"http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> stories of the city stories of the streets: June 2007 stories of the city stories of the streets: June 2007

stories of the city stories of the streets

Wednesday, June 27, 2007

Λεωσάουνα











Οι δρόμοι είναι σαν λιωμένο βούτυρο, η ατμόσφαιρα βλέποντας την πόλη από ψηλά θυμίζει Λονδίνο, όλα είναι θολά. Φυσάει, αλλά είναι σαν να χρησιμοποιείς πιστολάκι, καυτός αέρας. Ο ΟΑΣΘ προσφέρει σε όσους χρησιμοποιούν τα λεωφορεία του (αλλιώς λεωσάουνα) δωρεάν σάουνα, χωρίς κλιματισμό, με παράθυρα κλειστά και κολλημένα. Έτσι ώστε όλοι οι κάτοικοι της Πάνω Πόλης να έχουν την ευτυχία να μετακινηθούν στο μέρος που θέλουν και ταυτόχρονα να κάνουν και σάουνα. Θα έπρεπε να είχε γίνει διαφημιστικό σλόγκαν στη Φινλανδία. Θα είχαμε γεμίσει ήδη Φινλανδούς, που τους αρέσει πολύ αυτό το... άθλημα. Είμαι σίγουρος ότι σύντομα θα βάλουν και τζακούζι καθώς ο ΟΑΣΘ είναι χρόνια μπροστά. Έχει πάντως γέλιο αν μπεις στο σάιτ του ΟΑΣΘ έχει φωτό μόνο τα καινούργια λεωφορεία, όμως στους δρόμους τα περισσότερα που κυκλοφορούν είναι τα γνωστά μπλε με τη φυσούνα.



Περίπου το εσωτερικό της λεωσάουνας αλλά με παράθυρα, πλαστικό, όχι το ξενέρωτο ξύλο, μπλε χρωματάκι, πιο τρέντι


Είναι από τις ελάχιστες φορές που ανυπομονώ να πάω στη δουλειά και αυτό γιατί εκεί έχει σούπερ κλιματιστικά και νιώθεις πως βρίσκεσαι στη Σιβηρία. Βέβαια, όταν φεύγεις από κει η ζέστη σου ρίχνει ένα χαστούκι που την παράτησες για το κρύο, άστα να πάνε σε φέρνει πίσω αμέσως στη δική της πραγματικότητα. Χθες δουλεύαμε α λα κρυφό σχολειό, χωρίς φώτα, για να μη φέρουμε το δίκτυο ηλεκτρισμού στα όριά του.
Οι παππούδες παρότι έχει καύσωνα είναι έξω και δροσίζουν τα μάτια τους. Κοπάδια από νεαρές αιθέριες υπάρξεις με ό,τι λιγότερο μπορούν να φορέσουν κυκλοφορούν στο κέντρο δροσίζοντας τα μάτια μας και λιώνοντας την καρδιά μας.
Πώς ξεχωρίζεις μια τουρίστρια από μια εντοπίτισσα;
Φυσικά από το ύψος στο σορτσάκι!!! Η Πανωπολίτισσα κρατάει τα προσχήματα και το σορτσάκι είναι κοντό ως ένα υποφερτό σημείο. Η τουρίστρια είναι αδίστακτη, θέλει να πάρει στον άλλο κόσμο όσους περισσότερους άντρες μπορεί και το σορτσάκι της είναι όσο πιο κοντό γίνεται.
Αν πάλι σας αρέσει το shopping therapy, κάνει καλό αυτές τις μέρες γιατί προσφέρει δροσιά στους περιηγητές της πόλης. «Θα μπορούσα να σας εξυπηρετήσω;», ρωτάει η υπάλληλος, «όχι, ευχαριστώ μια χαρά μας εξυπηρετεί το μηχάνημα...».
Λίγο πιο κάτω υπάρχει ένα σιντριβάνι, όπου κάποια παιδιά το μεταμόρφωσαν σε παιδική χαρά, σε waterland, παίζουν και δροσίζονται, τα ζηλεύω...
Ο κόσμος στον δρόμο κυκλοφορεί σαν ζαλισμένος, σαν να κάνει οκτάρια, εγώ πάλι σαν σαλιγκάρι σέρνομαι. Αν σταθείς λίγο στο δρόμο εκτός από τον γνωστό θόρυβο της πόλης θα ακούσεις και έναν συντονισμένο υπόκωφο θόρυβο. Ένα καινούργιο τέρας γεννιέται στην πόλη... ο αυτόματος κλιματισμός. Προσοχή σε όσους κυκλοφορούν αυτές τις μέρες στην πόλη, να κοιτάτε και ψηλά γιατί πολλά κλιματιστικά είναι πρόχειρα τοποθετημένα με αποτέλεσμα να στάζουν. Εκτός αν το θεωρείτε στιγμή δροσιάς.
Τα πλήκτρα καίνε και γω πάω... την παραπάνω μου βόλτα για δουλειά.

