"http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> stories of the city stories of the streets: <strong>Αληθινά ψέματα</strong> stories of the city stories of the streets: <strong>Αληθινά ψέματα</strong>

stories of the city stories of the streets

Thursday, April 10, 2008

Αληθινά ψέματα

Να λες την αλήθεια είναι επικίνδυνο, αλλά να την ακούς, ανιαρό (Δανέζικο ρητό)

Αυτός που λέει την αλήθεια είναι εχθρός όλων (Ινδική παροιμία)

Το ψέμα θα γυρίσει όλη τη Γη πριν η αλήθεια προλάβει να φορέσει τα παπούτσια της (Αγγλική παροιμία)

Ένας θα πει ψέμα, δέκα θα το επαναλαμβάνουν ως αλήθεια (Κινέζικη παροιμία)

Ανάμεσα στο ψέμα και την αλήθεια υπάρχει η διέξοδος της σιωπής (Άγνωστος)

Truth exists, only falsehood has to be invented (George Braque)

Πριν από λίγο καιρό έβλεπα ένα ντοκιμαντέρ που έλεγε πως οι μηχανισμοί που αναπτύσσονται στον εγκέφαλο όταν λέμε ψέματα είναι περισσότεροι από όταν λέμε αλήθεια, μάλιστα έδειχνε αναπαράσταση του εγκεφάλου όπου τα σημεία του εγκεφάλου που ενεργοποιούνταν όταν κάποιος κατασκεύαζε κάποιο ψέμα ήταν περισσότερα από όταν κάποιος έλεγε την αλήθεια.

The truth, as always, will be far stranger (Arthur C. Clarke)

If you tell the truth you don't have anything to remember (Mark Twain)

Σίγουρα για το ψέμα μπορεί να χρησιμοποιούνται περισσότερα μέρη του εγκεφάλου για να το κατασκευάσουν και φυσικά να το εκφράσουν, όμως γιατί τότε η αλήθεια είναι τόσο δύσκολη και συνάμα ακόμη πιο δύσκολο είναι να την ανακαλύψεις, να την εντοπίσεις; Γιατί λοιπόν το εύκολο φαντάζει τόσο δύσκολο; Αλλά ακόμη περισσότερο γιατί είναι τόσο δυσεύρετο;


Τα παραμύθια της γιαγιάς από την Πόλη ήταν το καλύτερο ηρεμιστικό που επιστράτευσαν οι δικοί μου για να ηρεμήσουν ένα γενικά αρκετά άτακτο παιδί. Η γιαγιά Όλγα είχε τον τρόπο της. Δεν ήταν μόνο ότι ήξερε κάποια παραμύθια, αλλά και ο τρόπος που στα έλεγε που σε ταξίδευε στον κόσμο της φαντασίας. Ακούγοντας ένα βράδυ στο σπίτι της γιαγιάς το παραμύθι με την ιστορία του Μισκωλάκι, ένα αγοράκι με μισό κωλαράκι, παρόμοια με του κοντορεβυθούλι, έβλεπα στους τοίχους του παλιού προσφυγικού σπιτιού της τις σκιές να ζωντανεύουν, τους ίδιους τους τοίχους να γίνονται δάσος, τη γιαγιά να μεταμορφώνεται σε καλή νεράιδα.

Αργότερα, όταν είχα πλέον αρχίσει να διαβάζω, βρήκα ένα βιβλίο ντουλάπι ολόκληρο χοντρό και τεράστιο που είχε κάπου ξεχασμένο ο πατέρας μου. Το άνοιξα και ένας ολόκληρος νέος κόσμος ξεφύτρωσε μπροστά μου. Όλα τα παραμύθια του Χανς Κρίστιεν Άντερσεν και των αδελφών Γκριμ ζωντάνευαν μπροστά στα μάτια μου. Από τη μικρή Γοργόνα ώς τους Χάνσεν και Γκρέτελ και από το σπίτι της σοκολάτας ώς το αηδόνι του αυτοκράτορα. Έχοντας πλέον τις βασικές γνώσεις των παραμυθιών, προχώρησα για το μεταπτυχιακό. Έπειτα από μια καλή συμφωνία μεταξύ του ψιλικατζή της γειτονιάς Μενέλαου και μένα στην ηλικία των 7, θα του έδινα κάθε βδομάδα από 20 δρχ. και κείνος θα μου έδινε ένα βιβλίο του Ιούλιου Βερν και μόλις το ξεχρέωνα θα μου έδινε ένα ακόμη, αν σκεφτείτε ότι τότε ένα τέτοιο βιβλίο στοίχιζε γύρω στις 80 με 100 δρχ., καταλαβαίνετε ότι έπρεπε να περάσει τουλάχιστον ένας μήνας για να πάρω το επόμενο. Έτσι, λοιπόν, το χαρτζιλίκι για γαριδάκια και πατατάκια, κάτι να φάω βρε αδερφέ, γινόταν πνευματική τροφή. Η φαντασία μου εκείνη την εποχή οργίαζε. Στο κεφάλι μου έκαναν παρέλαση πειρατές, τέρατα, αερόστατα, υποβρύχια, ένας ολόκληρος παράλληλος κόσμος.

