"http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> stories of the city stories of the streets: Αστροπαλιά stories of the city stories of the streets: Αστροπαλιά

stories of the city stories of the streets

Monday, July 24, 2006

Αστροπαλιά

Παραιτήθηκα από τη μιζέρια, χαιρέτησα πρόσωπα αγαπημένα, μάζεψα ό,τι είχε μείνει από μένα, ήρθε και η Β και πήγαμε για μία εβδομάδα να ηρεμήσουμε, πριν αρχίσει ο... αγώνας, στην Αστροπαλιά (Αστυπάλαια), ένα δωδεκανήσιο νησί που μοιάζει περισσότερο με τις κυκλάδες ίσως γιατί ενώνει τις κυκλάδες με τα δωδεκάνησα.

Photobucket - Video and Image Hosting


Υπέροχη χώρα, με τα άσπρα σπιτάκια και τα χρωματιστά μπλε παράθυρα σκαρφαλωμένα σ'έναν βραχόλοφο σε στυλ πυραμίδας και στην κορυφή τους επιβλητικό το κάστρο που άφησαν πίσω τους οι Ενετοί. Πολλές μικρές παραλίες σε περιμένουν να τις ανακαλύψεις, να τις ξεμοναχιάσεις και να τις κατακτήσεις (Πλάκα, Τζανάκια), μια πιο μεγάλη τα Καμινάκια,

Photobucket - Video and Image Hosting

την οποία για να τη βρεις θα χρειαστεί να διασχίσεις έναν χωματόδρομο που περνάει μέσα από τρομακτική ξεραΐλα και χωρίς ίχνος θάλασσας, έπειτα από μια φοβερή κατηφόρα φτάνεις σε μια υπέροχη παραλία με πολύ ωραίο εστιατόριο, με τη Β δεν ξέραμε αν θα τα καταφέρναμε στην επιστροφή με το αυτόματο μηχανάκι που είχαμε νοικιάσει γιατί η κατηφόρα τώρα θα ήταν ανηφόρα, τελικά τα καταφέραμε, χρειάστηκε να περπατήσει λίγη ανηφόρα μόνο η Β.

Photobucket - Video and Image Hosting


Το μπλε λιμανάκι, ίσως η καλύτερη μικροσκοπική παραλία ανάμεσα σε βράχια χωράει γύρω στα πέντε με εφτά άτομα το πολύ, με γαλαζοπράσινα νερά, φοβερό βυθό για σνόκερλινγκ και με θέα στη χώρα.

