"http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> stories of the city stories of the streets: September 2006 stories of the city stories of the streets: September 2006

stories of the city stories of the streets

Tuesday, September 26, 2006

Μια συνηθισμένη ληστεία

Photobucket - Video and Image Hosting

Ένα εργαζόμενο ζευγάρι συνηθίζεται να πηγαίνει για τα ψώνια του σπιτιού κάθε Σάββατο, αφού είναι η μόνη μέρα που μπορούν και οι δύο να πάνε. Έτσι και η Ο με τον Μ όταν ξύπνησαν το Σάββατο δεν θα μπορούσαν να παρεκκλίνουν από το πρόγραμμα καθώς το ψυγείο έμοιαζε με σπίτι έρημο και εγκαταλειμμένο, ενώ και τα περισσότερα ντουλάπια της κουζίνας εκλιπαρούσαν για λίγη παρέα έτσι όπως είχανε μείνει μόνα και έρημα. Το πλυντήριο δίψαγε για απορρυπαντικό και η στοίβα από τα άπλυτα έμοιαζε με τον Λυκαβηττό.
Έπειτα από αρκετή δυσκολία να σηκωθούν από το κρεβάτι, βλέπετε είναι ελάχιστες οι στιγμές που τους επιτρέπεται να μένουν τόση ώρα στην κρεβατοχώρα και να χουζουρεύουν, ήπιαν τον καφέ τους και ετοιμάστηκαν για να πάνε στο σούπερ μάρκετ.
Έμοιαζε με μια συνηθισμένη μέρα, ένα Σάββατο σαν όλα τα άλλα, αλλά ήταν έτσι;
Έφτασαν στο σούπερ μάρκετ, όπου γινόταν ο συνηθισμένος χαμός. Δυστυχώς για τον Μ δεν μπορούσε να κάνει αγώνες ταχύτητας με το καρότσι, αφού λόγω της κίνησης θα έπρεπε να πηγαίνει όπως όταν κυκλοφορεί στο κέντρο με το αμάξι πρώτη-δευτέρα-πρώτη, να έχει φλας για να προειδοποιεί ότι στρίβει, ενώ θα έπρεπε να υπάρχουν και φανάρια στο σούπερ μάρκετ ώστε να καθορίζουν την κίνηση. Το καρότσι γέμισε πράγματα, που ήταν σίγουρο ότι για μια εβδομάδα το ψυγείο θα ξαναζωντάνευε, τα ντουλάπια δεν θα ένιωθαν μοναξιά, το πλυντήριο όση δουλειά και να είχε θα είχε απορρυπαντικό για να ξεδιψάσει. Κόντευαν να φτάσουν στο ταμείο όταν θυμήθηκαν ότι ξέχασαν να πάρουν σοκολάτα και μια δύσκολη εβδομάδα χωρίς σοκολάτα δεν γίνεται. Έτσι αντί να στηθούν στην ουρά του ταμείου, γύρισαν στο κυκλοφοριακό πρόβλημα των διαδρόμων. Άραγε ο δακτύλιος θα μπορούσε να έχει εφαρμογή στα σούπερ μάρκετ τις ώρες συνωστισμού;
Όλα ήταν όπως κάθε φορά, τίποτα το απρόβλεπτο, ήταν ένα συνηθισμένο Σάββατο στο σούπερ μάρκετ, ώσπου ξαφνικά κάποιοι άνθρωποι από την ουρά των ταμείων τρέχανε με κατεύθυνση προς τους διαδρόμους, με αποτέλεσμα να σπρώχνουν τον κόσμο, ο οποίος δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί κάποιοι τρέχανε πανικόβλητοι. Ένας σταμάτησε κοντά στην Ο και τον Μ για να πάρει μια ανάσα. «Τι έπαθες και τρέχεις έτσι; Έγινε σεισμός και δεν το πήραμε χαμπάρι, αλλά η έξοδος είναι από την αντίθετη κατεύθυνση…», ρώτησε η Ο και κείνος της απάντησε «όχι γίνεται ληστεία, μπήκανε δύο μασκοφόροι με όπλα και πήγανε στα γραφεία, αλλά φοβάμαι να βγω μήπως είναι κανείς στημένος απ’ έξω. Η Ο είναι κυνηγός της στιγμής και έχεια πάντα μαζί της τη φωτογραφική της μηχανή, όμως το Σάββατο την ξέχασε σπίτι, ήθελε πολύ να τραβήξει εικόνες από τη ληστεία και δυστυχώς για εκείνη δεν θα μπορούσε.
Η οικογένεια της Ο χαίρεται ιδιαίτερα που η Ο ξέχασε τη μηχανή της διότι διαφορετικά κανείς δεν ξέρει τι θα μπορούσε να συμβεί.
Η ληστεία δεν είχε διάρκεια περισσότερη από 3 λεπτά, μέχρι να καταλάβει ο περισσότερος κόσμος τι συνέβη, οι μασκοφόροι είχανε φύγει με τη λεία τους.
Μη φοβάστε είπαν οι ταμίες οι ληστές φύγανε και όλοι συνέχισαν κανονικά τα ψώνια τους, κάτσανε κανονικά στην ουρά των ταμείων και όλοι φύγανε σαν να ήταν μια συνηθισμένη μέρα, ένα συνηθισμένο Σάββατο, μια συνηθισμένη ληστεία.
posted by street spirit at 5:49 PM 14 comments

