"http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> stories of the city stories of the streets: Ο λαβύρινθος... των άλλων stories of the city stories of the streets: Ο λαβύρινθος... των άλλων

stories of the city stories of the streets

Monday, February 26, 2007

Ο λαβύρινθος... των άλλων






Χθες το βράδυ, μετά το πλέι καφέ και ένα παιχνίδι τύχης με κάρτες και ζάρια, έπεισα τα 2/3 της παρέας μου, δηλ. τη Β, την Ε, αλλά όχι τον Τ, να πάμε να δούμε τον Λαβύρινθο του Πάνα. Φύγαμε βιαστικά από το καφέ γιατί η ταινία άρχιζε σ'ένα τέταρτο και είχε περπάτημα. Γρήγορο περπάτημα, αλλά με το κρύο που είχε δεν μας πείραξε καθόλου, ευτυχώς προλάβαμε να πάμε στον κινηματογράφο λίγο πριν αρχίσει η προβολή, οπότε δεν έχασα και τα τρέιλερ τα οποία μ'αρέσει πολύ να βλέπω, έτσι εξάλλου μου μπήκε να δω και αυτό το έργο. Η ταινία ήταν απλά υπέροχη, όπως είπε και η Β ήταν σαν να έβλεπε δύο ταινίες ταυτόχρονα. Ήταν ένα παιχνίδι της αδίστακτης πραγματικότητας με τη μαύρη ιστορία ενός παραμυθιού. Υπήρχε μια τέλεια αρμονία μεταξύ σκληρότητας και αθωότητας. Ένας χορός τάνγκο ανάμεσα στη μαγεία και την πραγματικότητα. Η φαντασία τελικά μπορεί να επιβληθεί στην πραγματικότητα; Δύο κόσμοι παράλληλοι ή μήπως δύο ευθείες γραμμές που τέμνονται, πώς ξεχωρίζει μία ευθεία από δύο τεμνόμενες ευθείες; Είναι μια ταινία που σου βγάζει διάφορα αισθήματα, σε αγγίζει. Αυτό για μένα είναι σινεμά. Και χαίρομαι που είναι ευρωπαϊκό σινεμά.
Φέτος οι καλύτερες ταινίες που έχω δει δεν είναι από το Χόλιγουντ, είναι μία μεξικάνικη και μία ευρωπαϊκή: Λαβύρινθος του Πάνα και Οι ζωές των άλλων.






Οι ζωές των άλλων με έκανε να δω λίγο διαφορετικά τους ανθρώπους, με έβαλε σε ένα δίλημμα που νωρίτερα δεν το είχα. Πίστευα ότι οι άνθρωποι δεν αλλάζουν, αυτό εξάλλου μου έχει διδάξει και η εμπειρία μου, όμως αυτή η ταινία μού δειξε ότι κάποιοι άνθρωποι μπορούν να αλλάξουν. Λατρεύω τις ιστορίες που δεν έχουν άσπρο μαύρο και αυτή είχε πολλές αποχρώσεις του γκρι. Τρέχαμε και γι'αυτή την ταινία με τη Β να προλάβουμε να τη δούμε, παιζόταν ήδη για 5η εβδομάδα σε μία μόνο αίθουσα και φοβόμασταν ότι θα τη χάναμε. Τελικά, αν και δω στην Πάνω Πόλη την παίζει μόνο μία αίθουσα συνεχίζει απτόητα για ίσως και 10η βδομάδα να παίζεται από αυτή τη μία αίθουσα, σαν να είναι ένα θεατρικό έργο, σαν να έχει στοιχειώσει την αίθουσα, σαν να έχει κάνει κατάληψη στον κινηματογράφο, σαν να έχει χαθεί στον Λαβύρινθο.
Και από τις δύο ταινίες όταν έφυγα από την αίθουσα είχα μια γλυκόπικρη γεύση στα χείλη, στην ψυχή.
Δεν με νοιάζουν τι έκαναν στα Όσκαρ, γιατί για μένα ήδη τα έχουν κερδίσει.
posted by street spirit at 1:52 PM

29 Comments:

Κι εγώ στο τσακ πρόλαβα τον Λαβύρινθο, έχασα λίγο από την αρχή.. Το κακό που ενυπάρχει ξορκίζεται με τη φαντασία της πριγκίπισσας, αυτό είναι το ωραίο

Όσο για τις ζωές των άλλων πιστεύω να πάω μες στη βδομάδα.

