"http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> stories of the city stories of the streets: February 2008 stories of the city stories of the streets: February 2008

stories of the city stories of the streets

Monday, February 25, 2008

This is not just another μπλογκοπαίχνιδο

Λίγο καθυστερημένα όπως συνηθίζω άλλωστε, μπαίνω στο μπλογκοπαίχνιδο που με κάλεσε η καλή μου φίλη citronella

Οδηγίες παιχνιδιού από Mr. Arkadin

1. Πιάσε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά σε σένα.
2. Άνοιξε το βιβλίο στη σελίδα 123 (αν το βιβλίο διαθέτει λιγότερες από 123 σελίδες, άφησέ το και πήγαινε στο επόμενο κοντινότερο).
3. Βρες την πέμπτη περίοδο (=από τελεία σε τελεία, αν θυμάσαι) της σελίδας.
4. Ανάρτησε τις επόμενες τρεις περιόδους (δηλ. την έκτη, την έβδομη και την όγδοη).
5. Ζήτα από πέντε ανθρώπους να κάνουν το ίδιο.

Ξεκίνησα για ένα βιβλίο τυχαία η σελ. 123 δεν υπήρχε, ούτε και στο δεύτερο ούτε και στο τρίτο τελικά το τέταρτο μου έκανε τη χάρη, αλλά ρε παιδιά γιατί τη σελίδα 123, ε;;;

Τεσπά, 6η, 7η και 8η περίοδος από τα «Παιδιά του Μεσονυκτίου» του Σάλμαν Ρούσντι:







Όταν το πλήθος διαλύθηκε, ο γερο-Μούσα, ο υπηρέτης, βγήκε στο δρόμο και μάζεψε το στερεοσκόπιο του Λιφάφα Ντας, ενώ η Αμίνα, με το πιο όμορφο χαμόγελό της έδινε στον νέο, ξανά και ξανά, ποτήρια με φρέσκια λεμονάδα. Θα έλεγε κανείς ότι η δοκιμασία που είχε περάσει τον είχε αφυδατώσει, όχι μόνο από οποιοδήποτε υγρό, αλλά επίσης και από οποιαδήποτε γλυκά, γιατί έβαζε τέσσερις κουταλιές ζάχαρη σε κάθε ποτήρι, ενώ η Ζόρα, τρομοκρατημένη, είχε κολουριαστεί σε ένα ντιβάνι. Και στο τέλος ο Λιφάφα (ενυδατωμένος από τη λεμονάδα και γλυκαμένος από τη ζάχαρη) είπε: «Μπεκούμ σαχίμπα, είστε μεγάλη κυρία....



Λοιπόν, ποιος θέλει να παίξει σ'ένα ακόμη χαζομπλογκοπαίχνιδο;;;;;;;;
θα έλεγα wisdom, proserpina, jason, urbantulip, iliaxtida

Φυσικά όποιος δεν θέλει κατανόητο, αλλά και όποιος άλλος θέλει επίσης κατανοητό
posted by street spirit at 3:43 PM 11 comments

Wednesday, February 13, 2008

Ακρίβεια τέλος

Ναι έχει δίκιο ο υπουργός πώς τολμάμε να κάνουμε shopping therapy, πώς τολμάμε να ψωνίζουμε, εμείς πρέπει να κόψουμε αυτές τις βλαβερές συνήθειες. Φυσικά, δεν φταίει το κράτος για την ακρίβεια. Η ακρίβεια είναι σαν το τάνγκο θέλει δύο όχι τρεις, άρα η κυβέρνηση δεν χωράει στον ερωτικό μας χορό.
Μα τώρα τι σας περνάει από το μυαλό, είναι δυνατόν επειδή τα περισσότερα είδη στο Βέλγιο ή στη Γερμανία κ.ά. είναι φθηνότερα στα σούπερ μάρκετ, να φταίει το κράτος; Σαφώς εμείς φταίμε που τα αγοράζουμε, ενώ κανονικά θα έπρεπε όλοι μας να κάνουμε απεργία πείνας. Τώρα βέβαια υπάρχουν πολλοί που με τα σούπερ μάρκετ τελευταία κάνουν πολιτική. Είναι μόδα. Τσίπρας - Πάγκαλος γράψατε 1, μάλλον ο Τσίπρας έχει πατήσει έστω μία φορά σε σούπερ μάρκετ ο άλλος τα βρίσκει έτοιμα...

Βέβαια, τα ραντάρ μου έπιασαν και το άλλο. Ότι για να πιάσεις δουλειά σε σούπερ μάρκετ βασική προϋπόθεση είναι να περάσεις πρώτα από το γραφείο κάποιου βουλευτή που να έχει τα κονέ... Τα σπάνε τα τηλέφωνα οι βουλευτές των σούπερ μάρκετ, όχι για την ακρίβεια, αλλά για να βγάλουν την υποχρέωση της ψήφου από πάνω τους.

Το πετρέλαιο και η βενζίνη όσο και αν τραβάνε την ανηφόρα, υπάρχει λύση. Την είδα στο Μπαλί. Έτσι θα γλιτώσουμε και από τα άθλιας αισθητικής βενζινάδικα.





ΥΓ. Αν άκουσα καλά το πρώτο μέτρο της κυβέρνησης για την καταπολέμηση της ακρίβειας θα είναι ο διάλογος... Και αν οι πολιτικοί αρχίσουν τον... διάλογο, τότε ούτε η ακρίβεια δεν τους αντέχει
posted by street spirit at 4:51 PM 15 comments