Όμως, χρειαζόμουν ένα μέρος ησυχαστήριο για να μπορώ να απολαμβάνω αυτές τις ιστορίες, μα πιο πολύ για να τις ζωντανεύω. Και το σπίτι δεν ήταν το κατάλληλο μέρος.
Στην πάνω γειτονιά υπήρχε ένα εγκαταλειμμένο σπίτι, ήρθε ο καιρός να εξερευνηθεί να γίνει η μυστική μου νήσος. Μια παλιά μονοκατοικία, κεραμοσκεπής, με κήπο παρατημένο επομένως με άγρια βλάστηση και δύο μεγάλα πεύκα. Είχε και υπόγειο βρώμικο στο οποίο επίσης είχαν φυτρώσει διάφορα άγρια φυτά, από την πίσω πλευρά του σπιτιού ο κήπος συνεχιζόταν όμως υπήρχε κάτι σαν σκάλα που χάρη σ'αυτό ανέβαινες στα κεραμίδια του σπιτιού, τα οποία σε κάποια σημεία είχαν δημιουργήσει μικρά κενά, η στέγη σε κάποια σημεία της είχε υποχωρήσει και αυτό είχε βοηθήσει να φυτρώσουν και στο εσωτερικό του σπιτιού διάφορα χορταρικά κ.λπ. Ωστόσο, το θείο δώρο που μου χάρισαν τα μαγικά κεραμίδια ήταν ότι στην ίδια ευθεία απέναντι ήταν το σπίτι της Αννούλας, με την οποία ήμουν κρυφά ερωτευμένος. Συνήθως μόνο κάτι σκιές έβλεπα πίσω από τις κουρτίνες, όμως αυτό ήταν αρκετό για να φτιάξω ιστορίες με την Αννούλα. Κάπως έτσι αυτό το εγκαταλειμμένο σπίτι έγινε το ησυχαστήριό μου, η κρυψώνα μου, μόνο που λίγο πιο κει καραδοκούσαν οι «πειρατές», διάφορα άλλα παιδιά της γειτονιάς που θέλαν να το εξερευνήσουν...

Πώς θα απότρεπα τους παρείσακτους; Εδώ ήταν καταλυτική η βοήθεια του κολλητού μου του Τ, αφού του έδειξα πρώτα τη... θέα από τα κεραμίδια, του εξήγησα το σχέδιο. Οι γείτονες «πειρατές» ήρθαν τελικά στο κρησφύγετο, στο οποίο είχαμε κλείσει νωρίτερα τα παντζούρια για να είναι μέσα σκοτεινά, το σκοτάδι μεγαλώνει τη φαντασία. Είχαμε δέσει με σπάγκο ένα παλιό τραπεζάκι, ενώ από μία μικρή τρύπα από τα κεραμύδια είχαμε κρεμάσει μία περίεργη μπάλα που είχαμε φτιάξει από τα διάφορα φυτά του κήπου. Νωρίτερα τους είχαμε πει με τον Τ ότι είδαμε το φάντασμα του γέρου που εξαφάνιζε παιδιά, ίσως και να τα έτρωγε, είχαμε βρει ένα απόκομμα εφημερίδας με την ιστορία του, ότι είχε σκοτώσει κάποιον, μερικά παιδιά τον μαρτύρησαν και μάλλον για να τα εκδικηθεί τα έτρωγε(εκείνο τον καιρό ήμουν επηρεασμένος από τον Αμί Νταντά, που είχα διαβάσει ότι ήταν κανίβαλος και μου είχε κάνει φοβερή εντύπωση, έπειτα από πάρα πολλά χρόνια ανακάλυψα ότι και αυτό ήταν ένας μύθος που χρησιμοποιούσε η Δύση προς όφελός της).