ΥΣ: Έι εσείς οι πονηροί, σας παρακαλώ αφήστε το δεύτερο πόδι στην ησυχία του, είναι μακριά για να κτίσετε εκεί το εξοχικό σας, οπότε δεν χρειάζεται να το κάψετε, σωστά;

ΥΣ2: Τα κανάλια με νούμερα προσπαθούν να μας τρομοκρατούν, μην τους κάνουμε τη χάρη, τι λέτε;;;; Αχ και αυτός ο Star, οι ειδήσεις του αλήθεια πόσους κώλους δείχνουν την ημέρα;;;;
Η σωστή απάντηση κερδίζει ένα πελώριο παγωτό.
posted by street spirit at 1:55 PM 14 comments

Monday, June 18, 2007

FREE HUGS






Από Kurt Halsey ευχαριστώ την αγρύπνια που μου τον γνώρισε













Το ταξίδι των 504 χλμ. τελικά είτε μένω στην Πάνω Πόλη είτε στην Κάτω Πόλη δεν το γλιτώνω. Τα τελευταία 5,5 χρόνια μου έχει γίνει μάλιστα μια συνήθεια, πώς δηλαδή για κάποιους είναι το Ν. Σμύρνη - Σύνταγμα (για να παινέψουμε το παλιό μας σπίτι) ή το Εύοσμος - Αριστοτέλους (για το τωρινό). Έτσι για μένα είναι το ταξίδι Κάτω Πόλη - Πάνω Πόλη, μόνο που εδώ και ένα χρόνο σχεδόν έχει αλλάξει η φορά μου, όπως λέει και η ανακοίνωση στα τρένα (κατά τη φορά της αμαξοστοιχίας), τώρα πια ξεκινάω από την Πάνω Πόλη. Σε κάθε ταξίδι που κάνω με συνοδεύει ένα βιβλίο και καλή μουσική που έχω στο mp3 μου. Αυτή τη φορά ήταν η μοναδική που ενώ είχα βιβλίο ούτε που το άνοιξα. Απλά χαμήλωσα τη μουσική του mp3 και παρατηρούσα τον κόσμο. Μικρούς και μεγάλους, αγόρια και κορίτσια, όλους κάτι τους ένωνε, μια αγκαλιά από τον κόσμο που άφηναν ή τον κόσμο που έβρισκαν.
Τώρα που το σκέφτομαι και γω λιγάκι παραπάνω, από μια αγκαλιά έφυγα στην Πάνω Πόλη και σε αγκαλιές πάλι βρέθηκα στην Κάτω Πόλη.
Η αγκαλιά έχει μια τεράστια δύναμη που δύσκολα εξηγείται κάποιοι πιστεύουν ότι είναι η ενέργεια που μεταφέρει ο ένας στον άλλο άνθρωπο. Με την αγκαλιά μοιραζόμαστε την ενέργειά μας. Μας γεμίζει με δύναμη, σιγουριά στις δύσκολες στιγμές, αλλά και στις χαρές μας. Καταπραΰνει τον πόνο μας. Μας δίνει κουράγιο, όταν το χρειαζόμαστε το περισσότερο. Μας μειώνει το άγχος. Μας βοηθάει στο ραντεβού μας με τον Μορφέα. Μας κάνει να μη νιώθουμε μόνοι. Μα, πάνω απ'όλα να νιώθουμε ότι είμαστε άνθρωποι.
Κάπως έτσι φωτογράφιζα με το πίσω μέρος του μυαλού μου τις εικόνες που έβλεπα, ζευγάρια να αγκαλιάζονται, γονείς με παιδιά, φίλοι, κάποιοι άγνωστοι που γίνανε γνωστοί στο τρένο, ένα αγόρι να κρατάει στην αγκαλιά του το κοιμισμένο του κορίτσι. Όλοι τους μοιράζανε αφιλοκερδώς την ενέργειά τους και αυτή γινόταν μια τεράστια αόρατη μπάλα που μόνο εγώ έβλεπα (αρκετά εγωιστικό το βρίσκω...) και πλέον κυλούσε προς την πόλη. Έφερνα στο μυαλό μου τις αγκαλιές που αποχωρίστηκα και γω νωρίτερα και έβλεπα την μπάλα ολοένα να μεγαλώνει....
Πόσο θα ήθελα αυτή η μπάλα να συνέχιζε να μεγαλώνει ώστε να χωρέσει μέσα της την Πάνω Πόλη και την Κάτω Πόλη και γιατί όχι και ολόκληρο τον κόσμο...