Photobucket - Video and Image Hosting

Το βράδυ όπου και να κάτσεις χαζεύεις τη χώρα, εκτός αν είσαι μέσα σε αυτή. Το παιχνίδι της χώρας με το φεγγάρι μοιάζει με ένα είδος ξεχασμένου χορού, πιο ερωτικού από το τάνγκο. Η βραδινή ζωή ελάχιστη ως ανύπαρκτη, το ίδιο και οι τουρίστες. Περισσότερο υπάρχουν ταξιδευτές και μοναχικές ψυχές που ψάχνουν να γεμίσουν τις μπαταρίες τους για να αντέξουν την καθημερινή τρέλα της μεγαλούπολης. Όλοι θέλοντας και μη αρχίζουν να γνωρίζονται μεταξύ τους καθώς όλο και κάπου όλοι θα συναντηθούν.
Οι μέρες περνάγανε ξέγνοιαστα, ανέμελα, αλλά πέρα από τα τείχη του κάστρου της χώρας η ζωή είχε τους δικούς της ρυθμούς και τις δικές της παραξενιές. Τα πράγματα πέρα από τα τείχη άλλαζαν. Η φοβερή μαμά-Ντάλτον του κολλητού μου Τ μάς άφησε για να ταξιδέψει στον Παράδεισο που της έταξε η αγαπημένη της εκκλησία. Ο Τ και η μαμά-Ντάλτον αξίζουν πολλές σελίδες για να δείξω τι μαχητές της ζωής ήταν και είναι. Με πόνεσε πολύ που δεν ήμουν εκεί να συμπαρασταθώ στον φίλο μου. Αλλά πάλι είναι κάποιες στιγμές που μερικοί άνθρωποι θέλουν να τις ζουν μόνοι και έτσι ήθελε και ο Τ.
Στη γειτονιά μου τα σπίτια δίπλα από το δικό μου γκρεμίστηκαν και τη θέση τους θα πάρει κάποια μεγάλη επιβλητική επταώροφη πολυκατοικία, το σπίτι μας μοιάζει γυμνό και τρέμει μπρος στις δαγκάνες των κίτρινων χοντρών, η γειτονιά χάνει και τις τελευταίες της μονοκατοικίες στον βωμό της αντιπαροχής. Το Ισραήλ προσπαθεί να γίνει ο νταβατζής της Μέσης Ανατολής και να φάει τον ανταγωνισμό, όπως Χεσμπολ(άχ) και σία. Το Παρίσι της Ανατολής (Λίβανος) φλέγεται κάτω από τα αδηφάγα βλέμματα των G8. Περιμένουν με την υπομονή των όρνεων. Η αδελφή μου βρήκε επιτέλους δουλειά έπειτα από σχεδόν έναν ολόκληρο χρόνο. Η Θεσσαλονίκη γεμίζει με τοξικά από τη φωτιά που δεν λέει να κοπάσει στη χωματερή των Ταγαράδων.
Η προστατευτική ασπίδα της Αστροπαλιάς δεν άφησε τίποτα από αυτά να διαλύσει αυτή την υπέροχη εβδομάδα που τόσο είχαμε ανάγκη εγώ και η Β.
Η Χώρα της φαίνεται πως σιγά σιγά αναγεννιέται χάρη σε διάφορους ξένους που έρχονται στο νησί και αγοράζουν αυτά τα ξεχασμένα σπίτια κάτω από το κάστρο και τα αναπαλαιώνουν.
Το άνδρο των πειρατών η Μαλτεζάνα αξίζει να πας για φαγητό, εννοείται θαλασσινά, ψάρια, χταποδάκι και ούζο. Εκεί κοντά είναι και το μπλε λιμανάκι. Όλο το νησί είναι βράχια και ξερό, πλην όμως ένα σημείο που είναι δύσκολο για να πας αλλά αν τα καταφέρεις θα ανταμειφθείς όπως μας είπαν, να πας οδικώς για τον Άη Ιωάννη, να αφήσεις ψηλά το αμάξι κατά προτίμηση τζιπ, τα άλλα δεν ξέρουμε αν θα αντέξουν και έπειτα περπατώντας κάνα σαραντάλεπτο περνάς από κάτι σαν καταρράκτης με τρεις μικρές γούρνες και αρκετή βλάστηση, για να καταλήξεις σε μια υπέροχη παραλία (φυσικά στην παραλία πας και με καραβάκι, όπως κάναμε και μεις βλέπετε ντεν έχει τζιπ μάτια μου).
Η κ. Μαργαρίτα μάς εξήγησε για την ηρεμία στο πρόσωπό της όταν μας κάλεσε για καφεδάκι στο σπίτι της. Όταν είναι μόνη κάθεται στο μπαλκόνι της με το καφεδάκι της και απλά κοιτάει τη θάλασσα ή τον ορίζοντα και αν είναι βράδυ ανάβει και ένα καντηλάκι για παρέα. Πώς να μην ηρεμείς όταν έχεις από το μπαλκόνι του σπιτιού σου τέτοια θέα και πώς να πας να κλειστείς στην Αχαρνών όπου είχε ένα ημιυπόγειο (για να κάνει τις δουλειές της όταν έρχεται στην Αθήνα) μέχρι που πήρε ένα καλύτερο στο Νέο Ηράκλειο για την κόρη της.
Ήρθε η ώρα να φύγουμε από την προστατευτική αγκαλιά της Αστροπαλιάς και να γυρίσουμε πίσω. Στην Αθήνα όταν φτάσαμε έφτιαξα δύο βαλίτσες, την υπόλοιπή μου ζωή την χώρεσα σε σακούλες σκουπιδιών για να μπορέσουν να μπουν όλα τα πράγματα στο Λιονταράκι (το αμάξι της Β). Και τα χώρεσε όλα. Το Λιονταράκι έτρωγε αχόρταγα τα χιλιόμετρα και προσπέρναγε τα βαρελο-αυτοκίνητα με περίσσιο θάρρος αλλά και με μεγάλη ανυπομονησία για να φτάσει στην Πάνω Πόλη.
Ένα ταξίδι είχε τελειώσει και ένα άλλο μεγαλύτερο μόλις άρχιζε.
posted by street spirit at 12:28 PM

16 Comments:

μου αρέσει πολύ ο τρόπος που σκέφτεσαι για τον κόσμο. Να είσαι υπερήφανος για τον εαυτό σου, μυαλό και καρδιά. Έχεις μία σοφία που πολύ ζηλεύω.

