος, δεν προκαλεί μεγάλη οργή; Είναι τόσο ... βλακώδης, τόσο εγκληματική σπατάλη της ζωής μας. Είτε φταίμε εμείς που τρέχαμε, είτε ο απέναντι που έχασε τον έλεγχο και έπεσε πάνω μας.

12:32 AM  

έγιναν πολλές τέτοιες συζητήσεις για το αν είχε πιει, αν φόραγε ή δεν φόραγε κράνος, σίγουρα δεν πρέπει να πίνουμε και να οδηγούμε, γιατί ακόμα και αν δεν γουστάρουμε τον εαυτό μας δεν μας φταίνε σίγουρα οι άλλοι. Το κράνος σώζει ζωές και τουλάχιστον από το δικό μου κεφάλι δεν βγαίνει. Στους δρόμους χάνονται άδικα αρκετοί άνθρωποι κάθε χρόνο. Αλλά είμαι της άποψης ο πνιγμένος δεν πεθαίνει ποτέ και αυτό έπειτα από διάφορα περιστατικά που είτε έμαθα από άλλους είτε τα έζησαν άνθρωποι του περιβάλλοντός μου. Όπως λέει και η ταινία υπάρχουν 8 εκατ. τρόποι για να πεθάνεις. Οπότε τουλάχιστον για μένα δεν υπάρχει βλακώδης ή έξυπνος θάνατος, παρά απλά και μόνο θάνατος

10:46 PM  

Τί να σου πω; Στην ουσία δίκιο έχεις. Αλλά όταν η απώλεια μπορούσε να έχει αποφευχθεί με το να φοράμε ένα κράνος για παράδειγμα (γενικά μιλώντας και όχι ειδικά), εγώ τρελλαίνομαι. Ειδικά τον θάνατο στο δρόμο, σαν τα σκυλιά, δεν μπορεί να τον συλλάβει σαν έννοια το μυαλό μου.

2:10 AM  

Λυπάμαι...
................

9:44 AM  

Αουτς! (πρωι-πρωι)

Κουραγιο...

10:52 AM  

Sad...so sad...
:-(((

3:08 PM  

juanita, δυστυχώς κάθε μέρα ματώνουν οι δρόμοι και τα πνεύματά τους νιώθουν ανήσυχα

8:11 PM  

μικρούλι, μη λυπάσαι απλά να εκτιμάς ό,τι έχεις

9:05 PM  

dcd, και γω σόρι μερικές φορές νιώθω ότι καταχράζομαι αυτή τη δυνατότητα που μας προσφέρει το μπλογκ, όμως ήταν αυθόρμητο και με έκανε να νιώσω καλύτερα

9:37 PM  

storyteller, όπως λέει και το τραγούδι happy people have no stories, καλώς ήλθες ξανά

9:39 PM  

Για να χαμογελάσεις, πως ήταν η ατάκα στον κ.Κοκοβίκο, στην παλιά σπρόμαυρη ταινία; "τι είναι η ζωή, τι είναι ο άνθρωπος.."

(Στα άγια, φίλε, η ψυχούλα του..)

10:05 PM  

katerinaki, ;) θυμήθηκα και μια άλλη πάλι από την ταινία Οι Γερμανοί ξανάρχονται: «άνθρωποι, άνθρωποι, πού είναι οι άνθρωποι;», ευτυχώς εδώ έχει αρκετούς!!!

11:41 PM  

einai oi skoteines dunameis tis zwis...i moira tou anthropou.o thanatos..

11:53 AM  

Post a Comment

<< Home