4:26 PM  

έχω καιρό να παω σινεμά, και μου φαίνεται οτι χάνω καλές ταινίες...

τι θα γίνει με αυτή την αναβλητικότητα που μας έχει κυριεύσει δεν ξέρω.
αν όμως συνεχιστεί δεν θα προλάβω να δω καμμιά ταινία φέτος! :(

12:16 PM  

wisdom, τελικά η φαντασία μπορεί να τα ξορκίσει όλα;;;;;;; Αξίζει να δεις και τις ζωές των άλλων, έχουν στοιχειώσει κάποια σινεμά και στην Αθήνα από ό,τι ξέρω ;)

1:10 PM  

jojo, γιατί δεν αναβάλεις για λίγο την αναβλητικότητά σου;;;;;)

1:11 PM  

Απόλυτη ταύτιση απόψεων λέμε!!
Τις είδα και τις 2 και ενθουσιάστηκα και με τις 2, ο ευρωπαικός κινηματογράφος έχει αρχίσει να κερδίζει έδαφος.

2:24 PM  

Οι ζωές των άλλων ήταν πραγματικά καταπληκτική ταινία.
Και αυτό που με ενθουσίασε ήταν που διαδόθηκε στόμα με στόμα και έκανε επιτυχία, παρ' όλο που δεν είχε καθόλου διαφήμιση στην αρχή και πολύ κακή διανομή - ε αποδεικνύεται λοιπόν ότι ο κόσμος αγαπάει και το καλό σινεμά και ότι αν μια ταινία αξίζει, βρίσκει το δρόμο της.
Πήρε και το Όσκαρ, κι ας μη σε νοιάζει...

Ο Λαβύρινθος του Πάνα δε μου έκανε τόσο μεγάλη εντύπωση όσο περίμενα, παραδέχομαι πάντως πως ήταν καταπληκτικό σκηνοθετικά, σκηνογραφικά, κλπ..
Και χάρηκα που είδα να κερδίζουν τη μικρή (αλλά τόσο μεγάλη) τους μάχη οι αγωνιστές, με των οποίων τα ιδανικά είμαι περισσότερο αλληλέγγυος απ' ότι με οποιωνδήποτε άλλων αγωνιστών της σύγχρονης ιστορίας!

12:33 AM  

Φαργκάνη;;; :ppp

Άπαιχτος και αλληγορικότατος ο λαβύρινθος...
(την άλλη δεν την πρόκαμα...)

10:21 AM  

μαράκι, η επιστροφή των αουτσάιντερ είναι προ των πυλών, μακάρι να ολοκληρωθεί ;)

1:14 PM  

jason, και αυτό είναι ένας είδος μάρκετινγκ μάλιστα πολύ πετυχημένου, από στόμα σε στόμα, ο Λαβύρινθος μ'άρεσε γιατί το σινεμά είναι μαγεία και αυτό το έργο την είχε, βέβαια και οι ζωές των άλλων είχαν άλλου είδους μαγεία πιο ανθρώπινη, και οι δύο ταινίες είχαν όμως κοινά σημεία, ένα απολυταρχικό καθεστώς, ανθρώπους που το απολαμβάνουν και ανθρώπους που παλεύουν μέσα σ'αυτό ;)

1:19 PM  

darthirr, προλαβαίνεις και την άλλη, αφού παίζεται ακόμα, έχει στοιχειώσει κινηματογράφους, περιμένοντας υποψιασμένους κινηματογραφόφιλους για να τους στοιχειώσει και αυτούς ;)

1:23 PM  

Θα συμφωνησω με ολοκληρο το ποστακιον!