Οδήγησα τους «πειρατές» στο σπίτι με το φάντασμα, μπήκα πρώτος μέσα εγώ καθότι είχα ξανάρθει και ήξερα τα λημέρια, ο Τ δεν ήταν μαζί μας, αλλά στα κεραμίδια για να κουνάει τη φυτομπάλα. Με το που μπήκαμε όλοι μέσα στο σκοτάδι ήμασταν γεμάτοι δέος, τόλμη και φόβο, τράβηξα τον σπάγκο που είχα αφήσει στην άκρη δίπλα στην πόρτα, χωρίς να με δουν οι άλλοι, έτσι στην άλλη άκρη του σπιτιού ακούστηκε ένας έντονος θόρυβος που τράβηξε όλων την προσοχή, εκείνη την ώρα ο Τ άρχισε να κουνάει τη φυτομπάλα. Φανταστείτε το, από κει που έμπαινε μόνο μια χαράδρα φως κάτι σκούρο αιωρείται. Δε θέλει πολύ η φαντασία για να αναλάβει τα υπόλοιπα. Φώναξα «Φάντασμα» και από κει και πέρα έγινε χαμός, τρέχαμε όλοι πανικόβλητοι, φωνάζοντας, βγήκαμε έξω από το σπίτι και εξακολουθούσαμε να τρέχουμε μέχρι να το χάσουμε από τον ορίζοντά μας. Το σχέδιο μόλις είχε πετύχει. Ωστόσο, μόλις σταματήσαμε το τρέξιμο κάθε παιδί είχε και μια διαφορετική ιστορία να πει και αυτό ήταν ένα καλό μάθημα για μένα. Την ιστορία που μόλις είχα ξεκινήσει, τα παιδιά με τη φαντασία τους τη μεγάλωσαν, άλλα λέγανε ότι είδαν έναν γέρο, άλλα ότι είδαν ένα ιπτάμενο μαχαίρι, ενώ άλλα ένα ιπτάμενο σεντούκι, ακόμη άκουσαν και διάφορες φωνές. Το ησυχαστήριό μου είχε κερδίσει την ασυλία από την περιέργεια των μικρών εξερευνητών-«πειρατών».

Πέρασε ο καιρός, το εγκαταλειμμένο έγινε μια υπέροχη πολυκατοικία, η Αννούλα προτιμούσε πλέον τους μεγαλύτερους, ενώ αργότερα αποφάσισε να φύγει από το σπίτι των δικών της για να γνωρίσει τον κόσμο, όμως όποτε περνάω από το κει μια πλημμυρίδα γλυκόπικρων αναμνήσεων με διακατέχει.

Κάπως έτσι μεγάλωσα και κατάλαβα τη σχέση μεταξύ πραγματικότητας και αλήθειας. Κάπως έτσι πολλές φορές δεν πίστευα εύκολα ό,τι μου έδιναν σε μασημένη τροφή.
Τα βιβλία της Ιστορίας πάντα τα αμφισβητούσα, όπως και των Θρησκευτικών και είναι αλήθεια είχα υποστεί τις συνέπειες, στο γυμνάσιο έγινε ο πρώτος μαθητής στην ιστορία του σχολείου που έμεινε στα Θρησκευτικά, ευτυχώς με πέρασε ο μέσος όρος.
Αμφισβητούσα τους πάντες και τα πάντα και αυτό το ονόμαζαν εφηβεία.

Όλοι μας έχουμε πει κάποιες φορές ψέματα, άλλοτε για να κερδίσουμε κάτι, άλλοτε για να καλύψουμε κάτι, μερικές φορές ακόμη και για καλό σκοπό. Ο κόσμος ολόκληρος περικλύεται από ψέματα (όπως δημοκρατία, ελευθερία, είμαστε ελεύθεροι να μας κάνουν ό,τι θέλουν, πρωταθλητισμός με αγνά συμπληρώματα διατροφής, το μουσάκι στην κυρία πρωταθλήτρια πώς φύτρωσε;). Και φυσικά μέσα σ'αυτόν τον υπέροχο κόσμο υπάρχουν κάποιοι που λένε ψέματα κατ' εξακολούθησιν. Αυτοί συνήθως χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Σ'αυτούς που προσπαθούν να... δειχθούν και να γίνουν αποδεκτοί από την παρέα, οπότε λένε απλά ψέματα του τύπου «την τάδε την πήδηξα», «ήμουν μόνος ήταν τρεις και τους ρίμαξα στο ξύλο». Και στους άλλους που απλά το έχουν στο αίμα τους, στο dna τους.
Η δεύτερη κατηγορία έχει περισσότερο ενδιαφέρον,
Και μ' αυτούς θα συνεχίσω το ταξίδι μου στο επόμενο ποστ...






ΥΓ. Ώς τότε εσείς δεν έχετε παρά να Flip the coin καλή ακρόαση

ΥΓ2. Ο καιρός με αυτήν την γκρίζο-κιτρινό-καφέ σκόνη από την Αφρική που έχει καλύψει τον ουρανό και τον ορίζοντα συνωμοτεί για ιστορίες...
posted by street spirit at 12:19 PM

17 Comments:

Τι όμορφα.. your true colours.
Είναι αυτές οι κρυψώνες των παιδικών μας χρόνων που με κάποιον μαγικό τρόπο ποτέ δεν χάνονται. Και μάς περιμένουν για να σκαρώσουμε νέες περιπέτειες: )

6:52 PM  

citronella, δεν ήταν παρά το πτυχιακό στα αληθινά ψέματα, μέσα από αυτήν την ιστορία άρχισα να μαθαίνω τους μηχανισμούς, να ελλίσσομαι, να αμφισβητώ αλλά και να απολαμβάνω ;)

12:46 PM  

Κόκκινη κλωστή δεμένη...