Σου εύχομαι στο νέο ταξίδι να έχεις πάντα το Θεό μαζί σου. Αν και με τον τρόπο που βλέπεις την ζωή δεν χρειάζονται ευχές να σε καλοτυχίζουν!

Μπεεεεεε μπεεε μπεε
:-))
Βαγγέλης, ο άγνωστος φίλος σου!

6:28 PM  

απίστευτες εικόνες μας έδειξες με τις φωτογραφίες σου
αλλά και με τα λόγια σου....

σε αυτό το καινούριο ταξίδι που ξεκινάς να κάνεις,
σου εύχομαι ο ουρανός σου ναναι πάντα τόσο γαλάζιος όσο στις εικόνες σου...

καλώς μας όρισες! :)

9:47 AM  

Αρχίσαμε πάλι με τις φώτος.....
Εσύ τελικά είσαι κακό άντρωπο και παίζεις με την ψυχική μας υγεία, το ξες;;;;

12:34 PM  

laughing sheep, Βαγγέλη άγνωστε καλέ μου φίλε, έφερες κανένα μοχίτο να πιούμε;;;; ;)

2:04 PM  

jojo, καλώς σας βρήκα, ελπίζω ο γαλάζιος ουρανός να είναι πάνω από το κεφάλι μας στην Πάνω Πόλη για πολύ καιρό ;)

2:06 PM  

darthiir, κάνω ό,τι μπορώ αλλά πάντα με καταλαβαίνεις, ρε γαμώτο ;p

2:08 PM  

Πνίγομαι μέσα στις φωτογραφίες σου, πρώτα τις κυττάω όλες μαζί και μετά διαβάζω τα κείμενα. Το ένα όνειρο δένει με το άλλο.
Καλές διακοπές

7:57 PM  

Μαγικές φωτό, εύχομαι το μεγαλύτερο ταξίδι να είναι ακόμα πιο όμορφο street;)

1:12 PM  

Θα συμφωνήσω με τον Darthiir the Abban! Εδώ που βρίσκομαι κάτι τέτοιες φωτογραφίες και η εξαιρετικά οικεία περιγραφή σου με βάζει σε "περίεργα" τούνελ...

Όσον αφορά την απόφαση να επισκεφθείς την Πάνω Πόλη, το μόνο που θέλω να σου πω είναι ΜΠΡΑΒΟ!

Έχοντας κάνει κάτι παρόμοιο (πέρασαν κιόλας 2 χρόνια; Μα, ακριβώς 2 χρόνια!) δεν θα το μετανιώσεις στο ελάχιστο! Ελεύθερη κατάβαση ή κατάδυση, οι μπουρμπουλήθρες θα σου δείξουν το δρόμο. Απλώς κράτα τα μάτια σου ανοιχτά (ακόμαι και εάν τσούζουν στην αρχή) και βούτα.

Ξέρεις εσύ!

Φιλιά στη Β και σε σένα μια αγκαλιά απ'την καρδιά μου!

12:35 AM  

Το πόσο συγκινήθηκα διαβάζοντας τα τελευταία νέα σου φίλε μου...
(Θα μου επιτρέψεις να σε αποκαλώ φίλε μου, δεν έχει σημασία που δεν έχουμε γνωριστεί, για μένα έστω και μέσα απο 'δω είσαι ένας άνθρωπος που τον σκέφτομαι, τον χαίρομαι, τον θαυμάζω και θέλω να είναι πάντα καλά... άλλωστε ήσουν απ'τους πρώτους που διάβασα ξεκινώντας το ταξίδι της μπογκόσφαιρας, ήσουν απο τις πρώτες "ανακαλύψεις" μου που μ' έκαναν να χαρώ που βρήκα άλλο ένα πνεύμα ελεύθερο...)
Εντάξει έκλεισε η παρένθεση.