Ακούστε free hugsssssss
ΥΣ: Ακόμη και με αυτή τη ζέστη η αγκαλιά αξίζει να τη μοιράζεσαι, έτσι θα ΄θελα και γω να μπορούσα να σας αγκαλιάσω. Μη διστάζετε λοιπόν να αγκαλιαστείτε. Τολμήστε το... μην ξεχνάτε δεν κοστίζει τίποτα.

ΥΣ2 UPDATE 21/6: Το αίσθημα που ένιωσα με το τρένο μού έκανε καλό καθώς ανακάλυψα το κίνημα free hugs, όσο το ψάχνω τόσα περισσότερα βρίσκω. Σε λίγες μέρες στις 7/7 θα είναι η ΔΙΕΘΝΗΣ ΗΜΕΡΑ FREE HUGS (ΔΩΡΕΑΝ ΑΓΚΑΛΙΕΣ) όσοι πιο πολλοί τόσο πιο καλά, όπου και αν βρεθείτε αγκαλιάστε κάποιον...
Όσοι βρεθείτε βέβαια στην Αριστοτέλους να έχετε ανοικτά τα μάτια σας μπορεί κάποιος να μοιράζει αγκαλιές

Βρήκα ότι ήδη έχει γίνει στην Πάνω Πόλη




Επίσης, θυμήθηκα κάποια πράγματα από ένα ντοκιμαντέρ που είχα δει πριν από αρκετό καιρό, όταν ένα παιδί στερείται αγκαλιάς μέχρι και την ηλικία των 3 τότε δημιουργείται ένας προβληματικός άνθρωπος, ο οποίος πάντα θα νιώθει ανασφαλής, θα είναι αντικοινωνικός, ίσως και βίαιος, με χαμηλό EQ. Εδώ διάβασα ότι απαγορεύεται να δώσεις αγκαλιά σε παιδί στις ΗΠΑ, στην Αγγλία και μάλλον και στην Αυστραλία, ακόμη και αν αυτό κλαίει. Μήπως στις 7/7 να πάμε να αγκαλιάσουμε τα παιδιά που βρίσκονται χωρίς αγκαλιά;;;;;;
Και όμως, έστω και με μια αγκαλιά μπορεί κάτι να αλλάξει και ας το τραγουδάει αντίθετα...
posted by street spirit at 8:44 PM 33 comments

Tuesday, June 12, 2007

Διεθνής Ημέρα Κατά της Παιδικής Εργασίας






















Θα φόραγες το υπέροχο συνολάκι που αγόρασες από την Τσιμισκή ή από την Ερμού αν ήξερες ότι κάποιο παιδί δούλευε 15 ώρες συνεχόμενες την ημέρα για να το φτιάξει; Θα έτρωγες τις μπανάνες ή θα έπινες τον καφέ σου ή το τσάι σου αν ήξερες ότι κάποια παιδιά τα συνέλεξαν από τα χωράφια χειριζόμενα ίσως τοξικά ζιζανιοκτόνα, επικίνδυνα κοπτικά μηχανήματα; Θα αγόραζες την ποδοσφαιρική μπάλα για τον πιτσιρικά σου αν ήξερες ότι κάποιος άλλος πιτσιρικάς έχει... φάει τα χέρια του για να τη φτιάξει; Το δακτυλίδι που φοράς με την υπέροχη πολύτιμη πέτρα, ξέρεις άραγε ποιος την έβγαλε από τα έγκατα της γης και υπό ποιες συνθήκες; Το καινούργιο σου χαλί, άραγε έχεις σκεφτεί ποιος το ύφανε, κόμπο κόμπο, πόσο ανθυγιεινό είναι για ένα παιδί να αναπνέει όλες αυτές τις ίνες;