Δεν μπορείς να φανταστείς τι μου θύμισες...μάγισσες, νεράιδες με μακριά μαλλιά σε ένα ρυάκι, μια ίδια γιαγιά, τις ίδιες ιστορίες που πλάθαμε πάνω κάτω.

Υπέροχο ταξίδι στα παλιά, την παλιά μου γειτονιά.

Φιλιά στην Άνω Πόλη

ΥΓ. Ακόμα περιμένω να δω τον ήλιο εδώ χάμω. Καπνός και σκόνη, σε λέω!
'-))

7:01 PM  

Saludos a street spirit! Εγω περνιεμαι για μεγας υπερμαχος της αληθειας (στις σχεσεις μου) αλλα...
η αληθεια ειναι οτι ιστοριες σαν κι αυτη που περιγραφεις ειναι μαγικες... Να εισαι καλα!

9:33 PM  

Τα παραμύθια των παιδικών χρόνων. Α street μου τι μου θύμισες...πολλές ιστορίες γεμάτες φαντασία, χρώμα!
Τέτοια ψέματα, να τα είχα κάθε μέρα!

11:54 AM  

the muppet show girls, πόσες ιστορίες μπορούν να φτιαχτούν απλά με μακριά μαλλιά, μια νεράιδα, μια μάγισσα και φυσικά μια φοβερή γιαγιά ;)
Φιλιά από την Πάνω Πόλη

12:45 PM  

brujita, hola, η αλήθεια όταν στη μέση μπαίνει το ανατολίτικο που έχουμε στο dna μας μπερδεύεται με το ψέμα πολύ εύκολα, το θέμα είναι να μπορούμε να τη διακρίνουμε ;)

1:01 PM  

urbantulip, και πού να δεις τη συνέχεια ;)

1:07 PM  

Να την διακρίνουμε, να την αντέξουμε... ευχαριστώ για το τραγούδι!
Εντυπώσεις από το ταξίδι δεν θα χαρούμε να διαβάσουμε;

6:18 PM  

;)

1:27 PM  

Τι ωραίο!
Καλό Πάσχα!

8:40 AM  

juanita, να την αντέξουμε, να την ξεπεράσουμε ;) για το ταξίδι θα γράψω σύντομα δεν ξεχνιέται και πάλι σ'ευχαριστώ για τις πολύτιμες συμβουλές σου

12:37 PM  

fibi, ;)

12:37 PM  

0 comments, καλή ανάσταση και καλό πάσχα ;)

12:38 PM  

Κάπως έτσι έγινε ο Μυγχάουζεν; :)
Τώρα που θα γυρίσουμε από τις πασχαλιάτικες διακοπές να δεις τι ιστορίες θα ειπωθούν..

-Καλή Ανάσταση, να περάσεις με τους αγαπημένους σου ειρηνικό και χαρούμενο Πάσχα!

1:57 PM  

εχω μια απιστευτη αδυναμια στα παραμυθια.. :))
Υπαρχουν καποιοι ανθρωποι που ειναι αρρωστοι με τα ψεμματα..μυθομανεις κοινως..επειδη εχω γνωρισει τετοιους ανθρωπους, μπορω να πω οτι ειναι πολυ ενοχλητικοι...

1:36 PM  

伊莉,伊莉討論區,伊莉論壇,sogo論壇,台灣論壇,plus論壇,plus,痴漢論壇,維克斯論壇,情色論壇,性愛,性感影片,校園正妹牆,正妹,AV,AV女優,SEX,走光,a片,a片免費看,A漫,h漫,成人漫畫,免費A片,色情網站,色情遊戲,情色文學,麗的色遊戲,色情,色情影片,同志色教館,色色網,色遊戲,自拍,本土自拍,kk俱樂部,後宮電影院,後宮電影,85cc免費影城,85cc免費影片,免費影片,免費小遊戲,免費遊戲,小遊戲,遊戲,好玩遊戲,好玩遊戲區,A片,情趣用品,遊戲區,史萊姆好玩遊戲,史萊姆,遊戲基地,線上遊戲,色情遊戲,遊戲口袋,我的遊戲口袋,小遊戲區,手機遊戲,貼圖,A片下載,成人影城,愛情公寓,情色貼圖,情色,色情網站,色情遊戲,色情小說,情色文學,色情,aio交友愛情館,色情影片,臺灣情色網,寄情築園小遊戲,情色論壇,嘟嘟情人色網,情色視訊,愛情小說,言情小說,一葉情貼圖片區

8:40 PM  

Post a Comment

<< Home