Σου εύχομαι μέσα απ' την καρδιά μου ό,τι καλύτερο στην ανάβασή σου στην Πάνω Πόλη.
Είμαι πολύ περήφανη για σένα που βρήκες το κουράγιο να κάνεις τη "βουτιά", ν' ακολουθήσεις το δρόμο της καρδιάς, μπορεί να είναι δύσκολος, μπορεί να κρύβει εμπόδια, πίστεψέ με όμως καμάρι μου, δε θα το μετανιώσεις.
Άλλωστε, αν σ'έχω καταλάβει τόσο καιρό διαβάζοντάς σε, θα μετάνιωνες όχι για ό,τι διάλεξες και τόλμησες να κάνεις, αλλά για ό,τι δεν τόλμησες να κάνεις.

Όλα να σου πάνε καλά. Έχεις δικό σου άνθρωπο επάνω, έχεις φίλους, έχεις κουράγιο, έχεις κότσια, έχεις άστρο, είσαι ψυχάρα, όλα θα πάνε καλά.
Τα φράγκα μπορεί να μην είναι ίδια με της Αθήνας, αλλά η ζωή είναι αλλιώτικη.

Μ'έβαλες σε μεγάλες σκέψεις πάντως. Τον τελευταίο καιρο συζητάω με την κολλητή μου και σκέφτομαι συνεχώς την πιθανότητα να την κάνω κι εγώ τον ανήφορο για την πάνω πόλη.
Ήμουν εκεί πριν αρκετά χρόνια, καμιά δεκαριά κι ίσως, ίσως να βρω κάποια στιγμή το κουράγιο να ξανανέβω.

Μη χαθείς, μη μας ξεχάσεις. Κι αν κάποια στιγμή βρεθούμε πάνω, σίγουρα θα φτιάξουμε σύλλογο.
Μπλόγκερς πρώην Κατωπολίτες :)

Φιλιά πολλά σε σένα και στη Β. σας εύχομαι τα καλύτερα.
Συγχώρα με για το κατεβατό, αλλά καμάρι μου κι εσύ δεν έχεις ένα ρημαδοιμέιλ στο μπλογκ σου!

12:50 PM  

Eίμαι άφωνη... Και οι φωτογραφίες αλλά και το κείμενο είναι πανέμορφο. Καλή επιτυχία στην πάνω πόλη, και με το καλό να ξαναβρείς χρόνο να μας μοιραστείς ξανά με εμάς μια ιστορία σου.
Για την ώρα... απλά και μόνον την καλησπέρα μου :-)

10:06 PM  

marina, διακοπές ονειρικές λοιπόν ;)

2:15 PM  

citronella, από το στόμα σου και στου θεού το αυτί που λένε ;)

2:15 PM  

μικρούλι μου, τα μάτια μου θα είναι ανοιχτά όσο και αν τσούζει η αλμύρα ;)

2:17 PM  

τύπε νυχτερινέ, νιώθω σαν να είμαστε φιλαράκια, τώρα δεν ξέρω αν ήταν καλό για σένα που ήμουν από τις πρώτες ανακαλύψεις στην μπλογκόσφαιρα χεχε, φαντάζεσαι να μπεις και συ σ'αυτό το τριπ της Πάνω Πόλης... Αν κάνουμε τέτοια λέσχη blogger Κατωπολίτες θα 'χε γέλιο μάλλον, αρκεί να μη μου πεις Κατωπολίτες και Κατωπολίτισσες (α λα Μικρούτσικου). Οι παρενθέσεις πολλές φορές δίνουν τα καλύτερα γι'αυτό ποτέ να μη ζητάς συγγνώμη για παρενθέσεις η ζωή μου είναι γεμάτη παρενθέσεις ή ανάμεσα σε κόμματα... Μου αρέσουν τα κατεβατά, όσο για email δεν ξέρω τι έχω κάνει λάθος και δεν βγαίνει θα το κοιτάξω. Θα τα πούμε λοιπόν στην Πάνω Πόλη;;;;)

2:25 PM  

vista, δεν είναι στη φύση μου να αφήνω ότι ξεκινάω και μου αρέσει και θα προσπαθώ όπως μπορώ απλά τα μέσα στην Πάνω Πόλη είναι ελάχιστα προς το παρόν έχω απλή σύνδεση 56ΚΒ μεγάλη πίκρα άσε, φιλιά στον Οδυσσέα ;)

2:28 PM  

Post a Comment

<< Home