"http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> stories of the city stories of the streets: <strong>ΜΑΠΠΑ ΣΤΑ EXIT POLLS</strong> stories of the city stories of the streets: <strong>ΜΑΠΠΑ ΣΤΑ EXIT POLLS</strong>

stories of the city stories of the streets

Friday, September 14, 2007

ΜΑΠΠΑ ΣΤΑ EXIT POLLS

Ξύπνησα το πρωί πρώτη φορά τα μάτια μου άνοιξαν αμέσως, πρώτη φορά ένιωσα τόσο ανάλαφρος. Η έξυπνη καφετιέρα είχε πλημμυρίσει το σπίτι με το υπέροχο άρωμα του καφέ. Ο ήλιος έξω έλαμπε, ενώ απολάμβανα τον καφέ μου. Άνοιξα την τηλεόραση να ενημερωθώ για το τι γίνεται στον κόσμο. Καμιά συγκέντρωση, κανένα διαφημιστικό φυλλάδιο, καμιά αφίσα, λίγες μέρες πριν από τις εκλογές, είναι πρωτοφανές, αλλά συμβαίνει. Οι πολιτικοί απαντάνε πραγματικά στις ερωτήσεις που τους κάνουν καθημερινοί άνθρωποι και όχι δημοσιογράφοι. Τα λεφτά που θα σπαταλούσαν όλα τα κόμματα για την προεκλογική τους εκστρατεία πάνε στους πυρόπληκτους (φοριέται πολύ τελευταία αυτή η λέξη κι ας μην υπάρχει σε κανένα λεξικό). Ο κόσμος θέλει λέει να ψηφίσει, θα σπάσουν φέτος τα κοντέρ. Έχουν τη δύναμη στα χέρια τους και θέλουν να την εκμεταλλευτούν καθώς τους αντιπροσωπεύουν πολλά κόμματα, το δύσκολο θα είναι η επιλογή. Όλα έχουν ρεαλιστικά προγράμματα, χωρίς παραμύθια, χωρίς ακαταλαβίστικα, χωρίς «θα κάνουμε αυτό» χωρίς να εξηγούν το πώς. Η γλώσσα τους δεν είναι ξύλινη, η εμφανισή τους είναι ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας μας. Οι εκλογές θα είναι πραγματικά η μεγάλη γιορτή της δημοκρατίας. Όλοι θα έχουν λόγο, φωνή στο νέο Κοινοβούλιο - Τα στρατεύματα από τα κατεχόμενα του Ιράκ αποχώρησαν - Νέα αρνητικά ρεκόρ στην τιμή του πετρελαίου το βαρέλι έφτασε τα 10 δολάρια - Η αναδάσωση σε όλα τα καμένα της Ελλάδας ολοκληρώθηκε - Στο Σουδάν τα πράγματα καλυτερεύουν με τη μεγάλη ειρηνευτική δύναμη που βρίσκεται εκεί, αλλά και τη βοήθεια που έρχεται από όλο τον κόσμο - Στην Κίνα η εκμετάλλευση των παιδιών θα καταδιώκεται ως κακούργημα - Μέχρι αυτή τη στιγμή γεννήθηκαν 100 νέες υπέροχες ψυχές. Σε λίγο συνεντεύξεις με τους γονείς τους. Τι λένε οι συγγενείς. Δήλωση του προέδρου της Δημοκρατίας για το ευτυχές γεγονός.
Βγαίνω έξω από το σπίτι, όλα δείχνουν διαφορετικά, οι δρόμοι πεντακάθαροι, ούτε ένα σκουπιδάκι κάτω, τα σπίτια έχουν όλα αποστάσεις μεταξύ τους γιατί ανάμεσά τους υπάρχουν κήποι, πάρκα, δέντρα, τα αυτοκίνητα στο δρόμο είναι λίγα, τα ποδήλατα όμως πάρα πολλά, ολοι οι συνοδοιπόροι μου κυκλοφορούν με όρθια κεφάλια, χαμογελαστά, ο ένας χαιρετάει τον άλλον. Διασχίζοντας ένα δρόμο με τα πόδια διακρίνω λίγο πιο κει ένα αυτοκίνητο που σταματάει καθώς ένας άνθρωπος σε καροτσάκι προσπαθεί να περάσει το δρόμο, τα άλλα αυτοκίνητα πίσω από το σταματημένο περιμένουν υπομονετικά, κανείς δεν κορνάρει...
Περνάω έξω από ένα σχολείο είναι πολύχρωμο, χωρίς κάγκελα, έχει μια μεγάλη πράσινη αυλή, με δέντρα και είναι γεμάτο χαρούμενα παιδιά που παίζουνε. Ένα παιδί λίγο πιο κει στην κυριολεξία σέρνει τη μάνα του γιατί άργησαν και βιάζεται τόσο μα τόσο να πάει στο σχολείο...
Στη στάση του λεωφορείου με ενημερώνει ο ηλεκτρονικός πίνακας ότι θα έρθει σε δύο λεπτά. Ακριβώς σε δύο λεπτά είναι κει, μπαίνω μέσα με καλημερίζει ο οδηγός και οι υπόλοιποι συνεπιβάτες χαμογελάνε και κάνουν νεύμα καλημερίσματος με το κεφάλι τους...
Στο κέντρο της πόλης εθελοντές μοιράζουν μπαλόνια και ένα ενημερωτικό φυλλάδιο με το τι γίνεται στην πόλη σήμερα, σε κάθε γωνιά του δρόμου υπάρχει και ένα δρώμενο, κάποιοι παίζουν ένα θεατρικό έργο, λίγο πιο κει ένα συγκρότημα τζαζ, στην επόμενη γωνία ένας καλλιτέχνης εκθέτει τα έργα ζωγραφικής του, δίπλα του ένας άλλος τα γλυπτά του. Απέναντι μια χορευτική ομάδα τελείωσε την παράστασή της και πλέον χορεύουν με τους θεατές τους. Ο ουρανός έχει γεμίσει πολύχρωμα μπαλόνια...

