"http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> stories of the city stories of the streets: March 2008 stories of the city stories of the streets: March 2008

stories of the city stories of the streets

Monday, March 17, 2008

ΠΑΖΛ






Έχω καταλήξει στο συμπέρασμα εδώ και αρκετό καιρό ότι η ζωή είναι ένα παζλ από στιγμές-χιλιάδες κομμάτια, τα οποία δεν είναι ατάκτως ερριμμένα, αλλά έχουν κάποιο συγκεκριμένο λόγο, ωστόσο, από σένα εξαρτάται πώς θα τα μαζέψεις και θα τα ενώσεις, όπως και να τοποθετήσεις τα κομμάτια του δεν είναι λάθος απλά σου βγάζουν τους δρόμους που διάλεξες. Σχηματίζουν την εικόνα του ό,τι ζεις. Δεν είναι θέμα τύχης ή μοίρας ή ανθρώπου. Είναι ένα χαρμάνι από όλα αυτά. Τίποτα δεν είναι σωστό και τίποτα δεν είναι λάθος. Όλα οδηγούν κάπου αλλά και πουθενά. Άλλοτε πάμε όπου φυσάει ο άνεμος και άλλοτε αντίθετα. Ωστόσο, ίσως κάποιες φορές να χρειάζεται να το διαλύουμαι και να το ξαναφτιάχνουμε από την αρχή, ψάχνοντας για κάτι διαφορετικό, συνειδητοποιώντας όμως ότι όσο και πιο διαφορετικό και αν δείχνει να είναι, πάλι το ίδιο είναι, γιατί απλά εμείς είμαστε ίδιοι...
Γι'αυτό κάντε το παζλ σας πολύχρωμο και αν χρειαστεί διαλύστε το και ξαναφτιάξτε το, ώστε να καταλάβετε ότι το πιο πολύτιμο κομμάτι του παζλ είσαστε εσείς...


Τέτοιες σκέψεις τριβελίζουν το μυαλό μου κάθε φορά που ακούω Le Vent Nous Portera και χάνομαι στο γκρίζο του ουρανού




Η φωτό είναι τραβηγμένη ταξιδεύοντας πριν από μερικές μέρες για Ζαγοροχώρια



posted by street spirit at 1:43 PM 24 comments

Tuesday, March 04, 2008

Ήλιος μασκαράς






O ήλιος με απροσανατολίζει, τα χαλιά από σερπατίνες, κομφετί με κρατάνε παγιδευμένο σ'έναν περίεργο κόσμο, όπου όλοι είναι μασκαρεμένοι, ινδιάνοι, ζορό, καουμπόηδες ακόμη και κούγιδες. Ήταν επόμενο ότι το μπλογκ θα το μπλέξουν τα συμφέροντα και όποιοι άλλοι υπάρχουν πίσω από αυτά, αλλά αυτός ο ήλιος... δεν μπορώ να ασχοληθώ μαζί τους. Πώς λένε στο μάρκετινγκ ακόμη και η αρνητική διαφήμιση είναι διαφήμιση και μάλλον κάτι τέτοιο ήταν... αχ, αυτός ο ήλιος.
Η άνοιξη είναι μπροστά μας πια και τίποτα δεν το χαλάει. Πού μυαλό για Σκοπιανό, στρατηγό Κοργιαλά (πόσα βομβαρδιστικά να στείλουμε;), ίμο, ήμουν κ.λπ. Συλλαλητήρια, συγκεντρώσεις, Άνθιμος, καραγκιόζης-ζορό, κουτσουλιάς και λοιποί νοματαίοι. Παντού μασκοφόροι, άλλοι διασκεδάζουν, άλλοι αφηνιάζουν. Μπροστά μας η Καθαρά Δευτέρα, μικρές αποδράσεις. Ευκαιρία για κάθαρση, όμως, στη μέση το ασφαλιστικό να κρέμεται ως δαμόκλειος σπάθη πάνω από το κεφάλι μας. Η δικιά μου γενιά είναι άγνωστο αν ποτέ θα βγει στη σύνταξη, με πλησίασε στο δρόμο ένα νέο παιδί με ένα φυλλάδιο που έλεγε «Όχι στη σύνταξη μετά το θάνατο», αλλά νομίζω πως ούτε και τότε θα μας βρει.
Οι σκοτούρες μαζεύονται στο κεφάλι, όμως αυτός ο ήλιος τις κάνει όλες πέρα, αυτό το γαλάζιο του ουρανού με ηρεμεί.

Σε μια χώρα πέρα μακριά οι εταιρίες μάρκετινγκ δίνουν μια από τις σκληρότερες μάχες για πιο από τα δύο ριζοσπαστικά και ανατρεπτικά προϊόντα τους θα κερδίσει το χρίσμα των Δημοκρατικών και επομένως σύμφωνα με αυτούς αλλά και την ιστορία το χρίσμα του προέδρου των ΗΠΑ. Το περιτύλιγμά τους μοναδικό, το μέσα τους δεν νομίζω όμως να διαφέρει από όλων των άλλων προηγούμενων. Ωστόσο, χάρις στον Τζούνιορ είναι σίγουροι πως πιο κάτω δεν πάει. Έχουν μια βάση δηλαδή για άνοδο.
Παγκοσμιοποίηση σε όλο της το μεγαλείο. Εμείς να ασχολούμαστε με τα κοινά των ΗΠΑ, στο Νταρφούρ να πραγματοποιείται γενοκτονία με τις ευλογίες της Κίνας και οι Βαλκάνιοι να περιμένουν τις νουθεσίες των «μεγάλων» για να δουν αν θα βάλουν μπουρλότο, που θα βάλουν γιατί αυτή είναι η φύση τους και οι Αμερικανοί να προσπαθούν να βαφτίσουν τα Σκόπια Άνω-Κάτω Μακεδονία. Ακόμη και ο Ίψεν θα τα'χε χαμένα.
Αυτός ο ήλιος τελικά με κάνει μπουρλότο!!! Ίσως θα ήταν καλύτερα να ήμουν τώρα κάπου παραλιακά να πίνω κάνα ουζάκι και να χαζεύω το μπλε της θάλασσας. Αντ'αυτού θα κλειστώ σε ένα γραφείο, με κλειστά παράθυρα που το χτυπάει από το πρωί ο ήλιος και έχει μαζέψει όλου του κόσμου τη ζέστη, όπου η ατμόσφαιρα είναι τουλάχιστον αποπνικτική και όπου αρκετοί συνάδελφοι θα έχουν την ευγενή καλοσύνη να καπνίζουν αδιαφορώντας για τους υπόλοιπους που δεν καπνίζουν και αισθάνονται να πεθαίνουν από την ασφυξία.
Μάλλον αυτός ο ήλιος είναι μασκαράς...
posted by street spirit at 1:29 PM 24 comments