Στον 21ο αιώνα με την τεχνολογία να είναι στα πάνω της και να διευκολύνει τόσο μα τόσο υποτίθεται τη ζωή μας, μπορεί να υπάρχουν παιδιά που χρησιμοποιούνται ως σκλάβοι, κάτω από πραγματικά σκληρές και ανθυγιεινές συνθήκες, παιδιά που δεν τα αφήνουν να πηγαίνουν στο σχολείο για να δουλεύουν στα χωράφια, στα εργοστάσια και στα ορυχεία; Δυστυχώς υπάρχουν πολλά ακόμα στις μέρες μας και μεις ως πολιτισμένοι απλά στρουθοκαμηλίζουμε και... βοηθάμε αυτούς που τα εκμεταλλεύονται.
Μα ποιο πολύ, μπορείς να φανταστείς ότι υπάρχει Παγκόσμια Ημέρα Κατά της Παιδικής Εργασίας στις μέρες μας;












<strong>Κινέζικη εκμετάλλευση παιδιών για κατασκευή παιχνιδιών Ολυμπιακών Αγώνων> Στοιχεία από τη Unicef

Το 70% της παιδικής εργασίας παγκοσμίως βρίσκεται στον αγροτικό τομέα με πάνω από 132 εκατομμύρια αγόρια και κορίτσια κάτω των 15 ετών να εργάζονται σε αγροκτήματα και φυτείες, χειριζόμενα μηχανήματα, σπέρνοντας και θερίζοντας, ψεκάζοντας ζιζανιοκτόνα και φροντίζοντας ζώα.

Η παιδική εργασία στη γεωργία είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο που δεν περιορίζεται στις αναπτυσσόμενες χώρες, είναι επίσης σοβαρό πρόβλημα και στις βιομηχανικές χώρες. Στην Αφρική υπολογίζεται πως υπάρχουν 56 με 72 εκατομμύρια παιδιά που εργάζονται στον αγροτικό τομέα.

Ο αριθμός των παιδιών που εργάζονται στην γεωργία είναι σχεδόν δεκαπλάσιος από εκείνο των παιδιών που εργάζονται στα εργοστάσια, τη βιομηχανία ενδυμάτων, την ύφανση χαλιών ή το ράψιμο μπαλών ποδοσφαίρου. Ο αριθμός κυμαίνεται από χώρα σε χώρα, όμως εκτιμάται πως τουλάχιστον το 90% των οικονομικά ενεργών παιδιών σε αγροτικές περιοχές στις αναπτυσσόμενες χώρες εργάζονται στην γεωργία.

Η γεωργία είναι ένας από τους τρεις περισσότερο επικίνδυνους τομείς, μαζί με τα ορυχεία και τις οικοδομές, για να εργάζεται κάποιος. Τα παιδιά που εργάζονται στη γεωργία συχνά αντιμετωπίζουν πολλές απειλές και κινδύνους που περιλαμβάνουν την ανάμειξη, το χειρισμό και τη χρήση τοξικών ζιζανιοκτόνων, τη χρήση επικίνδυνων κοπτικών εργαλείων, την εργασία σε ακραίες θερμοκρασίες και το χειρισμό ισχυρών και βαριών μηχανημάτων και οχημάτων.

Τα παιδιά ξεκινούν την εργασία σε πολύ μικρή ηλικία στις αγροτικές κοινότητες. Παρά το ότι οι περισσότερες στατιστικές καλύπτουν παιδιά που εργάζονται ηλικίας 10 ετών και άνω, πολλά παιδιά ξεκινούν να εργάζονται σε μικρότερη ηλικία. Σε μερικές χώρες, παιδιά κάτω των 10 ετών υπολογίζεται πως αναλογούν στο 20% της παιδικής εργασίας σε αγροτικές περιοχές.