Μμμ αυτό είναι, κάτι δεν πάει καλά!!!!

Ξύπνησα, προσπάθησα, κάμποση ώρα να ανοίξω τα μάτια μου, αυτά όμως στην κοσμάρα τους, προτιμούσαν τα όνειρα, ρίχνω νερό μπας και ξεκολλήσω τα ματοτσίνορά μου. Έπειτα σέρνομαι μέχρι την καφετιέρα. Ετοιμάζω καφέ, ενώ κτυπάει το τηλέφωνο. «Είμαστε από το πολιτικό γραφείο του τάδε για να σας ενημερώσουμε για την ομιλία του τάδε» ναι, ξέρετε, δώσαμε, δεν θα πάρω... Κλείνω το τηλέφωνο έξω φυσάει οπότε μένω μέσα ανοίγω τηλεόραση να δω τι γίνεται στον κόσμο. Κάμποσοι βλάκες σε κάμποσα παράθυρα λένε το κοντό τους και το μακρύ τους, πάντως καλοκουρδισμένοι, δεν ξεφεύγουν με τίποτα από αυτά που θέλουν να πουν, μα φυσικά δεν λένε τίποτα, ούτε καν απαντάνε στις ερωτήσεις της έγκυρης δημοσιογράφου, δεν ξέρω καν αν την ακούνε. Έπειτα αρχίζουν οι καταστροφές εδώ, πλημμύρες εκεί, σεισμοί και καταποντισμοί αλλού, τόσοι νεκροί εδώ, τόσοι νεκροί εκεί. Μα καλά σ'αυτό τον πλανήτη μόνο νεκρούς έχουμε; Την κλείνω και ντύνομαι. Βγαίνω έξω, ο δρόμος γεμάτος σκουπίδια, όπου και αν γυρίσεις και κοιτάξει το μάτι σου θα δει σκουπίδια. Ο κόσμος περιφέρεται σκυθρωπός, με κατεβασμένο το κεφάλι, το χαμόγελο το έχει ξεχάσει εδώ και καιρό. Το λεωφορείο άργησε πάλι κάνα 20λεπτο. Ολοι στριμώγνονται μέσα του και αποφεύγουν να κοιτάξουν ο ένας τον άλλον. Το μποτιλιάρισμα στον δρόμο μάς έχει ακινητοποιήσει εδώ και κάμποση ώρα. Βλέπω ένα σχολείο από το τζάμι του λεωφορείου γεμάτο κάγκελα ψηλά και τσιμέντο, το χρώμα του είναι γκρίζο, το προαύλιο έχει τσιμέντο κάτω τα παιδιά παίζουν όμως και έτσι και γεμίζουν με τις φωνές τους το λεωφορείο που ως διά μαγείας ξαναξεκινά. Στο κέντρο της πόλης μιλούνια κόσμου παρασύρονται από το ένα φανάρι στο άλλο. Ένας νεαρός καθηλωμένος σε καροτσάκι προσπαθεί να κατέβει το πεζοδρόμιο για να περάσει τον δρόμο για το απέναντι πεζοδρόμιο όμως ένας ασυνείδητος οδηγός δεν κόβει καν και δεν φτάνει μόνο αυτό, από πίσω του στο πεζοδρόμιο έχει κολλήσει και ένας ηλίθιος μηχανόβιος που προσπαθεί να τον προσπεράσει. Χαρίζω πλουσιοπάροχα και με ελαφρά την καρδία τα φάσκελα ένθεν και ένθεν. Στην Αριστοτέλους υπάρχουν κάτι εξέδρες με προβολείς που κάνουν τη νύχτα μέρα και κάποιος πέρα τεστάρει τα μικρόφωνα και τα ηχεία που έχουν τοποθετηθεί κατά μήκος της πλατείας. Φτάνω επιτέλους στο γραφείο, κάθομαι και με πλησιάζει μια κοπέλα λέγοντας μου, με λένε... Τσουρέκα και σου προσφέρω αυτό το τσουρεκάκι...

