"http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> stories of the city stories of the streets: Αντανακλάσεις stories of the city stories of the streets: Αντανακλάσεις

stories of the city stories of the streets

Friday, January 26, 2007

Αντανακλάσεις

Photobucket - Video and Image Hosting




Photobucket - Video and Image Hosting


Photobucket - Video and Image Hosting


Photobucket - Video and Image Hosting

Ο κόσμος, λένε οι ινδουιστές, είναι ένα όνειρο και όλα έχουν θολή μορφή. Ο κόσμος θα μπορούσε απλά να είναι μια αντανάκλαση κάποιου άλλου κόσμου γι' αυτό και τα σχήματα είναι λίγο θολά. Τώρα τι με έπιασε και φιλοσοφώ;;;Ταξίδευα με το τρένο για Αθήνα με θέση στο παράθυρο, έξω ο ήλιος έλαμπε, αν και μέσα Ιανουαρίου, όποτε άνοιγα λίγο τον φακό του μυαλού μου και κοιτούσα πιο ευρυγωνικά το βαγόνι _ και όχι απλά να χαζεύω από το παράθυρο τον ήλιο _ διέκρινα δύο ήλιους (ο ένας από το παράθυρό μου και ο άλλος από το απέναντι διαγώνιο παράθυρο, προφανώς αντανάκλαση) με τις ακτινοβολίες τους να με χτυπάνε και από τις δύο πλευρές του προσώπου. Τελικά τα πράγματα είναι όπως τα κοιτάει κανείς και μένα η διάθεσή μου στο τρένο ήταν τέτοια. Η γη μας έχει δύο ήλιους μέσα σε ένα βαγόνι τρένου. Κάτι άλλο που με εντυπωσίαζε ήταν τα τοπία. Λόγω του δυνατού ήλιου, τα παράθυρα του τρένου αντανακλούσαν πολλές ακτίνες πάνω τους με αποτέλεσμα να σου δίνουν την ψευδαίσθηση _ με τη φορά που είχαν οι αντανακλάσεις πάνω τους _ ότι αντί να τα αφήνει πίσω του το τρένο με την τροχιά που είχε τα παρέσερνε μαζί του. Τα τοπία μας ακολουθούσαν σαν τις κάμερες του Μεγάλου Αδελφού, σαν τα πιστά σκυλιά που ακολουθούν το αυτοκίνητο του αφεντικού τους. Το παράθυρό μου λειτουργούσε όπως το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Άλφα. Δηλαδή αντανακλούσαν άλλα παράθυρα στα οποία υπήρχαν άλλοι επιβάτες του τρένου _ ευτυχώς δεν ήταν ο Κακαουνάκης και ο Τράγκας _ έτοιμοι όλοι να πουν την άποψή τους, μόνο που την λέγανε με τα μάτια ή με τη στάση του σώματός τους. Αντανακλάσεις, πόσο εύκολα μπορούν να ξεγελάσουν τα μάτια, να μπλέξουν το μυαλό.
posted by street spirit at 3:46 PM

14 Comments:

είναι το intercity express ή μου φαίνεται?

καλά ε... η πρώτη φωτογραφία είναι όλα τα λεφτά!
το ξέρεις οτι έχεις τραβήξει και 3 u.f.o μαζί? είναι πειστήριο αυτή η φωτό κατευθειάν για την εκπομπή της Δρούζα! :)))
πάντως πέρα απο πλάκα, είναι πραγματικά υπέροχα τα χρώματα που έχει.

μάλλον συνταξιδεύατε με τον isos αν πήρες και συ το πρωινό.

9:30 PM  

Ειδικά το ταξίδι με το τραίνο είναι απερίγραπτη εμπειρία, έτσι όπως περνάει μεγάλα τμήματα μέσα από ερημιές και τοπία που σε πηγαίνουν αλλού..
Να'σαι καλά, απλά υπέροχη η βόλτα σήμερα :))

2:33 PM  

jojo, είναι το απλό, αλλά το 502 με καινούργια βαγόνια, καλύτερα και από το intercity, κάνει γύρω στις 6 ώρες βέβαια, αλλά αναλόγως ποια ώρα ταξιδεύεις μπορεί να κάνει και λιγότερο ή λίγο περισσότερο. Μέσα από ένα βαγόνι βλέπεις πολλά διαφορετικά πράγματα είναι σαν να είσαι σε ένα παράλληλο κόσμο ή απλά σε μια αντανάκλαση αρκεί να έχεις τη διάθεση. Λες να τη στείλω στη Δρούζα;;;;;;)
Κρίμα θα είχε πλάκα και θα πέρναγε και πιο ευχάριστα το ταξίδι αν συνταξιδεύαμε με τον isos, ίσως την επόμενη φορά