Wednesday, September 20, 2006

Πιάσε με αν μπορείς

Photobucket - Video and Image Hosting

Πιάσε με αν μπορείς, σαν ηλεκτρόνιο κινούμε μεταξύ της Κάτω και της Πάνω Πόλης. Μασάω τις σιδερένιες γραμμές που ενώνουν τις δύο πόλεις σαν ταμπάκο και τις φτύνω πότε στη μία και πότε στην άλλη πόλη, αναλόγως που με συμφέρει κάθε φορά.
Πιάσε με αν μπορείς, είμαι ο άνεμος που κουνάει τα καλώδια τα οποία ενώνουν την Κάτω και την Πάνω Πόλη στον πιο παράξενο και συνάμα ερωτικό χορό, απομακρυνόμαστε και ταυτόχρονα ενωνόμαστε σαν να γινόμαστε ένα.
Πιάσε με αν μπορείς, είμαι το αγαπημένο σου τραγούδι στα ερτζιανά που χάνεται μέσα στο άσχημα σήμα.
Πιάσε με αν μπορείς, είμαι μια φευγαλέα αντανάκλαση στον καθρέφτη σου.
Πιάσε με αν μπορείς, είμαι η φωνή στην άλλη άκρη του ακουστικού, δυο μέρες έλλειψα και συ δεν μπόρεσες να με αγγίξεις.
posted by street spirit at 12:49 PM 16 comments

Wednesday, September 06, 2006

Πσστ φίλε

Δυσκολεύομαι με τη νέα μου ζωή, τη νέα μου αρχή, με όλα αυτά τα καινούργια πρόσωπα που μπήκαν στη ζωή μου, αλλά όσο τα πράγματα στενεύουν τόσο πεισμώνω. Κάθε αρχή και δύσκολη λένε, μόνο που μερικές φορές είναι πιο δύσκολη και στα μάτια εκείνου που την περνάει αυτή τη φάση φαίνονται όλα βουνό, τι βουνό, Ιμαλάια και βάλε. Όχι ότι δεν ήθελα να πάω στα Ιμαλάια, αλλά να έρθουν αυτά να με βρουν;;;
Όσο και αν φαίνεται περίεργο πήρα κουράγιο από τα κατορθώματα της εθνικής. Θέλει υπομονή και επιμονή για να καταφέρεις ό,τι έχεις βάλει στόχο και φυσικά πολλή δουλειά. Ο δικός μου στόχος είναι να τα καταφέρω σ'αυτή τη σαγηνευτική Πάνω Πόλη, έστω και αν η μηχανή μου αντιστέκεται σ'αυτήν και κάνει νάζια, έσπασε το κλειδί μέσα στην κλειδαριά και δεν υπάρχει και δεύτερο. Έστω θα τις περάσουν και θα οργώσουμε την Πάνω Πόλη γιατί μου είναι άκρως απαραίτητη για την καινούργια δουλειά στην οποία βρίσκομαι σε δοκιμαστικό στάδιο και σχεδόν μετέωρο. Οι φόβοι μεγαλώνουν αλλά ποιος ασχολείται μαζί τους. Κάπου διάβασα να αντιστέκεσαι χωρίς να εγκαταλείπεις.
Πσσστ φίλε, ναι σε σένα μιλάω και γω φοβάμαι αλλά ζω.

ΥΣ: Σε μια βόλτα μου λίγο έξω από την Πάνω Πόλη πέτυχα μια ταμπέλα, όταν μπήκα στο email μου βρήκα και μια ενδιαφέρουσα αφίσα

Διάλεξε

Photobucket - Video and Image Hosting

... με λόγια

Photobucket - Video and Image Hosting

αλλά και με πράξεις...
posted by street spirit at 6:36 PM 30 comments