Ψηφίζω ΜΑΠΠΑ γιατί αυτήν τη χρειαζόμαστε νομίζω όλοι μας τελικά




Ελπίζω να τα τρελάνουμαι τα exit polls
posted by street spirit at 12:27 PM

7 Comments:

Βλέπεις κάτι εφιάλτες ώρες ώρες...

9:28 AM  

Καλημέρες!!!
'-)))

υγ. Το φυλλάδιο είναι έτη φωτός...πίσω. Πες του τύπου ότι δουλεύουμε άριστα πλέον το Photoshop!!!

Φιλιά, street spirit!

3:53 PM  

darthiir, φίλε μου είδες τι παθαίνω ώρες ώρες ;)

9:19 PM  

the muppet show girls, θα 'χανε όλη τη γοητεία του όμως αν θες να σε προτείνω οκ ;)

9:22 PM  

Poly kalo to oneiro sou, alla mhn pisteueis oti ola auta ginontai mono sta oneira, sthn ellada sigoura, mono sta oneira, sthn polh pou zw egw orismena toulaxiston einai pragmatikothta. Oi dromoi den einai pentaka8arh, alla to prwi prin paw sthn douleia pernane 2 “skoupes” kai ka8arizoun (ta amaksakia me tis peristrefomenes skoupes) ta spitia den exoun apostasies, alla exoun khpous (estw kai mikrous), yparxoun polla parka kai akomh pio polla dentra, autokinhta yparxoun polla alla kai arketa podhlata, h pezoi. Ta amaksia stamatane otan enas an8rwpos me karotsaki prospa8ei na perasei to dromo kai kaneis den kornarei, stis staseis twn lewforeiwn yparxoun pinakes me tous xronous pou xreiazontai ta lewforeia gia na er8oun, oi odhgoi (toulaxiston oi perisoteroi) lene kalhmera kai xamogelane, kai otan einai ta events days panta moirazoun fyladia gia na ksereis pou ginetai ti. Kai ka8e savvato stous pezodromous yparxoun mousikoi kai allou eidous “diaskedastes”. Telika auto pou perigrafeis san oneiro yparxei pragmatika!!

1:48 PM  

anonymous, πώς ξέφυγες εσύ από το όνειρό μου; Τι κάνεις εδώ; Πέρα από την πλάκα τώρα πού μένεις να 'ρθούμε και μεις;;;;;;)

7:24 PM  

徵信社,徵信,徵信社,徵信,徵信,徵信社,徵信社,徵信,徵信社,徵信,徵信,徵信社,徵信公司,尋人,抓姦,外遇,徵信,徵信社,徵信公司,尋人,抓姦,外遇,徵信,徵信社,徵信公司,尋人,抓姦,外遇,徵信,徵信社,徵信公司,尋人,抓姦,外遇,徵信,徵信社,徵信公司,尋人,抓姦,外遇,徵信,徵信社,徵信公司,尋人,抓姦,外遇,徵信,徵信社,徵信公司,尋人,抓姦,外遇,徵信,徵信社,徵信公司,尋人,抓姦,外遇,徵信,徵信社,徵信公司,尋人,抓姦,外遇,徵信,徵信社,徵信公司,尋人,抓姦,外遇,徵信公司,尋人,抓姦,外遇,徵信,徵信社,徵信公司,尋人,抓姦,外遇,徵信,徵信社,徵信,徵信,徵信,徵信,徵信,徵信社,徵信

12:20 PM  

Post a Comment

<< Home