1:41 PM  

τι διαφορά έχουν δύο τεμνόμενες ευθείες από μία μόνη της???οι δύο τεμνόμενες μοιάζουν σα μία...αλλά πιο "γεμάτη"......;)

5:13 PM  

Από τα φιλμ που εχω στη λιστα να δω το συντομότερο. Το Βαβέλ σ αρεσε;

1:24 PM  

χεχε..
Πήγα...

Όλα τα λεφτά:

"Πως λένε τον μπ..."
"Πως λένε ποιόν;"
"Πώς λένε την μπάλα σου;"

6:11 PM  

dcd, ευτυχώς για σένα χεχεχε ;)

7:34 PM  

pwlina, σωστά αλλά αν τέμνονται μόνο οι άκρες τους;;;;;)

7:38 PM  

Δεν έχω προλάβει να τον δω ακόμα τον Λαβύρινθο, αν και έχω διαβάσει σχετικά από την εποχή που γυριζόταν η ταινία. Ελπίζω να συνεχίσει να παίζεται λίγο ακόμα στο σινεμά.

8:43 PM  

urbantulip, για το Βαβέλ αν και κάτι της έλειπε απλά μ'άρεσε εσένα;;;;)

8:53 PM  

darthiir, σωστός ;)

8:59 PM  

juanita, επιβάλεται εσύ ειδικά να το δεις, μην το χάσεις, είμαι έτοιμος να μάθω ισπανικά μού φαίνεται ;) έπιανα διάφορες λέξεις

9:01 PM  

Είδα κ τις ζωές των άλλων χτες.. Αξίζει!! Τα πάντα είναι πιθανά

P.S. Η μουσική που έπαιζε ήταν επίτηδες φάλτσα ή ιδέα μου ήταν?

10:55 AM  

wisdom, όταν η ζωή είναι φάλτσα να μην είναι και η μουσική;;;;)

2:13 PM  

Τυχερός εσύ που μπορείς να πας κινηματογράφο! Εμείς έχουμε να πάμε περίπου ένα χρόνο (από πριν γεννήσω την κουκλίτσα μας)... Βέβαια αξίζει, αλλά όταν διαβάζω τέτοια posts δεν μπορώ να μη ζηλεύω!
Πάντως ευχαριστούμε για την ενημέρωση, θα φροντίσω να βρω τις ταινίες (clopy-right) για να τις δούμε!
Φιλιά

4:53 PM  

Ευτυχώς βγαίνουν σε DVD σχετικά γρήγορα - είμαι κι εγώ από τους "έχω να πάω καιρό σινεμά", αχ αυτή η πίεση χρόνου.. πάντως αυτά που πραγματικά θέλω να δω σινεμά είναι τα κινούμενα σχέδια:)
Με την πρώτη ευκαιρία θα πάω να δω κανένα happy feet!!

5:06 PM  

ηλιαχτίδα, το σινεμά είναι σαν τελετουργία, να πας με τον καλό σου, να πάρεις ένα τεράστιο ποπ-κορν και αναψυκτικό και να απολαύσεις το έργο, αλλά πάλι αν δεν μπορείς να πας, καλό είναι και το dvd ;)

10:52 PM  

citronella, στάσου λίγο μην τρέχεις άλλο πια, εκτός αν εσύ είσαι η happy feet ;)

10:55 PM  

τότε μάλλον έχεις μια πιο μεγάλη διαδρομή...απλά από διαφορετική οπτική γωνία...

1:19 AM  

pwlina, ακριβώς ;)

1:39 PM  

Μ άρεσε πολύ! οι εικόνες και εκείνη η τελευταία σκηνή που με σκότωσε :)

11:38 PM  

Post a Comment

<< Home