"http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> stories of the city stories of the streets: October 2007 stories of the city stories of the streets: October 2007

stories of the city stories of the streets

Wednesday, October 03, 2007

Μπορείς να διαβάσεις τη σκέψη μου;

Πριν από περίπου 8 χρόνια, ένας βράχος στη Σίφνο ήταν η αιτία ή η αφορμή αν θέλετε να γνωρίσω τη Β. Πιο συγκεκριμένα, εκείνο το καλοκαίρι ήταν το πρώτο στην προηγούμενη δουλειά μου, οπότε το δούλευα ολόκληρο, πλην ενός μοναδικού Σαββατοκύριακου, όπου μαζί με τον Μίστερ Τ πήγαμε στη Σίφνο να βρούμε τον Α. Εκεί σε ένα από τα βράχια της Χρυσοπηγής βοήθησα να ανέβει από τη θάλασσα τη Β. Μπορείτε να πείτε ότι ο βράχος μάς σύστησε. Όμως εκείνο το καιρό τα πράγματα ήταν περίεργα και τελικά χαθήκαμε για περίπου 2 χρόνια. Όχι όμως και για τον κολλητό μου, τον Μίστερ Τ που έδεσε αμέσως με την κολλητή της Β, την Ε. Έτσι έστω και με δύο χρόνια καθυστέρηση οι φίλοι μας γίνανε με τη σειρά τους η αιτία να ξαναβρεθούμε εγώ και η Β. Από τότε οργώσαμε την Ελλάδα. Τις περισσότερες φορές ανεβοκατεβαίναμε Πάνω - Κάτω Πόλη, αλλά άλλες τόσες τις μοιράζαμε σε άλλα μέρη στην Ελλάδα. Τον περισσότερο καιρό βρισκόμασταν για σχεδόν 2 μέρες ανά 2 βδομάδες, αλλά όποτε βρίσκαμε ευκαιρία να τις κάνουμε παραπάνω δεν την αφήναμε ανεκμετάλλευτη. Τα 504 χλμ. που μας χώριζαν όσο και αν έμοιαζαν με βουνό δεν μας τρόμαζαν. Αυτό που κάθε φορά ήταν επίπονο ήταν ο χωρισμός. Ποτέ δεν την αποχαιρετούσα, ποτέ δεν περίμενα το τρένο να φύγει έφευγα πιο πριν, το ίδιο έκανε η Β. Μονάχα ένα θερμό φιλί και έπειτα δρόμο. Τα τελευταία 2 χρόνια λίγες ώρες πριν χωρίσουμε η Β γινόταν σκυθρωπή, τα μάτια της υγρά, η καρδιά μου κομμάτια, αλλά ποτέ δεν το έδειχνα, έπρεπε να δείχνω βράχος.
Πριν από περίπου ένα χρόνο και κάτι και αφού μεσολάβησαν διάφορα, ώστε να αναθεωρήσω και να ξαναδώ τη ζωή μου από την αρχή, είδα καθαρά ότι αυτό που ήθελα ήταν η Β και θα έκανα ό,τι χρειαζόταν για να είμαστε μαζί. Έτσι και πήρα τη μεγάλη απόφαση να αφήσω την Κάτω Πόλη και να ανέβω στην Πάνω Πόλη. Άφησα στην Κάτω Πόλη την οικογένειά μου, τους φίλους μου, μια καλή δουλειά και ανέβηκα στην Πάνω Πόλη μέσα στο άγνωστο, χωρίς δουλειά, γνωρίζοντας ελάχιστο κόσμο, ευτυχώς απάνω ήταν ήδη ο Μίστερ Τ, ενώ στα προηγούμενα πάνω-κάτω μου είχα γνωρίσει τα ψηλόπαιδα, τον κύριο και την κυρία εισαγγελέα.





Μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο άλλαξα 3 δουλειές, δοκίμασα καινούργια πράγματα, πολλοί μου είπαν ότι έκανα επαγγελματική αυτοκτονία και ότι όλοι στο επαγγελμά μου προσπαθούν από την Πάνω Πόλη να πάνε στην Κάτω, όμως ως συνήθως πάω ανάποδα στο πλήθος. Φλάσμπακ, σχεδόν τις περισσότερες φορές θυμάμαι να προχωράμε στα νησιά ενάντια στα μπουλούκια. Η Β με στήριζε σε ό,τι φυσικά έκανα. Τα ψηλόπαιδα γίνανε καλά φιλαράκια μου. Ο Μίστερ Τ όπως πάντα νοιάζεται σαν αδελφός. Ο κύριος και η κυρία εισαγγελέα έστω και από απόσταση έδειχναν και αυτοί όσο μπορούσαν το ενδιαφέρον τους. Κατάφερα να βρω τα πατήματά μου τελικά ή έτσι τουλάχιστον πιστεύω. Φυσικά, ο μισθός μου δεν έχει καμία σχέση με αυτόν της Κάτω Πόλης, αλλά και τι μ'αυτό;
Φέτος, η Β και γω βρεθήκαμε στη χώρα των Κενταύρων. Εκεί μαγεμένοι από την παραμυθένια ατμόσφαιρα αποφασίσαμε να φτιάξουμε ένα δικό μας παραμύθι.
Αυτό είναι το μυστικό μου. Σ'αυτό ήθελα να προσκαλέσω το Μαράκι. Αλλά όπως έχω πει: χαρά και λύπη, λύπη και χαρά εναλλάσονται τόσο γρήγορα που κάνουν και τους πιο τολμηρούς σεναριογράφους να τα 'χουν χαμένα.
Ένα μυστικό που ήρθε ο καιρός να αποκαλυφθεί καθώς πλησιάζουν οι μέρες που θα γίνει πραγματικότητα. Ένα μυστικό που θα φέρει κόσμο από τη Γαλλία, την Κύπρο, την Κάτω Πόλη και άλλα μέρη όλους στην Πάνω Πόλη.
Ένα μυστικό που δε θα είναι πια μυστικό στις 13 Οκτωβρίου ή Οκτωβρίου (διαλέχτε!!). Ένα μυστικό που ναι μεν ήθελα νωρίτερα να το μοιραστώ μαζί σας αλλά δεν έβρισκα τον τρόπο.
Ένα μυστικό που η συνέπειά του είναι ένα μεγάλο ταξίδι.

Αλήθεια, μπορείς να διαβάσεις τη σκέψη μου;;;;
posted by street spirit at 12:06 PM 56 comments