12:16 PM  

citronella, το λατρεύω το ταξίδι με το τρένο και προτιμώ να ταξιδεύω μέρα για να χαζεύω τα τοπία, μήπως έχεις πάρει αυτό το τρένο που περνάει από τα στενά του Νέστου;;;;;)

12:18 PM  

ζηλεύω. Έχω χρόνια να ταξιδέψω με τρένο.Ειναι τόσα όμορφα αυτά τα στρώματα θέας που περνάνε μπρος απ' το παράθυρό σου...
(Το καλοκαίρι σκεφτομαι το interail για Ιταλία. Μακάρι..)

12:01 PM  

πραγματικά οι φωτογραφίες σου είναι πολύ όμορφες..και γίνονται ακόμα πιο όμορφες με τα συναισθήματα που τις ντύνεις....να έχεις πάντα καλά ταξίδια!

12:51 PM  

Ισως ο κόσμος που ζούμε να είναι παράλληλος με έναν άλλο κόσμο που κινείται δίπλα μας, μόνο που εμείς είμαστε προγραμματισμένοι να βλέπουμε μόνον αυτόν που μας έχουν μάθει. Μιά παλιά ταινία που είχα δεί με την Γκουϊνιθ Παλτροου, Sliding Doors, σου δίνει την αίσθηση ότι ΔΕΝ είμαστε μόνοι.

Τέλειες η φωτό. Η δεύτερη που έβγαλες την αντανάκλαση των συν-ταξιδευτών μου άρεσε ιδιαίτερα

1:29 PM  

παπαρούνα, σου το εύχομαι να το κάνεις γιατί σίγουρα αξίζει, θέλω πολύ να γυρίσω μια ξένη χώρα μέσα σε ένα τρένο γιατί το ταξίδι παίρνει άλλες διαστάσεις μέσα από ένα βαγόνι ;)

1:49 PM  

pwlina, εσύ έχεις πιάσει τα ταξίδια εκτός ελλάδας και γω τα εντός, οπότε να έχουμε καλά και πολλά ταξίδια ;)

1:51 PM  

μαρίνα, την θυμάμαι αυτή την ταινία Sliding Doors, ένα απλό σπρώξιμο πόσο αλλάζει μια ζωή, δύο παράλληλες ζωές με μια μικρή διαφορά πόσο διαφορετικές γίνονται. Και μένα η δεύτερη φωτό είναι η αγαπημένη μου ;)

1:53 PM  

street έτσι κι αλλιώς το τραίνο για Ξάνθη και πέρα περνάει από τα στενά. Μαγευτική διαδρομή, και αγαπημένη βόλτα, άλλωστε Δράμα Ξάνθη δυο βήματα είναι, διάθεση να υπάρχει και εμείς διαθέτομεν;))

(και νέος προορισμός στο οδοιπορικό!)

3:11 PM  

Τι ωραία που το περιγράφεις.
Μια φορά έχω ταξιδέψει με τραίνο.
Στην αρχή ήταν μαγικά, μετά έγινε δυσάρεστο.
Αναγκαζόμουν να ακούω τα κουτσομπολιά των δίπλα.

11:15 AM  

citronella, όντως μαγευτική διαδρομή, Ξάνθη - Δράμα είναι ωραίος συνδυασμός για καμιά βόλτα και φυσικά με καλή διάθεση όλα γίνονται ;)

11:46 AM  

argyrenia, μιλάς σε έναν βετεράνο των τρένων, είναι θέμα τύχης τι θα κάτσει δίπλα σου πολλές φορές μού τύχανε ενδιαφέροντα άτομα που μου έκαναν το ταξίδι πιο ευχάριστο, αλλιώς mp3 ακουστικά και κάνα βιβλίο είναι ό,τι χρειάζεται για να ξεφύγεις από κοτσομπολιά, μόνο πρόσεχε μην σου ξεφύγουν εικόνες μαγικές ;)

11:49 AM  

Post a Comment

<< Home