Στην Αίγυπτο, εθνικής κλίμακας έρευνα του 1998 διαπίστωσε πως υπήρχαν περίπου 1,47 εκατομμύρια εργαζόμενα παιδιά, κυρίως στη γεωργία. Από τα εργαζόμενα παιδιά, στην ηλικιακή ομάδα των 6 με 11 ετών, το 41,9% ήταν στη γεωργία και στην ηλικιακή ομάδα των 12 με 14 ετών το 58,1%. Μαζί, αυτές οι δύο ηλικιακές ομάδες είναι υπεύθυνες για το 77,8% του συνολικού αριθμού των παιδιών που εργάζονται.
Στην Τουρκία, υπολογίζεται πως 35%-40% ενός αριθμού 800.000 με 1,2 εκατομμυρίων μεταναστών εργαζόμενων στη γεωργία είναι παιδιά 5-17 ετών. Τα περισσότερα από αυτά αφήνουν τη μόνιμη κατοικία τους ένα μέρος του έτους ώστε να συνοδεύσουν τις οικογένειές τους σε εποχικές εργασίες σε αγροτικές επιχειρήσεις τρίτων.
Στη Γουατεμάλα και την Ονδούρα παιδιά μέχρι και 6 ετών βοηθούν τους γονείς τους κατά τη σπορά και τη συγκομιδή του καφέ. Στη Μαλαισία το 60% των παιδιών που εργάζονται στις φυτείες φοινικέλαιου είναι 6-10 ετών.
Υπάρχει πρόοδος. Σύμφωνα με πρόσφατες στατιστικές από τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας (ILO) ο αριθμός των παιδιών που εργάζονται παγκοσμίως έπεσε από 246 εκατομμύρια το 2000 σε 218 εκατομμύρια το 2004, μείωση 11%.

Για ξανασκέψου μέχρι την επόμενη φορά που θα πας να αγοράσεις μια κινέζικη κούκλα για το ανιψάκι σου... θα μπορείς να κοιτάξεις αυτά τα παιδιά ποτέ στα μάτια;



θα 'θελα να μπορέσω να κοιτάξω αυτά τα παιδιά στα μάτια και να τους ζητήσω συγγνώμη για όσες φορές αφελέστατα έκανα το σφάλμα και χωρίς σκέψη παρά μόνο με τη χαζομάρα της άνεσης του πολιτισμένου κόσμου μπήκα σε ένα μαγαζί και αγόρασα αυτό που έκανε αυτά τα παιδιά σκλάβους και κάποιους αδίστακτους μισάνθρωπους ακόμα πιο πλούσιους


ΥΣ UPDATE: Δες το αν το θέμα σε αγγίζει


ΥΣ2: Στην Ελλάδα 150.000 παιδιά βρίσκονται στο μεροκάματο, ακόμη και στις ΗΠΑ υπάρχουν περίπου 300.000. Κάθε χρόνο 22.000 παιδιά πεθαίνουν σε εργατικά ατυχήματα. Τα περισσότερα εργάζονται χωρίς τη θέλησή τους. Περίπου 1.200.000 είναι θύματα διακίνησης trafficking. Αυτήν τη στιγμή που γράφονται αυτές οι αράδες κάποιο παιδί χάνει τη ζωή του ως αποτέλεσμα της φτώχειας, σύμφωνα με στοιχεία της έκθεσης για την Ανθρώπινη Ανάπτυξη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Ενώ ο αριθμός των παιδιών θυμάτων εμπορίας κάθε έτος είναι ο ίδιος με τον αριθμό των παιδιών κάτω των 5 που ζουν στην Αυστραλία (1,2 εκατομμύρια).
Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν τελικά υπάρχει χειρότερο κτήνος από τον άνθρωπο...
posted by street spirit at 2:13 PM 18 comments

Friday, June 01, 2007

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΑΛΙΑ




«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του.»

(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...» (Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)

Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα.

Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια κι επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Εκτός από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.


Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.

Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον Ορκο του Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.

«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:

«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας.»

Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:

* ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ
* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ
* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ
* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.
* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ



ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.

* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ
* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ
* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ


ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.


Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων

(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι "για την Αμαλία").



ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ


posted by street spirit at 1:12 PM 3 comments